تحقیقات علمی نشان می‌دهند که یوگا می‌تواند به طور موثری به افراد مبتلا به افسردگی کمک کند؛ هرچند میزان اثربخشی دقیق آن بر اختلالات اضطرابی هنوز نیازمند بررسی‌های بالینی بیشتری است.

یک پژوهش کلاسیک در اوایل دهه ۱۹۹۰ با عنوان «صمیمیت در دوستی‌های هم‌جنس» نشان داد مردان در مقایسه با زنان کمتر تمایل دارند مشکلات شخصی خود را با دوستان مردشان در میان بگذارند.

بهترین عملکرد زمانی دیده شد که افراد قبل از گوش دادن به جمله، با ریتمی متوسط ضربه زده بودند؛ یعنی حدود دو ضربه در هر ثانیه.

این رویکرد به هوش هیجانی به چشم یک ویژگی شخصیتی نگاه می‌کند. تست‌ها معمولاً به صورت پرسشنامه یا خودارزیابی هستند که از شما می‌خواهند نقاط قوت و ضعف خود را در جنبه‌های اجتماعی، عاطفی یا کاری ارزیابی کنید.

ورزش کمک می‌کند تا آدرنالینی که هنگام استرس ترشح می‌شود از بین برود. علاوه بر این، واکنش بدن در برابر ورزش مانند واکنش آن در برابر استرس است. ضربان قلب بالا می‌رود، بدن عرق می‌کند و نفس سنگین‌تر برمی‌آید.

این مطالعه در حالی منتشر شده که پژوهش دیگری به‌تازگی عوامل اصلی مؤثر بر مجرد ماندن افراد را بررسی کرده است. بر اساس تحقیق متخصصان دانشگاه زوریخ، افرادی که تحصیلات بالاتری دارند، با والدین خود زندگی می‌کنند. همچنین مردان، بیش از دیگران احتمال دارد مجرد بمانند. مایکل کرامر، یکی از نویسندگان اصلی این پژوهش، می‌گوید:

ایستادن برای انجام یک حرکت کششی سریع می‌تواند تنش عضلانی را کاهش داده و به شما در ایجاد آرامش در روزهای پراسترس کمک کند. حرکات کششی شانه را امتحان کنید.

فرض کنید شش ماه تلاش کرده‌اید تا با یک سرمایه‌گذار یا مشتری مهم جلسه‌ای ترتیب دهید. با این حال صبح روز جلسه می‌گویید: «مجبورم اول صبح ارائه بدهم.» در حالی که واقعیت این است که این یک فرصت ارزشمند است. بیان «این فرصت را دارم که ارائه بدهم» نه‌تنها انرژی مثبت‌تری ایجاد می‌کند، بلکه اعتمادبه‌نفس شما را نیز افزایش می‌دهد.

کاهش آلودگی صوتی یکی از مهم‌ترین این اقدامات است. توصیه می‌شود والدین تا حد امکان پیگیری اخبار و محتوای تنش‌زا را به دور از فضای حضور نوزاد انجام دهند. همچنین، چند نفس عمیق پیش از در آغوش گرفتن کودک می‌تواند به انتقال حس آرامش کمک کند.

در این روزهای بحرانی برای رهایی فرزندان از تنهایی و انزوا باید با سپردن مسئولیت‌هایی هرچند کوچک آن‌ها را سرگرم و از گوشه‌گیری و انزوا برهانیم؛ مشاعره، نقاشی، بازی‌های بومی محلی، کارهای آموزشی و ایجاد سینمای خانگی در سرگرم کردن افراد خانواده نقش بسزایی دارد. 

در پی شرایط حساس کنونی و حفظ سلامت روان افراد، راهکارهای علمی و کاربردی برای مقابله با استرس و مدیریت بحـران در فضای خانواده ضرورت دارد.

تاب‌آوری زیرساخت‌ به توانایی سیستم‌های فیزیکی مانند حمل‌ونقل، انرژی، آب و ارتباطات برای مقاومت، سازگاری و بازیابی سریع در بحران گفته می‌شود.

بی‌اشتهایی، تحریک‌پذیری، بی‌خوابی، کاهش تحرک و خودگویی‌های مداوم از نشانه‌های رایج افسردگی هستند. اما افسردگی همیشه به این شکل آشکار نیست. گاهی در قالب انسانی ظاهر می‌شود که در جمع شوخ‌طبع است، بذله می‌گوید و با رفتارهای نمایشی تلاش می‌کند پذیرفته شود؛ گویی جامه‌ای دیگر بر تن کرده است

اضطراب در کودکان مشکلی است که اگر تشخیص داده نشود و برای مقابله با آن اقدامی صورت نگیرد، می‌تواند تأثیری منفی بر رشد عاطفی و اجتماعی آن‌ها بگذارد.

صدا‌هراسی (Phonophobia) نوعی اختلال اضطرابی است که در آن فرد ترس شدید و غیرمنطقی از صداها دارد. این صداها ممکن است بلند باشند (مثل انفجار یا آژیر) یا حتی صداهای معمولی روزمره (مثل بسته شدن در، صدای ظرف‌ها یا بلند صحبت کردن).

استاد روان‌شناسی توصیه های برای مدیریت اضطراب جنگ ارایه داد.

همه‌گیری خاموش اضطراب یا  The Silent Epidemic of Anxiety این اصطلاح به وضعیتی اشاره دارد که در آن اضطراب به طور گسترده در جامعه وجود دارد و افراد زیادی از آن رنج می‌برند، اما اغلب تشخیص داده نمی‌شود یا درباره آن صحبت نمی‌شود. به همین دلیل به آن «خاموش» گفته می‌شود.

جنگ یکی از مخرب‌ترین پدیده‌هایی است که می‌تواند زندگی انسان‌ها را تحت تأثیر قرار دهد. در حالی که پیامدهای جنگ برای همه افراد جامعه سنگین و دردناک است، کودکان بیش از دیگران در برابر آثار آن آسیب‌پذیر هستند.

گروه‌ درمانی وجودی (Existential Group Therapy) یک رویکرد روان‌درمانی است که بر مسائل بنیادی وجود انسان تمرکز دارد و این مسائل را در بستر تعاملات گروهی بررسی می‌کند. این رویکرد ریشه در فلسفهٔ وجودی (مانند اندیشه‌های کی‌یرکگور، هایدگر، سارتر و یالوم) دارد و هدف آن کمک به افراد برای یافتن معنا، پذیرش مسئولیت زندگی، و مواجهه آگاهانه با واقعیت‌های بنیادین وجود است.

سیستم عصبی انسان برای بقا تکامل یافته است و بقا در گروی پیش‌بینی است. وقتی نمی‌دانیم فردا چه رخ می‌دهد، مغز سیگنال‌های خطر صادر می‌کند؛ گویی یک تهدید فیزیکی در کمین ماست.