تاریخ:
اولین قدمها بعد از ۱۰ سال؛ کمک رباتیک به راه رفتن یک دختر 
درس هشتاد و یک
چرا نظریه «دزدیدن باران» دوباره مطرح شد؟
زارع در ادامه میگوید: «هیچ فناوریای وجود ندارد که بتواند ابرها را «بدزدد» یا بارش را از کشوری به کشور دیگر منتقل کند. فناوریهایی مانند بارورسازی ابرها صرفاً میتوانند در شرایط خاص، میزان بارش را اندکی - معمولاً تنها ۵ تا ۷ درصد- افزایش دهند. »
همزمان با بارشهای گسترده پس از یک دوره خشکسالی طولانی در ایران، بار دیگر ادعاهایی درباره «دزدیدن ابرها» و «سامانههای کنترل آبوهوا» در فضای مجازی و برخی روایتهای سیاسی مطرح شد؛ ادعاهایی که بارشهای اخیر را به نابودی سامانههای ادعایی «ابر دزدی» در جریان درگیریهای نظامی نسبت میدادند.
به گزارش خبرآنلاین، مهدی زارع، استاد پژوهشکده بینالمللی زلزلهشناسی، این روایتها را نمونهای از ترکیب نظریه توطئه و شبهعلم میداند و تأکید میکند که چنین ادعاهایی هیچ پشتوانه علمیای ندارد.
چرا نظریه «دزدیدن باران» دوباره مطرح شد؟
زارع درباره شکلگیری دوباره این ادعاها میگوید: «پس از بارشهای شدید فروردین ۱۴۰۵ و همزمان با تنشهای نظامی، دوباره این نظریه مطرح شد که گویا با نابودی برخی سامانههای راداری و مراکز ادعایی تغییر اقلیم، بارندگی به ایران بازگشته است.
در این روایت، سامانههایی مانند THAAD، برخی رادارهای هشدار زودهنگام و حتی یک مرکز تحقیقاتی در امارات، بهعنوان ابزار «دزدیدن باران» معرفی شدند؛ در حالی که این برداشتها تحریف واقعیت است. همچنین ادعا میشود آمریکا و متحدانش سالها از فناوریهایی برای جلوگیری از بارش برف و باران در ایران استفاده کردهاند و با نابودی این سیستمها، بارندگی طبیعی از سر گرفته شده است. »
پاسخ علم به ادعای «ابر دزدی» / چرا مردم این شایعات را باور میکنند؟
این استاد دانشگاه اما تأکید میکند که جامعه علمی چنین ادعاهایی را رد کرده است. به گفته او: «دانشمندان علوم جوی توضیح دادهاند که بارشهای اخیر ماهها قبل قابل پیشبینی بود و ناشی از فرآیندهای طبیعی جو است، نه حملات نظامی یا تخریب زیرساختها.»
زارع در ادامه میگوید: «هیچ فناوریای وجود ندارد که بتواند ابرها را «بدزدد» یا بارش را از کشوری به کشور دیگر منتقل کند. فناوریهایی مانند بارورسازی ابرها صرفاً میتوانند در شرایط خاص، میزان بارش را اندکی - معمولاً تنها ۵ تا ۷ درصد- افزایش دهند. »
او در خصوص باورپذیری این شایعات در جامعه میگوید: «برخی ترجیح میدهند بهجای پذیرش دلایل دشواری مانند تغییرات اقلیمی، یک عامل انسانی و مشخص را مقصر بدانند؛ وقتی بارشها بعد از حملات نظامی رخ میدهد، برخی آن را رابطه علت و معلولی تلقی میکنند، در حالی که این فقط یک همزمانی است.
هیچ مطالعه علمی معتبر یا داده قابل تأییدی وجود ندارد که نشان دهد میتوان سامانههای جوی را در مقیاس منطقهای کنترل کرد یا باعث خشکسالی بلندمدت شد.»
زارع در پایان تأکید میکند: «واقعیت این است که بحران آب ایران بیش از هر چیز به تغییرات اقلیمی، برداشت بیرویه از منابع زیرزمینی و مدیریت نادرست منابع آب مربوط میشود؛ نه به ماشینهای خیالی کنترل آبوهوا.»
لینک کوتاه: کپی لینک
مسعود کوثری: خشم شهریِ «ناجنبش ها» و بیکاران، یک بمب ساعتی است که زیر جامعه و حکومت قرار دارد رونمایی از «گوگلبوک» زودتر از انتظار روزنامه جوان: چرا جوانان دیگر به مسجد تمایل ندارند؟ وزیر علوم: آسیبدیدگان جنگ سهمیه کنکور می گیرند تصویری جالب از دفتر «کمپانی قالی شرق ملایر» در حدود 90 سال قبل استقبال مشاور هنری احمدینژاد از طرح مقابله با نفوذ خشم ناگهانی؛ زنگ خطر کدام بیماریهاست؟ بزرگترین اشتباه «اینشتین» کیهانشناسی را برای همیشه تغییر داد پایان صخرهنوردی ۶ ساعته؛ چین آسانسوری ۲۸۸ متری برای دانشآموزان روستایی ساخت(+عکس) اعلام مخالفت دولت با «طرح مقابله با نفوذ» مجلس جهان در انتظار بازی GTA 6؛ یک گردان در ارتش آمریکا به سربازانش مرخصی ۴ روزه میدهد الماس در چه دمایی ذوب میشود؟ حمله اسرائیل به سوریه ؛ شلیک هشدار تل آویو به ترکیه پشت پرده سفر قاآنی و قالیباف به عراق: چانه زنی برای حشدشعبی ۱۵ کشور با بالاترین درصد جمعیت در سن کار در سال ۲۰۲۵ (+ اینفوگرافیک)