تاریخ:
اولین برد کشتی فرنگی در روز دوم؛ عباسپور به یک‌چهارم نهایی رسید 
درس نود و هشت
روزنامه اطلاعات: مردم خودشان اعتراض و آه و ناله را بلدند؛ شما دیگر زخم ها را تشدید نکنید!
همه شِکوه و ناله و غرولند دارند و معلوم نیست که بالأخره مخاطب کیست؟ مخاطب، من هستم، شما هستید، آنها هستند. من و شما و آنها، هر سه با هم، و نه منتظر هم، آیا «تصمیم داریم» کمی عوض شویم؟
روزنامه اطلاعات نوشت: در شرایط پیچیده و بعضاً رازآلود امروز، رینگِ سختِ زندگیِ مردم را نباید از آنچه هست، سخت‌تر کرد. و این سخت‌تر شدن، با دمیدن در کوره سوزان «امیدسوزی»، «عصبانیت‌سازی» و «هیجان‌پردازی» است.
نخبه فرهنگی و اصلاحگر اجتماعی بداند که مردمِ نشسته در تاکسی و ایستاده در صف ارزاق و انتظارکشیده در ایستگاه مترو و هرگوشه دیگر جامعه، قطعاً بیش از ایشان بلدِ اعتراض و شکایت‌اند و آماده نفس‌درنفس شدن با ادبیاتِ آه و ناله و شِکوه و دریغ و افسوس.
آقای نخبه اگر هنری دارد -و از سر همان هنر، منّت نخبگی بر این مردم می‌گذارد و در جایش نانش را می‌خورَد- هنرِ یافتنِ برون‌رفت‌است از گوشه رینگِ غبارگرفته و حصارکشیده، و آن، این است که مربی‌وار به مشت‌خورده ناتوان، توان و امید دهد و اجازه ندهد که ازپایْ‌نشسته به تماشای مرگ خویش بنشیند؛ وگرنه برای فریادزدنی که در پی‌اش آرام و سکونی ماندگار و کارساز نباشد، مردمانِ دست‌وپنجه‌نرم کرده در مشکلات، از آقایانِ نخبگان، کاربلدترند! نقش نخبگی آن نیست که اگر خونی از بدن مجروحی می‌رود، به سوگ مرگِ نیامده او بنشینیم؛ بلکه اگر بلدِ کاریم، خونش را بند بیاوریم، اگر نیستیم، لااقل بختکِ جلوی رویش نشویم.
اکنون تکلیف امثال من -که گرچه نخبه نیستند، اما به سبب تجربیات و زیسته‌ها، درگیر هیجانات و عصبانیت‌ها نمی‌شوند- آن است که اگر یارِ مردم نتوانند بود، خاری بر انبان کاهشان نشوند. غرولندافزایی، بدون پذیرشِ مسئولیت انسانی و اجتماعی، یا طفره رفتن از عذاب وجدان است و یا کلاه‌بافی از نمَدِ یأس و حِرمان. امروزِ روز، روز تبدیل دلمردگی و یأس و نومیدی به مسئولیت‌پذیری مدنی و اخلاقی و عاطفی است. نه کاسب باید منتظر ادب مشتری بماند تا انصاف ورزد، نه مشتری پیش از ادب‌ورزیِ خود منتظر انصاف کاسب بمانَد. انصاف و آداب، تا همزادانِ توأمان نشوند، وضعیت همین است که هست؛ یعنی کاسب منتظر ادب مشتری است و مشتری منتظر انصاف کاسب؛ چرخه‌ی معیوب!
همه شِکوه و ناله و غرولند دارند و معلوم نیست که بالأخره مخاطب کیست؟ مخاطب، من هستم، شما هستید، آنها هستند. من و شما و آنها، هر سه با هم، و نه منتظر هم، آیا «تصمیم داریم» کمی عوض شویم؟
لینک کوتاه: کپی لینک
پاکستان حمله هوایی به افغانستان را تایید کرد؛ پایگاه تروریست‌ها را هدف گرفتیم استان آذربایجان‌غربی قهرمان والیبال زیر ۱۹ سال ایران شد آژانس هوانوردی اروپا: شرکت‌های هواپیمایی از پرواز در حریم هوایی عربستان خودداری کنند هشدار بانک مرکزی درباره کلاهبرداری با عنوان خرید و فروش وام بازگشت بیژن مرتضوی؛ وقتی تکذیب از حقیقت جا می‌ماند شورای امنیت ملی ترکیه: ایران و آمریکا به «چرخه تباه» درگیری ها پایان دهند واکنش اولیانوف به ادعا‌های دبیرکل ناتو: او هیچ اطلاعی درباره برنامه هسته‌ای ایران ندارد واکنش همتی به ادعای فروپاشی اقتصاد ایران: جوجه را آخر پاییز می‌شمارند! توقف موقت پروازهای شرکت فلای‌دبی به تل‌آویو واکنش عراقچی به اتهامات نخست وزیر بریتانیا: دارید مقصر را در جای اشتباهی جست‌وجو می‌کنید ۹ کشته در حملات هوایی پاکستان به افغانستان آیوا ME7؛ شاسی بلند کوپه جدید (+عکس) مسیرهای تازه برای دست‌رسی به چین/اتصال ریلی ایران به آسیای مرکزی از مسیر افغانستان نماز، پشتوانه جهاد و فتح و ظفر در میدان مبارزه امروز ملت ایران است خانواده‌ای جدید از مواد برای تبدیل نور خورشید به انرژی پاک