آیا گازهای گلخانه‌ای برگزاری المپیک زمستانی را تهدید می‌کنند؟ (+ اینفوگرافیک)

این گزارش به یکی از بحران‌های جدی پیش روی ورزش‌های زمستانی، یعنی تاثیر تغییرات اقلیمی و انتشار گازهای گلخانه‌ای بر انتخاب میزبانان آینده المپیک می‌پردازد.

المپیک زمستانی به شهرهایی وابسته است که دمای سردِ پایدار و بارش برف طبیعی داشتند. با افزایش دمای جهان، تعداد شهرهای مناسب برای میزبانی المپیک زمستانی در حال کاهش است.

به گزارش تجارت نیوز، یک مطالعه که در نشریه Current Issues in Tourism منتشر شده، ۹۳ سایت میزبان فعلی و بالقوه را تحت سناریوهای مختلف انتشار گازهای گلخانه‌ای ارزیابی کرده است. این پژوهش می‌سنجد که آیا این شهرها می‌توانند دمای زیر صفر و بارش برف طبیعی کافی برای رقابت ایمن را تضمین کنند یا خیر. وب‌سایت «استاتیستا» (Statista) این یافته‌ها را به تصویر کشیده است.

بسیاری از میزبانان قبلی المپیک زمستانی هم‌اکنون در منطقه «مرزی» قرار گرفته‌اند. در این مکان‌ها به دلیل انتشار بالای گازهای گلخانه‌ای، بارش برف دیگر ثبات گذشته را ندارد. در بازه زمانی ۲۰۷۱ تا ۲۱۰۰، در صورت تداوم سناریوی انتشار بالای گازهای گلخانه‌ای، تنها پنج درصد از شهرهای میزبان دارای «قابلیت اطمینان بالا» برای برگزاری مسابقات ورزشی زمستانی خواهند بود، در حالی که ۶۷ درصد آن‌ها غیرقابل اتکا پیش‌بینی می‌شوند.

شکاف میان آینده‌ای با «انتشار گازهای گلخانه‌ای کم» و «انتشار گازهای گلخانه‌ای زیاد»، نشان می‌دهد که سیاست‌های اقلیمی چگونه آینده بلندمدت این بازی‌ها را رقم می‌زنند.

تأثیر انتشار گازهای گلخانه‌ای بر المپیک زمستانی

تفاوت سناریوهای انتشار گازهای گلخانه‌ای در چیست؟

داده‌ها نشان می‌دهند که چگونه قابلیت اطمینان سایت‌های میزبان در مقایسه با گذشته تغییر می‌کند. این مطالعه دو آینده متفاوت را مدل‌سازی کرده است؛ یکی همسو با اهداف «توافق پاریس» (کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای) و دیگری بر اساس روند فعلی (انتشار بالا). تحت سناریوی کم‌انتشار، شهرهای بیشتری تا اواخر قرن برای میزبانی زنده می‌مانند. اما تحت سناریوی انتشار بالا، بسیاری از مکان‌های سنتی و معروف المپیک به رده «غیرقابل اطمینان» سقوط می‌کنند.

در فاصله سال‌های ۱۹۸۱ تا ۲۰۱۰، حدود ۴۳ درصد از شهرهای میزبان از نظر اقلیمی برای ورزش‌های زمستانی «مناسب» طبقه‌بندی می‌شدند. در این فاصله زمانی تنها ۱۹ درصد شهرهای میزبان غیرقابل اطمینان بودند. اما در سناریوی انتشار بالا برای سال‌های ۲۰۷۱ تا ۲۱۰۰، این وضعیت کاملا دگرگون می‌شود؛ تنها پنج درصد مناسب باقی می‌مانند و ۶۷ درصد غیرقابل اتکا خواهند بود. حتی با یک فرض خوش‌بینانه‌تر (سناریوی انتشار کربن کم)، سهم میزبانان قابل اطمینان نسبت به اواخر قرن بیستم کاهش چشمگیری خواهد داشت.

کدام مناطق وضعیت بهتر یا بدتری دارند؟

تحقیقات نشان می‌دهند مناطقی که در ارتفاعات بالاتر کوهستانی قرار دارند و میزبانانی که دارای اقلیم قاره‌ای سردتر هستند، نسبت به سایت‌های کم‌ارتفاع و مناطق نزدیک به دریا، ثبات اقلیمی خود را طولانی‌تر حفظ می‌کنند. برای مثال سایت‌های آینده در آلپ و بخش‌هایی از آمریکای شمالی که دوره‌های سرمای پایدار دارند، تاب‌آوری بیشتری نشان می‌دهند. در مقابل، میزبانان کم‌ارتفاع اروپایی سریع‌تر گرم شده و از چرخه خارج می‌شوند.

با این حال، حتی این سایت‌های تاب‌آور نیز در صورت گرمایش شدید، با کاهش قابلیت اطمینان روبرو خواهند شد.

تغییر در استراتژی کمیته بین‌المللی المپیک (IOC)

این چشم‌انداز اقلیمیِ در حال تغییر، همین حالا هم بر نحوه بررسی درخواست‌های میزبانی توسط کمیته بین‌المللی المپیک تاثیر گذاشته است. اولویت‌بندی «زیرساخت‌های موجود» و «قابلیت اطمینان اقلیمی» به کاهش ریسک بازی‌های آینده کمک می‌کند. همچنین بحث‌هایی درباره چرخش میزبانی میان گروه کوچکی از مکان‌های مطمئن و تغییر زمان‌بندی مسابقات آغاز شده است.

در نهایت، با ادامه روند گرمایش، المپیک زمستانی ممکن است تنها به گروه بسیار کوچکی از نقاط خاص در کره زمین محدود شود.

پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر

قیمت دلار، طلا و سکه پنج‌شنبه ۱۹ شهریور ۱۴۰۵ (+نرخ برابری انواع ارز)

خبر بعد نظرات کاربران خبر قبل