فیلم بیشتر »»
کد خبر ۱۱۶۸۴۹۷
تاریخ انتشار: ۰۶:۰۰ - ۱۷-۰۳-۱۴۰۵
کد ۱۱۶۸۴۹۷
انتشار: ۰۶:۰۰ - ۱۷-۰۳-۱۴۰۵

وقتی تهران، به مذاق شاه عباس خوش نیامد

شاه عباس
بعدها با این‌که تنها شاه سلسله صفوی بوده که بنایی در ارک (خارج از شهر) می‌سازد، هرگز به تهران پا نمی‌گذارد. بعضی گفته‌اند چون در تهران بیمار شده بود و برخی هم گفتند از پذیرایی مردم راضی نبوده.

داستان آمدن شاه عباس به تهران از این قرار بود که می‌خواست یکی از والیان سرکشی که خراسان را به تصرف خودش درآورده بود، تنبیه کند. شاه‌ عباس برای این‌کار از قزوین به سمت مشهد حرکت می‌کند اما در راه دچار بیماری می‌شود و برای مداوا در تهران می‌ماند. او بعد از پنجاه روز وقتی از دوا و درمان در این شهر ناامید می‌شود به حرم عبدالعظیم می‌رود و مداوا می‌شود.

به گزارش همشهری آنلاین از قرار به شاه عباس در تهران خیلی بد می‌گذرد و بعدها با این‌که تنها شاه سلسله صفوی بوده که بنایی در ارک (خارج از شهر) می‌سازد، هرگز به تهران پا نمی‌گذارد. بعضی گفته‌اند چون در تهران بیمار شده بود و برخی هم گفتند از پذیرایی مردم راضی نبوده.

در زمان شاه عباس جهانگردان مشهوری از ایران دیدن کردند و پیترو دلاواله یکی از همین بازدیدکننده‌هاست که در سال ۱۶۱۸ میلادی به تهران آمد و درباره‌اش نوشت:

«... از رودخانه نسبتا عمیقی به نام جاجرود رد شدم که پل چوبی کهنه‌ای برای عبور و مرور داشت. بالاخره ظهر روز چهارشنبه ۶ ژوئن بعد از رفتن ۱۲ فرسخ به شهری به نام تهران رسیدم. این شهر در یک فرسنگی مقبره یکی از مقدسان آیین اسلام قرار دارد. شاه در همان حوالی توقف کرده بود ولی در تهران خانه‌ای ندارد. هرگز هم به آنجا نمی‌رود. به نظر می‌رسد یک بار در این شهر به علت خوردن میوه زیاد بیمار شده و دانه‌هایی روی بدنش بیرون زده است. عده‌ای هم می‌گویند چون اهالی آن‌طور که باید از شاه پذیرایی نکردند. من به دیدار تهران مایل شدم و به این قصد از میان اردو عبور کردم. با این‌که مردم این شهر به خارجی‌ها جا نمی‌دهند، محل مناسبی را در یکی از باغ‌ها پیدا کردم و در سایه درختان به خواب خوشی رفتم.»

او تهران را شهر بزرگی توصیف می‌کند که از قزوین وسیع‌تر است ولی عده کمی در آن ساکن هستند. شهری که تمامش با باغ‌های بزرگی پوشیده شده و همه رقم میوه در آن یافت می‌شود. اما به خاطر گرمی زیاد هوا باید میوه‌ها را صبح زود چید و برای فروش به اطراف فرستاد. او خیابان‌های شهر را با نهرهای زیاد و فوق‌العاده‌ای توصیف می‌کند که درختان را مشروب می‌کنند و باغ‌ها را آبیاری. او همچنین کسی است که تهران را «شهر چنار» لقب داده و لقبش آن‌قدر به مذاق تهران‌پژوهان خوش آمد و تکرار شد که حالا همه ما می‌گوییم تهران شهر چنارهاست.

او در توصیفاتش می‌گوید که خیابان‌ها پر از درخت چنار است و همه برگ‌های پهن و قطور دارند و اعتراف می‌کند که در تمام عمرش چنارهایی به این زیبایی و قطوری ندیده است. «تنه این درختان به اندازه‌ای قطور است که اگر دو مرد دست به دست یکدیگر بدهند باز هم نمی‌توانند یک درخت را بغل بگیرند و من باید واقعا تهران را شهر چنار بنامم. از این گذشته عمارت یا چیز زیبای دیگری در این شهر نیست.»

شاه عباس وقتی به تهران می‌رسد و از دیدن آن همه میوه‌های رنگارنگ هول می‌کند و آن‌قدر می‌خورد تا بیمار می‌شود و بعد پشت سر تهرانی‌ها بد می‌گوید. حتی در ارک برای خود عمارت می‌سازد اما هرگز پایش را در شهر نمی‌گذارد. اما به گواه جهانگردان، تهران زیبا بوده و تهرانی باوقار و مهربان. مسافر انگلیسی به نام سر توماس هربرت [...]  درباره سفرش در سال ۱۶۲۷ میلادی به تهران در توصیف مردم می‌نویسد: «نهری با دو شاخه از وسط شهر می‌گذرد و باغ و بوستان را مشروب می‌کند و باغبانان بابت خیر و برکت این نهر سپاسگزارند. اهالی خوش‌رو و باوقارند...»

ارسال به دوستان
captcha
طرز تهیه سوغورمه کباب؛ این کباب ترکی با بادمجان کبابی غوغا می‌کند کشورها را با لقب‌های عجیب و جذابشان بشناسید؛ از «سرزمین آتش و یخ» تا «بام جهان» بلندترین قله‌ها در هر یک از ۷ قاره جهان (+ اینفوگرافیک) داستان رزا شانینا؛ تک‌تیرانداز زن ارتش سرخ که «وحشت پنهان پروس شرقی» لقب گرفت (+عکس) ریختن سرکه در ماشین لباسشویی؛ ترفند کاربردی یا اشتباه پرهزینه؟ ایرانیان بیشتر در چه ماهی به دنیا می‌آیند؟!(+اینفوگرافیک) خانه را با آشپزخانه‌ای همیشه تمیز، شاداب کنید چرا بعضی مردان زنان مطلقه را برای ازدواج انتخاب می‌کنند؟؛ واقعیتی که کمتر درباره‌اش حرف می‌زنیم استرس مزمن چگونه ویژگی‌های شخصیتی ما را تغییر می‌دهد؟ داستان کریستینا شِربِک؛ زنی که جیمز باند از روی زندگی آن ساخته شد! اختراع باستانی ایرانی که هنوز مایه شگفتی است(+عکس) ایرانیان چگونه صاحب «نام خانوادگی» شدند؟ سیستم‌عامل زندگی چیست؟ راهنمای جامع مدیریت کارها، عادت‌ها و بار ذهنی سیر را در یخچال نگذارید؛ قانون طلایی نگهداری سیر تنهایی با انزوای اجتماعی فرق دارد؛ کدام یک می‌تواند ما را بیمار کند؟