شناسایی کتیبه‌ای شاعرانه به فارسی و عربی در بنگلادش

مرتضی رضوانفر گفت: بنگلادش گنجینه‌ای ناشناخته از زبان فارسی در میان هزاران سند، نسخه، سکه، مُهر و کتیبه است و مدیران میراثی و موزه‌ها برای خوانش و تهیه شناسنامه آثار، درخواست همکاری با ایران دارند.

عضو هیأت علمی پژوهشگاه میراث‌ فرهنگی و گردشگری از شناسایی کتیبه‌ای شاعرانه در موزه شهر راجشاهی، بنگلادش که به دو زبان عربی و فارسی نگارش شده است، خبر داد و به معرفی آن پرداخت.

به گزارش ایسنا، مرتضی رضوانفر گفت: بنگلادش گنجینه‌ای ناشناخته از زبان فارسی در میان هزاران سند، نسخه، سکه، مُهر و کتیبه است و مدیران میراثی و موزه‌ها برای خوانش و تهیه شناسنامه آثار، درخواست همکاری با ایران دارند.

عضو هیأت علمی پژوهشگاه میراث‌ فرهنگی و گردشگری افزود: در مأموریتی که به دعوت رایزنی فرهنگی ایران در بنگلادش صورت گرفته بود با مساعدت دانشگاه جهانگیرنگر در شهر داکا، کتیبه‌های فارسی بسیاری شناسایی و مورد بررسی قرار گرفت. امید است با انتشار آثار یادشده در یک مجلد توسط سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و پژوهشگاه میراث‌ فرهنگی و گردشگری، به مرور مهم‌ترین کتیبه‌ها به صورت گزارش‌های مجزا در اختیار پژوهشگران و علاقمندان قرار می‌گیرد.

رضوانفر درتشریح ساختار این کتیبه گفت: «الف»، «لام» های بلند همچون نیزارهای تالاب، سه حرف «ن» از کلمه سلطان شبیه به یک قایق بزرگ و چندین قایق کوچک، استفاده از حرف «فی» به شکل غاز و مرغابی و حرف «ک» به شکل پرنده، چیدمان کلمات به شکل امواج و ریشه‌ها، همه توانسته‌اند تصویری شاعرانه از غروب یک تالابِ بنگالی تداعی کنند.

عضو هیأت علمی پژوهشگاه میراث‌ فرهنگی و گردشگری افزود: این سبک از نگارشِ تصویری با نام طغرایی نمونه‌های زیادی در شبه‌قاره دارد. در این کتیبه به دو زبان عربی و فارسی ضمن بیان حدیث نبوی در ثواب ساخت مسجد، آمده است «یوسف شاه... بنا کرده خان اعظم... به تاریخ تسع و سبعین ثمانمایة (۸۷۹ق). یوسف شاه از سلاطین الیاس شاهی است که به روایتی دودمانشان از سیستان است».

پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر

مدافع سابق پرسپولیس خواننده شد

خبر بعد نظرات کاربران خبر قبل

اشتراک گذاری :