روایت پرستار مشهدی از سختی کار، دستمزد 6 ساعت اضافه کاری معادل ۱۵۰ هزارتومان

«دستمزد بنده با ۱۰ سال سابقه کار برای اضافه کاری، از قرار هر ساعت  ۲۵ هزار تومان است که در یک شیفت ۶ ساعته می شود ۱۵۰ هزار تومان! امروز هزینه تاکسی اینترنتی از قاسم آباد مشهد تا بیمارستان امام رضا (علیه السلام) در مشهد نزدیک همین مبلغ بود و بماند که به سختی قبول سفر می‌کردند! تمام این موارد را بگذارید به حساب آن که کار ما و شرایط‌مان «خاص» است!»

 

به گزار ش ایلنا، یک پرستار مشهدی از سختی کار در روزهای تعطیل زمستان انتقاد می‌کند.

 

خود را یک پرستار ساده بالین می‌نامد و نامه‌ای خطاب به مقامات کشور از جمله وزیر بهداشت و رئیس جمهور نوشته و سرگشاده در فضای مجازی منتشر کرده است.

 

این پرستار مشهدی می‌گوید: در روزهای گذشته، ادارات تمام خراسان و بیشتر استانهای کشور به سبب سرما و بارش برف تعطیل بود. البته به جز گروهی «خاص» که در تمامی بحران‌ها و تعطیلات و شرایط «خاص» دیگر، موظف به انجام وظیفه هستند و فارغ از اینکه امکان حضور در محل کار دارند یا نه، به طور حتم باید حضور داشته باشند!

 

او افزود: آیا کسی از همکاران ما می‌پرسد که در این اوضاع «خاص»، شرایط حضور در محل کار را دارید یا نه! و یا حالا که باید حتما حضور داشته باشید آیا اصلا وسیله‌ای برای رسیدن به بیمارستان دارید یا خیر!

 

این پرستار با بیان اینکه «خرید خودرو برای بسیاری از همکاران ما به ویژه تازه استخدام‌ها آرزویی محال است»، ادامه داد: پس چگونه باید در این یخبندان و برف و بوران که احتمالا وسایط نقلیه عمومی و انتفاعی هم به فراوانی روزهای عادی نباشد، در محل کار حاضر شویم؟ البته اگر تاکسی هم وجود داشته باشد و حاضر شود زحمت جابجایی مبدا به مقصد را در این اوضاع متقبل شود، باید مبلغی معادل یا بیشتر از یک شیفت کاری را تقدیم ایشان نماییم تا صرفا با کلی تاخیر و اما و اگر در محل کار خود حاضر شویم؛ بماند که برای برگشت باید بر روی درآمد کدام شیفت خود حساب کنیم!

 

این پرستار از شرایط خودش روایت می‌کند: دستمزد بنده با ۱۰ سال سابقه کار برای اضافه کاری، از قرار هر ساعت  ۲۵ هزار تومان است که در یک شیفت ۶ ساعته می شود ۱۵۰ هزار تومان! امروز هزینه تاکسی اینترنتی از قاسم آباد مشهد تا بیمارستان امام رضا (علیه السلام) در مشهد نزدیک همین مبلغ بود و بماند که به سختی قبول سفر می‌کردند! تمام این موارد را بگذارید به حساب آن که کار ما و شرایط‌مان «خاص» است!

 

او از مقامات مسئول می‌پرسد: چرا برای ما که این‌چنین «خاص» هستیم، امتیازات «خاص» لحاظ نمی شود؟! حتی فوق‌العاده خاص را از ما دریغ می‌کنند!