تاریخ:
پیش‌بینی بارش باران و رعدوبرق در شمال کشور، ارتفاعات البرز و زاگرس 
درس صد و چهار
موج‌سوارانِ درد و مسدودکنندگانِ مسیر اصلاح
پروژه‌ای که با شعارهای مختلف عرضه می‌شود در عمل چیزی جز بازی با سرنوشت یک ملت نیست؛ بازی‌یی که سود آن تنها نصیب کسانی می‌شود که از دور نظاره‌گرند و هزینه‌هایش را مردم این سرزمین باید بپردازند
عصر ایران؛ امیر عباس میرزاخانی- در روزهایی که میلیون‌ها نفر از مردم این سرزمین زیر بار فشارهای سنگین ناشی از جنگ جاری و تهدیدهای خارجی ایستاده‌اند، عده‌ای اکنون در پناهگاهی امن و دور از هرگونه فشار، با حرص و ولعی عجیب مشغول کوک کردن ساز جنگ و دامن زدن به التهاب‌اند. کسانی که سال‌ها در همین خاک تنفس کردند، امروز در اوج جنگ، نه تنها با مردم همراهی نمی‌کنند، بلکه با افتخار، بزرگ‌ترین هدیه را به دشمنان این آب و خاک تقدیم می‌کنند: تفرقه و تشدید بحران داخلی.
برای اینان، امنیت و آرامش مردم اولویت اصلی نیست؛ آنچه اهمیت دارد امکان موج‌سواری بر نارضایتی‌ها و تبدیل هر بحران به فرصتی برای پیشبرد اهداف سیاسی است. در چنین نگاهی، کشور و مردم نه موضوعی برای دلسوزی، بلکه ابزاری برای فشار و بی‌ثبات‌سازی‌اند.
اینان از فاصله دور، نسخه‌هایی می‌پیچند که خودشان قرار نیست هزینه‌های آن را بپردازند. آنان به‌خوبی می‌دانند که اگر مسیر اصلاح و تغییر تدریجی در جامعه باز بماند، کشور هرگز به بن‌بست کامل نمی‌رسد و آنها سعی می کنند با کمک دشمنان خارجی و برخی در داخل این مسیر را ببندند. کشوری که امکان اصلاح داشته باشد، دیر یا زود راهی برای حل بحران‌ها پیدا می‌کند و ایران این امکان را از طریق قانون دارد و تاکنون هم توانسته است از بحران‌ها سرافراز بیرون بیاید. اما برای کسانی که پروژه اصلی‌شان ناامنی و فروپاشی است، وجود همین مسیرهای اصلاحی بزرگ‌ترین مانع محسوب می‌شود.
از همین رو تلاش می‌کنند این مسیر را نیز تخریب کنند؛ با القای ناامیدی، با نفی هر امکان اصلاح و با ترسیم تصویری که گویی هیچ راهی جز فروپاشی باقی نمانده است. حال آنکه واقعیت دقیقاً برعکس است: جامعه‌ای که بتواند در مسیر اصلاح حرکت کند، نه‌تنها به بن‌بست نمی‌رسد بلکه از افتادن در دام پروژه‌های ویرانگر نیز مصون می‌ماند.
در نهایت، آنچه در پس این رفتارها دیده می‌شود، نه دغدغه مردم و نه علاقه به آینده کشور، بلکه تلاشی آشکار برای سوق دادن جامعه به سمت ناامنی و بی‌ثباتی است. پروژه‌ای که اگرچه با شعارهای مختلف عرضه می‌شود، اما در عمل چیزی جز بازی با سرنوشت یک ملت نیست؛ بازی یی که سود آن تنها نصیب کسانی می‌شود که از دور نظاره‌گرند و هزینه‌هایش را مردم این سرزمین باید بپردازند.
لینک کوتاه: کپی لینک
اعتماد اعضا به اتاق بازرگانی ایران چگونه ساخته می‌شود؟ آقای وزیر خارجه انگلیس؛ آیا ایران متجاوز است؟! آمریکا و اسراییل به‌دنبال فروپاشی ایران‌اند؛ بازگشت به گذشته ممکن نیست راز ناکام ماندن پاتریوت‌های عربستان در حفاظت از فرودگاه ریاض/ حوثی‌ها چگونه سامانه‌های پدافندی را گول زدند؟ دارایی‌های بزرگ، سودآوری پایین؛ چرا بنگاه‌های بزرگ ایران زیان‌ده هستند؟ نگاهی به ایران‌خودرو، هپکو و دخانیات از دریچه مدل ۷S مکنزی اسدالله یکتا؛ فرصت کار، نه ترحم قیمت سکه: هشت گام به پیش یک گام به پس/ بزرگ‌نمایی گمراه کننده تاثیر بانک مرکزی بر بازار چرا پیش‌بینی آینده اقتصاد ایران دشوار است؟ آریایی‌نژاد: رفع ناترازی انرژی تنها با کاهش مصرف مردم امکان‌پذیر نیست چگونه در مدارس بزرگسالان و آموزش از راه دور ثبت‌نام کنیم؟ اولویت‌های امنیتی بیت‌کوین برای دوران پساکوانتومی تشریح شد قیمت گاز در اروپا به اوج 4 سال اخیر نزدیک شد گزارش وضعیت بورس امروز ۲۲ مهر ۱۴۰۵ از ویدیو و ماهواره تا استارلینک؛ بررسی یک سیاست شکست‌خورده در مواجهه با فناوری وقتی شرایط «اضطرار»، روال «عادی» کشور می‌شود