فیلم بیشتر »»
کد خبر ۱۱۰۳۸۴۷
تاریخ انتشار: ۱۲:۳۴ - ۲۳-۰۷-۱۴۰۴
کد ۱۱۰۳۸۴۷
انتشار: ۱۲:۳۴ - ۲۳-۰۷-۱۴۰۴

کشف تله‌های 8 هزارساله در ارتفاعات کوهستان

کشف تله‌های 8 هزارساله در ارتفاعات کوهستان
مطالعه‌ای که در نشریه Antiquity منتشر شده، نشان می‌دهد ممکن است قدمت این تله‌ها به ۶۰۰۰ سال پیش از میلاد بازگردد، یعنی زمانی بسیار پیش از آنکه اینکاها از سیستم‌های مشابه استفاده کنند.
در ارتفاعات شمالی رشته‌کوه‌های آند شیلی، جایی که بادهای سرد از فراز تپه‌های حوضه رودخانه کامارونز می‌وزند، باستان‌شناس دکتر آدریان اُیاندِر از دانشگاه اِکسِتِر شبکه‌ای خارق‌العاده از تله‌های سنگی باستانی شکار را کشف کرده که می‌تواند دانش ما از زندگی آندها را پیش از ظهور اینکاها بازنویسی کند. 
 
به گزارش فرادید، با تحلیل دقیق تصاویر ماهواره‌ای پوشش‌دهنده ۴۶۰۰ کیلومتر مربع، اُیاندر ۷۶ سازه عظیم شکار به شکل V را شناسایی کرد (برخی با طول بیش از ۱۵۰ متر) که میان دامنه‌های خالی و بلند بیابان آتاکاما مخفی شده بودند. 
 
کشف تله‌

تصویر هوایی از دو تلۀ سنگی باستانی

این سازه‌های سنگی که محلی‌ها آن‌ها را «چاکوس» می‌نامیدند، زمانی به‌عنوان تله‌های بزرگ حیوانات عمل می‌کردند و با طراحی هوشمندانه‌شان، گله‌های شترچه را داخل گودال‌ها یا محوطه‌های محصور هدایت می‌کردند. 
 
به گفته اُیاندر: «ابتدا فکر می‌کردم یک سازه منحصر به فرد یافته‌ام، اما هرچه بیشتر جست‌وجو کردم، دریافتم این سازه‌ها همه‌جا پراکنده‌اند، در کوه‌ها به تعداد بی‌سابقه‌ای که تاکنون در آند ثبت نشده بود.» 
 
کشف تله‌

نمونه‌هایی از تله‌های چاکو در حوضه کامارونس

هوش باستانی در سنگ

هر چاکو از دو «بازوی» سنگی بلند تشکیل شده بود، گاه صدها متر طول داشت که به یک محوطه کوچک دیوارکشی‌شده با مساحت تقریبی ۹۵ متر مربع و عمق تا دو متر می‌رسید. شکارچیان گله‌های شترچه را بین دیوارها هدایت کرده و آن‌ها را به پایین شیب و در مسیر تنگ چاکو می‌راندند تا بتوانند آن‌ها را شکار یا اسیر کنند. 
 
مطالعه‌ای که در نشریه Antiquity منتشر شده، نشان می‌دهد ممکن است قدمت این تله‌ها به ۶۰۰۰ سال پیش از میلاد بازگردد، یعنی زمانی بسیار پیش از آنکه اینکاها از سیستم‌های مشابه استفاده کنند. محل‌های استراتژیک این تله‌ها (بیشتر شیب‌های صخره‌ای با ارتفاع ۲۸۰۰ تا ۴۲۰۰ متر) گواه درک پیشرفته از رفتار حیوانات و توپوگرافی کوه‌ها است. 
 
کشف تله‌
 
اویاندر می‌گوید: «مردمی که این سیستم‌ها را ساخته‌اند، حرکت حیوانات، زمین و فصل‌ها را می‌شناختند. طراحی آن اتفاقی نبود، بلکه بر پایه نسل‌ها مشاهده و تجربه بود.» 
 
فراتر از تله‌های شکار، اُیاندر نزدیک به ۸۰۰ محل سکونت کوچک در همان منطقه را نقشه‌برداری کرد، از پناهگاه‌های تک‌اتاقی تا خوشه‌هایی از کلبه‌های سنگی دایره‌ای. بسیاری از آن‌ها در فاصله چندکیلومتری از چاکوها قرار داشتند و چیزی را شکل می‌دادند که او آن را «چشم‌انداز تحرک محدود» می‌نامد: شبکه‌ای از اردوگاه‌های فصلی که با تعقیب گله‌های وحشی و تغییر دسترسی به آب و پوشش گیاهی مرتبط بودند. 
 
داده‌های GIS و تصاویر ماهواره‌ای پوشش گیاهی نشان داد که این مکان‌ها با ریتم فصل‌های آند هماهنگ بودند. در ماه‌های کوتاه مرطوب (مارس–آوریل)، مراتع تازه پدیدار می‌شد و هم حیوانات و هم انسان‌ها را به ارتفاعات بالاتر می‌کشاند. وقتی دامنه‌ها خشک می‌شدند، گروه‌ها به ارتفاعات پایین‌تر حرکت می‌کردند و احتمالاً بین شکار، دامداری و اشکال ابتدایی کشاورزی جابجا می‌شدند. 
ارسال به دوستان
captcha
عجایب هفتگانه جهان باستان چگونه نابود شدند؟ سازمان سیا چگونه شکل گرفت؟ گزارشی از ثروت افسانه‌ای ساسانیان سه راهکار یک متخصص مغز و اعصاب برای ترک عادت‌های بد ۷ تئوری توطئه که واقعیت داشتند؛ از باتری‌گیت تا گربه‌های سایبورگ سیا نماز خواندن سربازان هیتلر در جنگ جهانی دوم (+ عکس) آیا می‌دانستید با دل مرغ هم می‌شود کباب کوبیده درست کرد؟ نامه‌ای که آمریکا را به سمت ساخت بمب اتم برد؛ اینشتین چه نقشی در آغاز پروژه منهتن داشت؟ بدترین اشتباهی که والدین در گفت‌وگو با نوجوانان مرتکب می‌شوند کوکو چغترمه؛ صبحانه عروسی رشتی ها حماسه سورنا / روزی که امپراتوری روم بر زمین ایران زانو زد عزت نفس چیست؟ آموزش گام‌به‌گام تقویت عزت نفس و نکات کلیدی گردو پیاز کرمانی؛ غذای سنتی ساده‌ اما خوشمزه و مقوی وجدان چیست؟ به زبان ساده؛ راهنمای درونی برای مسئولانه‌تر زندگی کردن روش‌های افزایش اعتمادبه‌نفس به زبان ساده؛ از هدف‌های کوچک تا پذیرش اشتباه