معماری زیبای یک کافی شاپ در اهواز (+تصاویر)

طرح بازسازی کافه به عنوان مکانی برای گفتگو و تعامل شهروند امروزی به نوعی که بنا بخشی از هویت و شناسه محله گردد؛ با تصاویر ذهنی و خاطرات جمعی مردم همخوانی داشته باشد و به زبان بهتر احساس تعلق را در مردم محله برانگیزاند.

عصر ایران- شرح پروژه بازسازی داخلی کافی شاپ از زبان معمار:

بیان مسئله: يکي از دغدغه هاي مهم دانش و حرفه‌ي معماری معاصر، چگونگي دستیابی به شهرها، و ساختمان‌ هایی است که در صیانت از حیات، هویت مکانی، احساس تعلق و مداومت آن، به‌خوبی و بطور شایسته ایفای نقش کنند، که این امر تا حد زیادی ناشی از رشد گسترده و بدون برنامه صحیح شهری است.

این خواست معماری در حفاظت از هویت شهری، این سوال را ایجاد می‌کند که چطور باید بناهایی بسازیم که هم مکانی مناسب برای زندگی شهروند امروز باشند، و هم در حفظ هماهنگی و نظم متعادل بستر شهری، نقشی شایسته ایفا کنند؟

چالش اصلی طراحی ما تلاش برای ساخت کافه‌ای بود، که به عنوان مکان معماری سهم شایانی در نظام محله ایفا کند. لذا رویکردی زمینه‌گرا و همزمان معاصر مدنظر قرار گرفت. فرض ما این بود که رویکرد معماری زمینه‌گرا ازآنجاکه مبتنی بر روش بستر است و مطابق با الگوهای بومی و هویت‌بخش بستر کار می‌کند، بهتر می‌تواند به هدف طراحی بنای کافه ویتو کمک کند.

هدف طراحی: طرح بازسازی کافه به عنوان مکانی برای گفتگو و تعامل شهروند امروزی به نوعی که بنا بخشی از هویت و شناسه محله گردد؛ با تصاویر ذهنی و خاطرات جمعی مردم همخوانی داشته باشد و به زبان بهتر احساس تعلق را در مردم محله برانگیزاند.

راهبردهای طراحی: واژه خوزستان از ریشه لغوی خوز (به معنای نیشکر) گرفته شده و به معنای سرزمین نیشکر می‌باشد. از طرفی واژه اهواز از ریشه لغوی هوز و هور (به معنای مردم یا خاندان تالاب‌نشین) است.

ساکنان بومی خوزستان در خانه‌هایی نیئین با تزیینات و جزئیات حصیری، و روی آب تالاب زندگی می‌کردند و بعدها در دوره صفوی بافت آجری شهر اهواز با الگوبرداری از خانه‌های نیئین شکل گرفت. در این راستا راهبردهای طراحی ما با بررسی این ویژگی‌ها شکل گرفته که هم پلان با نگاه به معماری بومی شکل بگیرد و هم در طراحی نما و فضای داخلی عناصر، رنگ‌ها و مصالح بکارگرفته‌شده با تصاویر ذهنی مردم اهواز از طاق، طاقچه، نی و آجرکاری‌ها، همخوانی داشته باشد.

در طراحی نمای مجموعه، آجرچینی به شکلی نو و با الهام از آجرچینی بناهای معماری بومی خوزستان، و با درنظرگفتن عمق و سایه اندازی مناسب در تزیینات آجری به شکلی که به خنک‌سازی جداره ها و فضای داخلی کمک کند، صورت گرفته است.

در طراحی داخلی فضا نیز به معماری بومی و مکان‌های سرو چای به خصوص پلان سالن شبستان و شوادان های عمومی که در کَت‌های اطراف صحن سرو چای صورت می‌گرفت توجه شده است؛ به شکلی که دیوارهایی با فرم منحنی ایجاد شده است، که فضاهایی دنج (به مانند کَت‌های طاقی‌شکل در معماری گذشته) برای قرارگیری میزها اطراف صحن تعریف می‌کند.

فرم منحنی دیوارها به شکلی کار شده است که هم در نمای ساختمان به کمک عمق ایجاد شده در انتهای منحنی‌ها، به سایه اندازی و کنترل نور خیره‌کننده خورشید بیانجامد، و هم به چیدمان فضای داخلی کافه و موقعیت قرارگیری میزها کمک کند. سقف کاذب کافه به‌کمک مصالح نی خوزستان و با تزییناتی که یادآور جزئیات مضیف‌های نیئین می‌باشد، اجرا شد. برای پوشش کانتر از آجرهای لعابدار قرمز و دیوار پشت کانتر نیز آجر رنگ گلبه‌ای استفاده شده است.

در مجموع می‌توان گفت طراحی کافه ویتو با رویکرد زمینه‌گرا، به کمک یادآوری شاخصه‌های معماری محلی و احساس حضور و زیستن در فضایی آشنا، با خاطرات و تصاویر ذهنی مردم منطقه تعامل می‌کند و تلاش می‌کند به کمک درهم‌تنیدگی یکپارچه عناصر مختلف معماری، حس تعلق مکانی را بر‌انگیزد.