چه کسی نخستین بار ماه را با تلسکوپ دید؟ پاسخ گالیله نیست

هریوت علاوه بر کشف مستقل قانون سقوط اجسام (که گالیله هم آن را بررسی کرده بود)، جبر نمادین کامل را توسعه داد و گفته می‌شود برخی از مشهورترین نظریه‌های دکارت از او الهام گرفته شده‌اند. او حتی مدتی زندانی شد؛ وقتی رالی و پرسی به نوعی با توطئه باروت (نقشه‌ای برای انفجار پارلمان و ترور پادشاه که ناکام ماند) در سال ۱۶۰۵ مرتبط دانسته شدند و رالی به اعدام محکوم شد.

پس از آزادی، هریوت توجه خود را به آسمان معطوف کرد و در ۲۶ ژوئیه ۱۶۰۹ نقشه‌ای از ماه آن‌گونه که از طریق تلسکوپ دیده می‌شد، تهیه کرد. این درحالی است که گالیله این موفقیت را در اوایل سال ۱۶۱۰ به دست آورد.

با اینکه هریوت چند ماه زودتر دست به کار شده بود، گالیله پس از انتشار نقشه‌های ماه و مشاهدات خود از قمرهای مشتری، شهرت اصلی را به دست آورد. دفترچه‌های یادداشت هریوت همچنین حاوی نخستین تصاویر ثبت‌شده از لکه‌های خورشیدی از طریق تلسکوپ است که به دسامبر ۱۶۱۰ مربوط می‌شود، اما عدم انتشار این آثار باعث شد گالیله پیش از او به اعتبار برسد.

دلیل اینکه هاریوت یافته‌هایش را منتشر نکرده، مشخص نیست؛ اما ممکن است بدین دلیل باشد که او پولی برای انتشار نیاز نداشت؛ زیرا تحقیقاتش توسط حامی ثروتمندش تأمین می‌شد. در مقابل، گالیله برای ادامه تحقیقاتش به شهرت و حمایت عمومی نیاز داشت. پس از مرگ هریوت در سال ۱۶۲۱، او تا مدت‌ها در تاریخ گمنام ماند، تا اینکه دفترچه‌هایش حدود ۱۵۰ سال بعد در عمارت به ارث رسیده از وارثان کنت نورث‌آمبرلند کشف شد.

با‌این‌حال، تاریخ‌نگاران تا قرن بیستم بررسی دقیقی بر این یادداشت‌ها انجام ندادند و تا آن زمان نام گالیله به‌عنوان نخستین فردی که ماه و بسیاری از اجرام آسمانی دیگر را از طریق تلسکوپ مشاهده کرده، ثبت شده بود.