تاریخ:
افزایش ۵۰ درصدی کالابرگ برای جبران کاهش قدرت خرید خانوار‌ها 
درس صد و نه
آیا برای مرگ در فضا آماده‌ایم؟
با توجه به افزایش سفرهای فضایی، در آینده مرگ در فضا اجتناب‌ناپذیر خواهد شد. اما چگونه باید برای این اتفاق آماده شویم؟
در سال ۲۰۱۲، ناسا بی‌سروصدا یک سردخانه را به مدار فرستاد. نه بیانیه‌ی مطبوعاتی در کار بود، نه تبلیغاتی پر سروصدا. فقط یک کیسه‌ی نرم و مهر و موم‌شده که همراه با غذاهای خشک‌شده و تجهیزات علمی در یک محموله به ایستگاه فضایی بین‌المللی (ISS) ارسال شد. این کیسه رسماً واحد نگهداری بقایای انسانی» (Human Remains Containment Unit) نام داشت. برای چشم غیرمسلح، این کیسه چیزی شبیه به بسته‌بندی حمل‌ونقل برای محموله‌های یخ‌زده بود؛ اما برای ناسا، این موضوع نشانه‌ی چیزی بسیار جدی‌تر بود: گامی بزرگ در آماده‌سازی برای مرگ در فراسوی زمین.
با توجه به این موضوع ذهنمان به سمت چنین پرسش‌های تاریکی می‌رود: اگر یک فضانورد آن بیرون بمیرد چه می‌شود؟ آیا پیکرش را به زمین بازمی‌گردانند یا در همان‌جا رهایش می‌کنند؟ اگر در سیاره‌ای دیگر جان دهد، آیا همان‌جا آرامگاه ابدی‌اش خواهد شد؟ اگر در فضاپیما یا ایستگاه فضایی بمیرد، آیا بدنش را در مدار رها می‌کنند یا آن را به‌سوی خلأ میان‌ستاره‌ای روانه می‌سازند؟
به نظر می‌رسد ناسا در حال پاسخ‌دادن به بسیاری از این پرسش‌هاست اما نه زودتر از موعد. زیرا حالا سؤال دیگر این نیست که آیا کسی در فضا خواهد مرد، بلکه پرسش این است که چه زمانی این اتفاق خواهد افتاد.
فضانوردان سالخورده
تا به امروز، هیچ فضانوردی براثر علت‌های طبیعی در فضا نمرده است. در سال ۱۹۷۱، سه فضانورد مأموریت سایوز ۱۱ شوروی، زمانی که فضاپیمایشان درست پیش از ورود خودکار به جو زمین دچار افت فشار شد در اثر خفگی جان باختند؛ اما مرگ آن‌ها تنها پس از فرود فضاپیما روی زمین کشف شد. به‌طور مشابه، تمام مرگ‌های فضایی ایالات متحده تاکنون درون جو زمین و در شرایط وجود گرانش، اکسیژن و در محدوده‌ی قضایی مشخص یک کشور رخ داده‌اند و این نکته مهمی است؛ زیرا همه‌ی مرگ‌های فضایی تاکنون در قلمرویی آشنا اتفاق افتاده‌اند.
اما مأموریت‌های برنامه‌ریزی‌شده به مرور طولانی‌تر می‌شوند و مقصدهایی فراتر از مدار پایین زمین دارند. در عین حال، میانگین سن فضانوردان ناسا نیز در حال افزایش است. اکنون میانگین سنی فضانوردان تقریبا به ۵۰ سال می‌رسد، بازه‌ای که حتی برای افراد سالم و ورزشکار، احتمال مرگ طبیعی در آن از نظر آماری معنادار می‌شود. مرگ در فضا دیگر فقط فرضیه‌ای ذهنی نیست، بلکه امروز به یک منحنی احتمالات تبدیل شده و ناسا این را می‌داند.
ناسا در پاسخ اقداماتی آرام ولی قاطع انجام داده است. آخرین دوره‌ی انتخاب فضانوردان، نه تنها برای افزایش تعداد افراد پذیرفته‌شده بلکه برای جذب اعضای جوان‌تری که توانایی انجام مأموریت‌های بلندمدت آینده را داشته باشند، طولانی‌تر شد.
سردخانه فضایی ناسا
اگر امروزه کسی در ایستگاه فضایی بین‌المللی (ISS) جان خود را از دست دهد، جسد او در واحد نگهداری بقایای انسانی» (HRCU) قرار می‌گیرد. این واحد سپس مهر و موم شده و در بخشی فاقد فشار از ایستگاه قرار می‌گیرد تا زمانی که به زمین بازگردانده شود.
خود HRCU نسخه‌ای اصلاح‌شده از کیسه‌ی جسد نظامی با استاندارد بالا به شمار می‌رود که برای نگهداری بقایای انسانی در محیط‌های خطرناک طراحی شده است. این واحد با سیستم‌های سرمایشی موجود در ایستگاه ادغام می‌شود تا روند تجزیه را آهسته کند و همچنین شامل فیلترهای کنترل بو، لایه‌های جاذب رطوبت و زیپ‌هایی معکوس‌شده برای دسترسی محترمانه از سمت سر است. بندهایی برای ثابت کردن جسد روی صندلی بازگشت به زمین تعبیه شده و بخش‌هایی نیز برای نصب برچسب اسم و پرچم ملی وجود دارد.
لینک کوتاه: کپی لینک
طرز تهیه پنکیک رژیمی با موز و جو دوسر در ۱۰ دقیقه تهران قدیم به روایت بنیان‌گذار خودکار بیک چطور مادری شاد و پرانرژی باشیم؟ ۱۵ راهکار ساده برای غلبه بر خستگی و استرس ماجرای خلق شخصیت راکی؛ سیلوستر استالونه داستان کدام بوکسور واقعی را به سینما آورد؟(+عکس) داریوش بزرگ چگونه «کانال سوئز» را ساخت؟ ۲ راز دم کردن چای خوش‌رنگ و لب‌سوز ایرانی که کمتر کسی می‌داند! طرز تهیه سینه مرغ رژیمی با سبزیجات از عباس میرزا؛ ولیعهد ناکام فتحعلی‌شاه چه می‌دانید؟ طرز تهیه رب زنجبیل خانگی؛ روش ساده نگهداری زنجبیل تا ۳ ماه در فریزر طرز تهیه اوتمیل سالم و رژیمی؛ یک صبحانه خوشمزه، سیرکننده و مقوی طرز تهیه کیک وانیلی پف دار بدون فر و با فر (آسان و خوشمزه) پیشگویی‌های نوستراداموس آمریکا؛ از جنگ جهانی ۲۷ ساله تا سقوط ایالات متحده حکایت نخستین اتومبیل‌های تهران و روزگاری که شوفرها حقوقی برابر با سرتیپ‌ها داشتند ریشه‌های علمی سرزندگی مانی پیامبر و نقاش