تاریخ:
ویدیوی قدیمی از تقلید صدای سیروس ابراهیمزاده توسط محمدرضا علیمردانی در خندوانه 
درس نود و پنج
حکایت اولین آتشی که در خانه های تهران قدیم روشن می شد
همچنین آخرین انعام و مزد با تمام کردن کار آشپزخانه و اجاق به معمار و کارگرها تعلق میگرفته است.
عصرایران- آشپزخانه آخرین نقطهای بود که در خانه تهرانیها تکمیل میشد. تعبیه جای اجاق در آشپزخانه هم آخرین کار معمار بود تا اولین آتشی که روشن میشود برای پختن ولیمه ساخت خانه باشد.
جعفر شهری در کتاب طهران قدیم دو دلیل برای این کار میگوید:
اول اینکه نخستینباری که اجاق روشن میشود برای پختن ولیمه ساخت خانه باشد. یعنی ایرانی که همیشه عادت دارد برای تمام خوشیهایش سور بدهد و دیگران را شریک شادی خودش کند، میگفته بهتر است ساخت اجاق دست آخر باشد تا اولین آتش برای ولیمه و شادی روشن شود و این تفکر به مردمداری و رحیه بخشش و شاد او برمیگشته. لابد با خودش نیت هم میکرده که انشالله همیشه اجاق خانهاش برای خوردن غذای سور و سات شادی روشن شود وانقدر با برکت باشد خانه که پای مهمان قطع نشود.
اما نکته دوم هم «جهت» ساخته شدن اجاق آشپزخانه است؛ اجاق را در دو جهت مشرق و مغرب میساختند و ساختنش در جهت شمال مکروه بود. چون اگر در سمت شمال ساخته میشد، آشپز جلوی اجاق و پشت به قبله قرار میگرفت و خانه خدایی که صاحب همه نعمتهاست و این کار نوعی بیادبی محسوب میشد.
همچنین آخرین انعام و مزد با تمام کردن کار آشپزخانه و اجاق به معمار و کارگرها تعلق میگرفته است.
لینک کوتاه: کپی لینک
ساعت فعالیت مراکز معاینه فنی تهران تا ۱۵ مهر تغییر کرد اتاق بازرگانی، صدای همه بخش خصوصی یا باشگاه مدیران بزرگ؟ گاردین: پیشبینی ۴۵۰ هزار مرگ مرتبط با «سوپر النینو» در ۶ ماه آینده کدام مدیران بزرگ فناوری به مهمانی شام دونالد ترامپ و شی جینپینگ میروند؟ زخمهای ناتمام قربانیان اسیدپاشی؛ چه کار کردی که این بلا سرت آمد؟ آمیب آتشین، موجودی که حد تحمل گرما را جابهجا کرد چرا بخش خصوصی ایران به روایت، چهره و صدای تازهای نیاز دارد؟ تهران در حلقه خفگی برجها عکس یادگاری «بزرگان ایل قاجار» در شکارگاه؛ 140 سال قبل آغاز عملیات اجرایی راهآهن رشت - آستارا وزیر اسبق اقتصاد: کدام گروه ها در ایران از تورم نفع می برند؟ ابعاد تازه جنایت چاه مرگ در پایتخت(+عکس) ۵ سلاح که میتوانند زیردریاییهای هستهای آمریکا را غرق کنند(+عکس) کودکان کار هم حق شنیدن صدای زنگ مدرسه را دارند «من و همسرم خواستیم سهتایی بمیریم»/ روایت مادرانی که در محاصره اُتیسم ماندهاند