چرا نمی توان مگس را غافلگیر کرد؟ / وقتی قطر چشم به 30 سانتیمتر می رسد/ چشمی که از مغز بزرگ تر است! (+اینفوگرافیک)

تکامل سیستم های بینایی در قلمرو حیوانات، یکی از پیچیده ترین فرآیندهای بیولوژیکی است که مستقیما با محیط زیست و استراتژی های بقای هر گونه در ارتباط است.

عصر ایران - آیا تا به حال فکر کرده اید که اگر به جای دو چشم، هزاران عدسی کوچک داشتید یا می توانستید در تاریکی مطلق اعماق اقیانوس کوچک ترین جرقه های نور را ببینید، دنیا چه شکلی بود؟ در دنیای وحش، بینایی فقط برای دیدن نیست؛ بلکه یک ابزار بقای فوق پیشرفته است. از مگس هایی که زمان را کندتر از ما حس می کنند تا موجوداتی که چشمشان از مغزشان بزرگ تر است، آفرینش و تکامل راهکارهای حیرت انگیزی برای دیدن جهان خلق کرده است. در این مطلب، با چهار سیستم بینایی شگفت انگیز آشنا می شویم.

اینفوگرافیک مقایسه چشم مگس، تارسیه، مانتیس و اسکوئید غول پیکر

مگس: راداری با هزاران عدسی

چشم های مرکب مگس از هزاران عدسی کوچک تشکیل شده است. این ساختار به مگس اجازه می دهد تا حرکت را از تقریبا هر جهتی به طور هم زمان تشخیص دهد. به همین دلیل است که شکار کردن یا غافلگیر کردن آن ها بسیار دشوار است.

اسکوئید غول پیکر: دوربین های عمق اقیانوس

در تاریکی مطلق اعماق اقیانوس، اسکوئید غول پیکر دارای چشم هایی به اندازه یک توپ بسکتبال است. این چشم های عظیم برای جذب ضعیف ترین پرتوهای نور طراحی شده اند تا حیوان بتواند حضور شکارچیان یا طعمه ها را در تاریکی نزدیک به مطلق حس کند.

مانتیس: شکارچی سه بعدی

در میان حشرات، مانتیس ها توانایی نادری دارند: دید سه بعدی واقعی. این قابلیت به آن ها ادراک عمق بسیار دقیقی می دهد که برای تخمین فاصله دقیق تا طعمه و انجام یک حمله برق آسا حیاتی است.

تارسیه: پادشاه دید در شب

این پستاندار کوچک چشم هایی دارد که نسبت به کل بدنش بسیار بزرگ هستند. چشم های تارسیه (میمون شبگرد کوتوله) برای جمع آوری حداکثری نور در شب تکامل یافته اند و به او اجازه می دهند در محیط هایی که برای سایر موجودات کاملا تاریک است، با دقت بالایی ببیند.

گردآوری و ترجمه: محمدمهدی حیدرپور

پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر

تصویری از «ناصرالدین شاه» در حال غذا خوردن کنار استخر

خبر بعد نظرات کاربران خبر قبل