نوشته متفاوت علیرضا داوودنژاد فیلمساز خطاب به مردم آمریکا: بشریت به نبوغ فرزندان شما نیاز دارد، نه به مرگ‌شان

عصر ایران - علیرضا داوودنژاد فیلمساز باسابقه سینمای ایران درپی حمله آمریکا و اسرائیل به ایران متنی را خطاب به مردم آمریکا نوشت. داوودنژاد در این نوشته که به صورت اختصاصی در اختیار عصر ایران قرار داده، به واقعیت‌هایی تاریخی اشاره کرده است: 

ملت بزرگ آمریکا
ما شما را با نام‌هایی می‌شناسیم که جهان را تغییر داده‌اند؛ با دانشمندانی که مرزهای غیرممکن را درنوردیدند، با هنرمندانی که رؤیاهای بشری را برپرده‌های سینما جان بخشیدند و با ورزشکارانی که نمادِ اراده و فراتر رفتن از توانایی‌های تن شدند. شکوهِ شما در آزمایشگاه‌های «ناسا»، در نوآوری‌های «سیلیکون ولی»، میادین ورزشی و در جادوی ادبیات و موسیقی‌تان نهفته است. 

حقیقت این است: ملتی که می‌تواند با «دستاوردِ» دانشمندان، «قریحه» هنرمندان و «مهارتِ» ورزشکارانش جهان را فتح کند، چه نیازی به اسلحه دارد؟ ملتی که می‌تواند با قدرتِ نرم و نبوغِ فرزندانش، قلب‌ها را در دورترین نقاط زمین به تپش وادارد، چرا باید با بوی باروت و سایه‌ی جنگنده‌ها شناخته شود؟

مردم عزیز آمریکا
تاریخ به ما آموخته است که جنگ، هرگز «قهرمان» نمی‌سازد؛ جنگ فقط «خلاء» می‌سازد. هر بار که جوانی از سرزمین شما در خاکی دوردست، کیلومترها دورتر از خانه، جان می‌بازد، جهان تنها یک سرباز را از دست نمی‌دهد؛ جهان شاید یک مخترع بزرگ، یک پزشک حاذق یا یک فیلسوف صلح‌طلب را از دست داده است که هرگز فرصت نیافت تا هدیه‌اش را به بشریت تقدیم کند. 

چرا اجازه می‌دهید نوابغ و فرزندانتان، یعنی گران‌بها‌ترین دارایی‌های ملی‌تان، به «هیزمِ آتشِ» جنگ‌هایی تبدیل شوند که برنده‌ای جز کارخانه‌های اسلحه‌سازی ندارد؟ اسلحه کشیدن به روی ملت‌های دیگر، نه نشانه‌ی قدرت، که نشانه‌ی شکستِ دیپلماسی و ناتوانی در استفاده از همان نبوغی است که به آن افتخار می‌کنید.

شما به اسلحه نیازی ندارید. شما با علم، هنر و ورزش‌تان به هر آنچه بخواهید می‌رسید. جهان تشنه‌ی «ایده‌های» شماست، نه «گلوله‌هایتان». ما مشتاقیم با دانشمندان شما گفتگو کنیم، با هنرمندان‌تان به تماشای زیبایی بنشینیم و با ورزشکاران‌تان در میدانِ دوستی رقابت کنیم.

اجازه ندهید سیاست‌مداران، چهره‌ی انسانی و خلاق ملت شما را پشتِ نقابِ جنگ پنهان کنند. فرزندان خود را از مسلخِ جنگ بازخوانید و به آن‌ها اجازه دهید در همان سنگری بجنگند که شایسته‌ی آن‌هاست: سنگرِ دانش، خلاقیت و صلح.

بشریت به نبوغِ فرزندان شما نیاز دارد، نه به مرگ‌شان.

علیرضا داوودنژاد/ اسفند 1404

پریناز ایزدیار: می روم خسته و افسرده

بیشتر بخوانید:

ماشین، انسان را می‌کشد؛ چه یکباره، چه ذره‌ ذره!

هویت ؛ «مشکل» یا «راه حل»؟

نامه‌ نهادهای صنفی هنری ایرانی به هنرمندان سراسر جهان: وظیفه هنرمند تنها نظاره نیست

واکنش علیرضا داودنژاد فیلمساز به شهادت رهبر انقلاب

واکنش اهالی فرهنگ و هنر به انتخاب سومین رهبر انقلاب اسلامی و حمله به ایران/ روز یازدهم جنگ (+عکس)

تماشاخانه

لرزه در راه است ؛ اصفهان دارد از دست می‌رود؟

چرا «۷» عدد مقدس شد؟ «خونیرث» یکی از هفت‌ها که حالا برای ایرانی‌ها حسرت است

فیلم های دیگر