فیلم بیشتر »»
کد خبر ۱۱۰۰۸۹۲
تاریخ انتشار: ۲۲:۳۸ - ۱۷-۰۷-۱۴۰۴
کد ۱۱۰۰۸۹۲
انتشار: ۲۲:۳۸ - ۱۷-۰۷-۱۴۰۴

از آزمایش شیب تا رقابت دزدان دریایی که نماد ملی شد! (+عکس)

از آزمایش شیب تا رقابت دزدان دریایی که نماد ملی شد! (+عکس)
در سال 1933، کسب مجوز برای اتوبوس های دوطبقه پرطرفدار لندن نیازمند عبور از یک آزمون دلهره آور بود: آزمایش شیب.

عصر ایران - در اوج رقابت های میان شرکت های حمل و نقل در لندن برای سلطه بر جاده ها، شرکت ها مجبور بودند با مقررات سخت گیرانه پلیس شهری منطبق شوند تا ایمنی اتوبوس های دوطبقه پرطرفدار خود را به اثبات برسانند. در سال 1933، «آزمایش شیب» به یک معیار استاندارد برای تایید پایداری این وسایل نقلیه عظیم تبدیل شد.

چالش پایداری در مقابل مقررات پلیس

اتوبوس های دوطبقه که در اوایل قرن بیستم به نمادی از لندن تبدیل شده بودند، همواره پرسش هایی را در مورد پایداری و خطر واژگونی به خصوص هنگام پر بودن طبقه بالایی مطرح می کردند. به منظور رفع این نگرانی ها و تایید مجوز، پلیس لندن آزمایشی رسمی را اجباری کرد.

آزمایش شیب برای بررسی پایداری اتوبوس های دوطبقه لندن در سال 1933

جزئیات آزمایش شیب

هدف از این آزمایش اثبات این بود که اتوبوس های دوطبقه حتی در بدترین سناریوی ممکن، خطر واژگونی ندارند.

این آزمایش در بدترین حالت ممکن برای مرکز ثقل انجام می شد: طبقه پایین کاملاً خالی نگه داشته می شد و طبقه بالا با کیسه های شن پر می شد تا وزن 60 مسافر کامل را شبیه سازی کند.

اتوبوس دوطبقه باید قادر می بود تا زاویه ای حداقل 28 درجه را بدون واژگونی تحمل کند تا مورد تایید قرار گیرد.

این اتوبوس ها با کمک مکانیزم های هیدرولیکی یا وینچ، به آرامی در معرض شیب قرار می گرفتند. گرچه برای جلوگیری از سقوط و آسیب دیدن اتوبوس در صورت رسیدن به نقطه واژگونی از زنجیرها یا کابل های ایمنی استفاده می شد، اما نکته مهم این بود که اتوبوس باید قبل از کشیده شدن این زنجیرها، معیار 28 درجه را حفظ کند.

اتوبوس های دوطبقه لندن؛ از رقابت «دزدان دریایی» تا نماد ملی

ظهور اتوبوس های دوطبقه مجهز به پیشرانه در لندن به سال 1923 باز می گردد. در آن دوران، پایتخت انگلیس با کمبود شدید اتوبوس روبرو بود و شرکت های گوناگون برای قبضه بازار حمل و نقل عمومی به رقابت سختی مشغول بودند.

تا سال 1924، بیش از 200 اتوبوس مستقل در مسیرهای پرتقاضای شهر به فعالیت می پرداختند. این شرکت های مستقل، به دلیل فقدان مسیرهای رسمی و اجباری، به «اتوبوس های دزد دریایی» معروف شدند.

این اتوبوس های دزد دریایی گاهی اوقات از معابر فرعی و مسیرهای غیررسمی استفاده می کردند تا زودتر به مقصد برسند. این رقابت فشرده بود که شرکت عمومی اتوبوسرانی لندن، بزرگترین اپراتور شهر، را وادار کرد تا برای متمایز شدن از رقبا، اتوبوس های خود را به رنگ قرمز درآورد.

پلیس لندن این اقدام و رنگ آمیزی قرمز را تایید کرد؛ زیرا تشخیص سریع رنگ به عنوان یک هشدار دیداری موثر برای عابران پیاده عمل می کرد. در نهایت، همین اتوبوس های دوطبقه قرمز به یک نماد ملی برای انگلیس و کل پادشاهی متحد تبدیل شدند.

اتوبوس های معروف قرمز رنگ لندن که به نوعی نماد گردشگری انگلیس هم محسوب می شوند

ارسال به دوستان
زلزله ۴.۴ ریشتری در نزدیکی زاهدان؛ خسارتی گزارش نشده است دیسکالیفه شدن شرمینه چهل‌امیرانی در قهرمانی تیراندازی جهان دوحه باراک راوید: ایران موضع آمریکا درباره توافق را رد کرد یحیی سریع: جنگنده‌های سعودی طی ۲۴ ساعت گذشته ۹۳ بار مناطق غیرنظامی یمن را بمباران کردند هشدار هواشناسی مازندران؛ بارش برف و افت دما در راه استان تغییر غیرمنتظره روی نیمکت استقلال؛ غبیشاوی جای خود را به غلامپور داد استقلال در نیمه نخست مقابل الشمال قطر متوقف شد؛ فرصت‌های حساس از دست رفت شکست جمهوری‌خواهان، سیاست خارجی ترامپ را تغییر نمی‌دهد وزیر گردشگری: محور تمام جلسات دولت، چگونگی تأمین کالاهای اساسی است انتخابات اسرائیل، به سود معلومات عمومی ایرانی ها بازی هم‌زمان ترامپ در هرمز و اوکراین؛ مهار هزینه‌های انرژی بر سر دوراهی جنگ و دیپلماسی بیانیه سپاه: فرامین رهبری در راستای بازدارندگی حداکثری را با تمام توان دستور کار قرار داده‌ایم ادعای ترامپ: پدافند قشم را بمباران کردیم/ باید از ایران دستاورد بیشتری نسبت به ونزوئلا داشته باشیم حمله به یک شناور هندی در تنگه هرمز تامین مالی ۲ همتی سولار برای تکمیل نیروگاه‌های خورشیدی