عصرایران؛ علی نجومی- داریوش رفیعی متولد 4 دی سال 1306 در بم و فرزند لطف علی رفیعی، نماینده مردم بم در مجلس شورای ملی بود. داریوش خان پس از گذراندن تحصیلات مقدماتی در همان شهر در جوانی بهخاطر موسیقی، تحصیل را در بم نیمهکاره گذاشت و به تهران رفت.
رفیعی در تهران ابتدا با مصطفی گرگینزاده و سپس با مجید وفادار آشنا شد که حاصل آشنایی او با مجید وفادار ضبط ترانههایی مشهور مانند زهره، شب انتظار، گلنار و بسیاری ترانه مشهور دیگر شد. رفیعی همچنین با جواد بدیعزاده نیز آشنا بود بهطوریکه تقریباً عضو دائمی خانواده او بود.
پادکست را اینجا بشنوید
یکی از ویژگیهای شخصیتی او، توانایی برقراری ارتباط خوب با دیگران بود. او فردی بود که خیلی زود با دیگران ارتباط میگرفت و به همین دلیل در میان اهل هنر به رفیق باز مشهور بود. در ضمن علاقه زیادی هم به ورزش بوکس داشت . رفیعی هم چنین آدم ولخرجی بود و به به اتومبیل های کروکی آخرین مدل علاقه فراوانی داشت.
رفیعی در خوانندگی سبک ادیب خوانساری را دنبال می کرد و رابطه بسیار نزدیکی هم با پرویز خطیبی شاعر و ترانه سرا و پرویز یاحقی آهنگساز و ویالون نواز چیره دست داشت.
آهنگهای داریوش رفیعی که در این پادکست آمده را میتوانید به طور کامل اینجا بشنوید
داریوش رفیعی هرگز ازدواج نکرد ولی گفته می شود عشق واقعی او دختری بود که آهنگ زهره را برایش خواند. اما این که زهره واقعا چه کسی بود خدا داند. از پروین غفاری و فروزان هنرپیشهای مشهور گرفته تا دختری از اهالی بم را زهره اصلی دانسته اند.
داریوش رفیعی که در اوج شهرت خود به اعتیاد مبتلا شده بود عاقبت بر اثر تزریق آمپول آلوده به کزاز مبتلا شد و به همین دلیل در ۲ بهمن ۱۳۳۷ در بیمارستان هزار تختخوابی سابق ( امام خمینی فعلی) درگذشت و در قبرستان مشهور ظهیرالدوله دفن شد، که در میان امامزاده قاسم و تجریش قرار دارد.