ماجرای پنهان شدن میکل آنژ از دست پاپ

میکل‌آنژ، هنرمند بزرگ رنسانس، ماه‌ها برای فرار از حکم مرگ پاپ در یک اتاق زیرزمینی مخفی شد و در این مدت دیوارهای آن را با طراحی‌های کم‌نظیر خود تزئین کرد.

به گزارش فرارو به نقل از آرت نت، در دنیای هنر، همیشه ارتباطات بیشتر از دانش اهمیت داشته است و روابط میکل‌آنژ تقریباً جان او را به خطر انداخت. خاندان مدیچی، بانکی ثروتمند و قدرتمند در فلورانس، قرن‌ها بر این شهر حکمرانی کردند و با ثروت خود، از بزرگ‌ترین حامیان هنر شدند. آنها آثار شاخصی را سفارش دادند که در تاریخ هنر شناخته‌شده‌اند؛ از «مَلاحت» فرا آنجلیکو تا «تولد ونوس» بوتیچلی و همچنین ساخت ساختمان‌های مشهور فلورانس مانند گالری اوفیتزی و پالازو وکیو.

پس از حدود یک قرن حکومت، مدیچی‌ها در سال ۱۵۲۷ به دلیل قیام مردمی از فلورانس تبعید شدند. این تبعید کوتاه بود و آنها در ۱۵۳۰ به قدرت بازگشتند. اما در دوران غیاب آنها، خیانت دیگری رخ داد. میکل‌آنژ، هنرمند مورد علاقه مدیچی‌ها، در دوران جوانی از حمایت مالی این خانواده بهره‌مند شده بود و در کنار تحصیل در آکادمی افلاطونی، در دربار آنها زندگی می‌کرد. حمایت مدیچی‌ها در طول حرفه هنری او، او را قادر ساخت تا پروژه‌های مهمی مانند مقبره پاپ ژولیوس دوم و نقاشی دیواری «رستاخیز نهایی» در کلیسای سیستین را به انجام برساند.

با تبعید مدیچی‌ها، محاصره خشونت‌آمیز فلورانس در سال ۱۵۲۹ رخ داد. میکل‌آنژ، که به میهن خود وفادار بود، با دولت جمهوری جدید فلورانس همکاری کرد و بر تحکیمات دفاعی شهر نظارت داشت. پاپ کلیمنت هفتم (جولیوسو دی مدیچی، دومین پاپ از چهار پاپ مدیچی) این همکاری میکل‌آنژ با جمهوری را توهینی مستقیم به خانواده خود تلقی کرد که سال‌ها از او حمایت کرده بودند. او حالا با کسانی کار می‌کرد که خواستار تبعید مدیچی‌ها شده بودند.

پاپ به شدیدترین شکل واکنش نشان داد: حکم اعدام میکل‌آنژ ۵۵ ساله در سال ۱۵۳۰ صادر شد. میکل‌آنژ چه کاری می‌توانست انجام دهد؟ او مخفی شد. در آن زمان، او در حال انجام کارهایی در «بازیلیکای سان لورنزو»، یکی از بزرگ‌ترین کلیساهای فلورانس و محل دفن مدیچی‌ها، بود و جیووان باتیستا فیجووانی، پیشوای کلیسا، جایی برای مخفی شدن او فراهم کرد.

اتاق زیرزمینی که میکل‌آنژ دو ماه در آن مخفی شد، برای اولین بار در اکتبر ۲۰۲۳ به روی عموم باز شد و اکنون بخشی از موزه «مدیچی چپلز» است. این اتاق تنها یک پنجره کوچک داشت که هنرمند می‌توانست خیابان بالای سرش را ببیند. جذابیت اصلی این اتاق برای بازدیدکنندگان مدرن، سری طراحی‌های میکل‌آنژ است که با ذغال و گچ قرمز روی دیوارها کشیده شده‌اند. این طراحی‌ها در سال ۱۹۷۵ دوباره کشف شدند، زیر دو لایه گچ پنهان شده بودند و دیوارهای اتاق را پوشانده‌اند.

بازدید از اتاق «مخفی» بسیار محدود است؛ فقط چهار نفر به‌صورت همزمان می‌توانند وارد شوند و فاصله ۴۵ دقیقه‌ای بین بازدیدها رعایت می‌شود تا نور باعث آسیب به آثار نشود. پس از چند ماه، میکل‌آنژ عفو شد و کار خود را روی بازیلیکای سان لورنزو ادامه داد. اما این ماجرا اثر عمیقی بر روحیه او گذاشت. در ۱۵۳۴، او فلورانس را برای همیشه ترک کرد و به رم رفت، جایی که کار خود را در کلیسای سیستین به پایان رساند و بعداً به عنوان معمار کلیسای سنت پیتر فعالیت کرد، پروژه‌ای که تا زمان مرگش در ۱۵۶۴ ادامه داشت.

مطالعه جدید: میکروپلاستیک‌ها در برخورد با آب فعال و آسیب‌زا می‌شوند

بیشتر بخوانید:

سندرم استاندال ؛ راز افرادی که با نگاه به یک اثر هنری راهی بیمارستان می‌شوند

تماشاخانه

پل ورسک ؛ یکی از عجیب‌ترین پل‌های جهان و شاهکار مهندسی ۹۰ ساله / آنچه درباره‌اش نمی‌دانید

یک شیرجه جنجالی در میراث طبیعی شگفت‌انگیز/ شنا کردن در غار علیصدر چه بلایی به سرش می‌آورد؟

فیلم های دیگر