قصه‌های نان و نمک(32)/ لیست پروازهای دوبی، رادیوی خاموش جهانی شدن

جلوی تابلوی پروازهای فرودگاه دوبی ایستاده‌ام، توی لیست بالا بلند دنبال پرواز خودم می‌گردم که مغزم از اعماق بایگانی‌اش صدای استاد جهان‌دیده‌ام در سال 1381 را برایم پلی می‌کند، استادی که به قول خودش

عصر ایران ؛ احسان محمدی - جلوی تابلوی پروازهای فرودگاه دوبی ایستاده‌ام، توی لیست بالا بلند دنبال پرواز خودم می‌گردم که مغزم از اعماق بایگانی‌اش صدای استاد جهان‌دیده‌ام در سال 1381 را برایم پلی می‌کند، استادی که به قول خودش به جای «جهان خوردن، جهان دیدن» را انتخاب کرده بود:

- بچه‌ها خیلی خودتون رو درگیر این دعواهای روزنامه‌ها و تریبون‌دارها نکنید. ادعا زیاده. اگر می‌خوایید نشونه‌های پیشرفت اقتصادی و دیده شدن در جهان رو بشناسید برید فرودگاه، نگاه کنید به آدمای که میان توی کشور، نگاه کنید به لیست پروازهای مبدا و مقصد. آن لیست بی‌صدا به شما می‌گوید یک کشور در کجای نقشه جهان است. حرص نخورید سر این دعواهای داخلی.

آن روزها ما دانشجویان کله داغی بودیم که از دست مهدی نصیری، صفار هرندی، ضرغامی، علی لاریجانی، حسین شریعتمداری و ... حرص می‌خوردیم که مثل کوه، جلوی جریان اصلاحات را سد کرده بودند. غافل از اینکه روزگار بعضی از آنها را از خود ما رادیکال‌تر خواهد کرد. بازگشت دیر موقع و بی‌فایده!

از خودتحقیری متنفرم، از نادیده گرفتن موفقیت‌ها، از خلاصه کردن تمام یک کشور اما به لیست دوباره نگاه می‌کنم:

توکیو، داکار، بوستون، لندن، آکره، دالاس، زنگبار، ورشو، سیدنی، تهران، پاریس، مونیخ ...

همینطور لیست بالا و پایین می‌رود و حرف‌های استادم توی گوش تکرار: بچه‌ها خیلی خودتون رو درگیر این دعواهای روزنامه‌ها و تریبون‌دارها نکنید. ادعا زیاده. اگر می‌خوایید نشونه‌های پیشرفت اقتصادی و دیده شدن در جهان رو بشناسید برید فرودگاه، نگاه کنید به آدمای که میان توی کشور، نگاه کنید به لیست پروازهای مبدا و مقصد ...

پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر

جی دی ونس: نق زدن را تمام کنید

خبر بعد نظرات کاربران خبر قبل