فیلم بیشتر »»
کد خبر ۱۰۶۰۱۴۱
تاریخ انتشار: ۱۰:۰۲ - ۲۵-۰۲-۱۴۰۴
کد ۱۰۶۰۱۴۱
انتشار: ۱۰:۰۲ - ۲۵-۰۲-۱۴۰۴

سرنوشت تاسف­ بار یک اثر باستانی / آخرین باقی مانده سنگ نگاره معروف فتحعلی شاه کجاست؟(+عکس)

سرنوشت تاسف­ بار یک اثر باستانی / آخرین باقی مانده سنگ نگاره معروف فتحعلی شاه کجاست؟(+عکس)
در بخشی از حیاط کارخانه سیمان ری تکه سنگی وجود دارد که نباید به‌سادگی از کنار آن گذشت؛ تکه سنگی که روزگاری بخشی از یک سنگ نگاره بزرگ تاریخی بود.

 آنچه از روی سنگ نگاره شکار شیر فتحعلیشاه می‌توان دید بخشی از دم شیری است که روی سنگ حکاکی شده است.علیرضا کورش لی، محقق و ری پژوه، می‌گوید: «اینکه چرا این سنگ نگاره به این شکل درآمده و در بخشی از کارخانه سیمان جا خوش کرده است به سال‌ها قبل برمی‌گردد. اثرباستانی که از آن صحبت می‌کنیم در قسمت شمال شرقی ری باستان بر روی سینه کوه حکاکی شده بود. تاریخ اولیه حکاکی این سنگ نگاره به دوران ساسانی برمی‌گردد. از آنجایی‌ که ری همیشه تفرجگاه مورد علاقه ایل قاجار بود، فتحعلی شاه درگشت وگذار خود درری این سنگ نگاره را می‌بیند و بی‌درنگ دستور می‌دهد نقش روی آن صاف‌شده و تصویری از او حکاکی شود. این کار به عبدالله خان معمار که نقاش‌باشی دربار بود و همچنین محمدقاسم حجار باشی سپرده شد و تصویری از شکار شیر فتحعلی شاه در آن نقش ‌بست.»

سرنوشت تاسف­ بار یک اثر باستانی / آخرین باقی مانده سنگ نگاره معروف فتحعلی شاه کجاست؟
 نقاشی «اوژن فلاندن » فرانسوی از سنگ نگاره شکار شیر فتحعلی شاه

این نقش برجسته شکار شیر یکی از آخرین نقش برجسته‌هایی بود که در ایران تحت تأثیر آثار دوره ساسانی حجاری شد و تنها نقش برجسته مستندی بود که تصویری واضح از فتحعلی شاه و مراسم شکار شاهی نشان می‌داد. متأسفانه این بخش بزرگی از این سنگ‌نگاره از بین رفت و تکه کوچکی از آن باقی ماند و به کارخانه سیمان منتقل شد.»

سرنوشت تاسف­ بار یک اثر باستانی / آخرین باقی مانده سنگ نگاره معروف فتحعلی شاه کجاست؟
 عکاس: عبدالله قاجار ، منبع : آلبوم خانه کاخ گلستان

حسن فراهانی از کارشناسان موزه کارخانه سیمان ری، می‌گوید: «در کتاب «مهندس مسلمان» خاطرات مهندس منوچهر سالور که از مدیران بنام کارخانه سیمان بود، درباره سنگ نگاره شکار شیر فتحعلی شاه خواندم که نوشته بود: «به آقای صفار گفتم ۳۰۰ ریال بگیر و این تصویر را رنگ کن تا بهتر دیده شود. این تصویر فتحعلی شاه ترک ‌خورده و به زودی خرد خواهد شد.» فراهانی می‌گوید: «این اثر یک سنگ یک‌ تکه بود و بر روی کوه سرسره قرار داشت و نمی‌توانستند به‌طور کامل آن را از کوه جدا کنند. گویا آقای سالور سال ۱۳۲۶ این موضوع را با میراث فرهنگی وقت هم مطرح می‌کند و به نتیجه‌ای نمی‌رسد.»

منبع: همشهری آنلاین

 

ارسال به دوستان
captcha
خاتمی مثل سروش: نه به «لیبرالیسمِ دربست» صمد حسن‌زاده، آرامش در اتاق و اعتماد در بخش خصوصی؟ پایان عصر ضدپیری: طول عمر عملکردی، معیار جدید سلامت از دهه پنجاه به بعد دیدنی های امروز؛ از موزه دفاع ملی کره شمالی تا مجسمه فولادی 50 متری در برزیل برخورد پهپاد ناشناس به یک لنج در سیریک، سه صیاد را به بیمارستان فرستاد بزرگترین روستای نفتی شادگان زیر سایه محرومیت آموزشی؛ از غیبت معلمان تا ترک تحصیل دختران اولین زن سومالیایی، نماینده پارلمان انگلیس شد اف بی آی یک مهندس سعودی را بازداشت کرد/ اتهام: شنود مکالمات محرمانه شرکت OpenAI پشت پرده لغو تور کنسرت‌های گروه پالت اعتماد اعضا به اتاق بازرگانی ایران چگونه ساخته می‌شود؟ آقای وزیر خارجه انگلیس؛ آیا ایران متجاوز است؟! آمریکا و اسراییل به‌دنبال فروپاشی ایران‌اند؛ بازگشت به گذشته ممکن نیست راز ناکام ماندن پاتریوت‌های عربستان در حفاظت از فرودگاه ریاض/ حوثی‌ها چگونه سامانه‌های پدافندی را گول زدند؟ دارایی‌های بزرگ، سودآوری پایین؛ چرا بنگاه‌های بزرگ ایران زیان‌ده هستند؟ نگاهی به ایران‌خودرو، هپکو و دخانیات از دریچه مدل ۷S مکنزی اسدالله یکتا؛ فرصت کار، نه ترحم