کد خبر ۱۰۵۹۹۶۸
تاریخ انتشار: ۱۶:۰۳ - ۲۴-۰۲-۱۴۰۴
کد ۱۰۵۹۹۶۸
انتشار: ۱۶:۰۳ - ۲۴-۰۲-۱۴۰۴
تصمیمات ۶ صبحی آموزش‌و‌پرورش

وقتی آموزش ، دیوار کوتاه مدیریت انرژی می‌شود

وقتی آموزش ، دیوار کوتاه مدیریت انرژی می‌شود
امر آموزش مؤثر زمانی ممکن است که با زیست‌شناسی بدن، شرایط روانی و واقعیت‌های اجتماعی هماهنگ باشد، نه در تقابل با آن‌ها. اگر هدف از این تغییر صرفاً مدیریت بحران انرژی و کاهش مصرف برق است، باید راه‌حل آن را در اصلاح ساختارهای مصرف و افزایش بهره‌وری جست‌وجو کرد.
عصرایران؛ کوثر شیخ نجدی - آیا تغییر ساعت شروع مدارس به ۶ صبح، راه‌حلی برای بهینه‌سازی انرژی است؟‌ شاید بخشی از مشکل برق مملکت حل شود، اما بی‌شک مشکلاتی تازه به آموزش افزوده می‌شود. این تصمیم باری مضاعف بر دوش کودکان، خانواده‌ها و حتی معلمان خواهد بود و پیامدهای روانی، جسمی، آموزشی و اجتماعی گسترده‌ای دارد که نمی‌توان به‌سادگی از کنار آن گذشت.
 
نخست اینکه بر اساس استانداردهای جهانی، از جمله «آکادمی پزشکی خواب آمریکا» (AASM)، نوجوانان بین ۱۳ تا ۱۸ سال به ۸ تا ۱۰ ساعت خواب شبانه‌روزی نیاز دارند. کمبود خواب در این سن می‌تواند منجر به اختلال در تمرکز، تحریک‌پذیری، ضعف سیستم ایمنی، افت تحصیلی و حتی افزایش خطر افسردگی شود.
 
مهم‌تر از همه اینکه نوجوانان در دوران بلوغ، به‌طور طبیعی شب‌ها دیرتر به خواب می‌روند و صبح‌ها دیرتر بیدار می‌شوند. اکنون پرسش این است که چگونه باید یک نوجوان را ساعت ۴:۳۰ یا ۵ صبح از خواب بیدار کرد؟ حضرات آموزش‌و‌پرورش واقعاً چه پاسخی دارند؟
 
دوم: تردد دانش‌آموزان در تاریکی و خلوتی صبحگاهی، آن‌هم با این زیرساخت‌های شهری نامناسب، نه‌تنها ناایمن بلکه ناعادلانه است. مگر زندگی خانواده‌ها در ایران به اندازه‌ی کافی دشوار نیست که حالا باید برنامه‌ی خواب و کارشان را نیز از هم بپاشیم؟
 
در بسیاری از کشورهای جهان، منطق و سلامت روان در اولویت تصمیم‌گیری آموزشی است. در هند، مدارس حدود ساعت ۹ تا ۱۰ صبح آغاز می‌شوند. در آلمان، ژاپن، فرانسه و برخی ایالت‌های آمریکا نیز مدارس معمولاً بین ۸:۳۰ تا ۹ صبح شروع می‌شوند. چرا؟ چون با انسان طرف‌اند، نه با ماشین‌های کوکی.
 
کودک باید صبح با آرامش بیدار شود، فرصت اجابت مزاج و صرف صبحانه داشته باشد تا جسم و جانش برای یادگیری آماده باشد. علاوه بر این، در آینده نیز از عوارض جسمی و روحی این شتاب‌زدگی در امان خواهد ماند.
 
مگر آنکه هدف، فقط حضور فیزیکی دانش‌آموز و معلم در کلاس باشد و پر کردن فرم‌ها و کاغذبازی‌هایی که همه می‌دانیم، نه یادگیری واقعی. به‌عنوان یک معلم، پس از سال‌ها تدریس برایم محرز است که بچه‌ها همان ۷:۳۰ صبح هم عموماً خواب‌آلود، گرسنه، بی‌تمرکز و با تأخیر می‌آیند؛ و بازدهی ساعت اول، بر خلاف تصور تصمیم‌گیران، همواره پایین‌تر است.
 
امر آموزش مؤثر زمانی ممکن است که با زیست‌شناسی بدن، شرایط روانی و واقعیت‌های اجتماعی هماهنگ باشد، نه در تقابل با آن‌ها. اگر هدف از این تغییر صرفاً مدیریت بحران انرژی و کاهش مصرف برق است، باید راه‌حل آن را در اصلاح ساختارهای مصرف و افزایش بهره‌وری جست‌وجو کرد، نه با قربانی‌کردن خواب، سلامت و کیفیت آموزش نسل آینده. آموزش‌و‌پرورش نباید تاوان ناکارآمدی در مدیریت منابع انرژی را بپردازد.
ارسال به دوستان
captcha
جدیدترین دفاعیات در برابر اتهام‌های تخم مرغ؛ این افسانه‌ها را دور بریزید تصویر آتلیه‌ای «دختر ایرانی با تاج گل»؛ دوران قاجار حرف SP در روغن موتور به چه معناست؟ آلوارس؛ بهشت پنهان ایران/ روستایی که مه و آبگرم آن را جادو کرده (+عکس) نکاتی درباره «پیاده‌روی لنفاوی» راز دماغه متحرک کنکورد؛ شاهکار مهندسی که در هواپیماهای امروزی تکرار نمی‌شود برنج سفید یا قهوه‌ای؛ کدام برای کنترل قند خون بهتر است؟ یک کشور به‌تنهایی ۸۴۳ زبان دارد(+اینفوگرافیک) عکس یادگاری «مارگیرها با مار» در دوران قاجار طعم عجیب دهان چه چیزی درباره سلامت شما می‌گوید؟ از طعم فلزی و ترش تا تلخ و گندیده ۱۰ کتاب که آینده را با دقتی عجیب پیش‌بینی کردند؛ از هوش مصنوعی تا فناوری‌های مدرن واکنش عراقچی به تناقضات مکرون در خصوص فعالیت‌های هسته‌ای ایران؛ در روایت خود پابرجا باشید آقای رئیس‌جمهور! ورود دادستانی بم به پرونده تنبیه بدنی دانش‌آموز در دهبکری درگیری در پارلمان آلبانی در پی اعتراضات دانشجویی رایزنی تلفنی وزیران امور خارجه ایران و سنگال در مورد آخرین تحولات منطقه
نظرسنجی
پیش بینی شما: قبل از انتخابات آمریکا، به ایران حمله می شود؟