فیلم بیشتر »»
کد خبر ۱۱۶۹۰۲۵
تاریخ انتشار: ۱۳:۱۷ - ۱۸-۰۳-۱۴۰۵
کد ۱۱۶۹۰۲۵
انتشار: ۱۳:۱۷ - ۱۸-۰۳-۱۴۰۵

واکنش مهاجم عراق به بازداشت در آمریکا؛ مثل تروریست‌ها با من رفتار شد

بازیکن عراقی
تیم ملی فوتبال عراق که برای حضور در جام جهانی وارد ایالات متحده شده، با حاشیه‌ای عجیب مواجه شد. طبق گزارش‌های منتشر شده، ایمن حسین، ستاره خط حمله عراق، به محض ورود به فرودگاه شیکاگو توسط پلیس بازداشت و به مدت ۷ ساعت تحت بازجویی قرار گرفت.

مهاجم تیم ملی عراق در واکنش به بازداشتش در فرودگاه شیکاگو گفت: نحوه برخورد آن‌ها با من شبیه برخورد با یک تروریست بود.

به گزارش ایرنا، تیم ملی فوتبال عراق که برای حضور در جام جهانی وارد ایالات متحده شده، با حاشیه‌ای عجیب مواجه شد. طبق گزارش‌های منتشر شده، ایمن حسین، ستاره خط حمله عراق، به محض ورود به فرودگاه شیکاگو توسط پلیس بازداشت و به مدت ۷ ساعت تحت بازجویی قرار گرفت.

این رفتار که با اعتراض شدید ایمن حسین همراه بود، واکنش‌های گسترده‌ای در رسانه‌های بین‌المللی ایجاد کرد. این بازیکن در واکنش به این اتفاق گفت: نحوه برخورد آن‌ها با من شبیه به مواجهه با یک تروریست بود. سئوال اینجاست که چرا کشوری که تا این حد نگاه خصمانه به اتباع خارجی دارد، میزبانی چنین رویداد بزرگی را پذیرفته است؟

این اتفاق و رفتار خصمانه آمریکایی‌ها پیش از آغاز رسمی مسابقات، موجی از انتقادات را نسبت به عملکرد نهادهای امنیتی آمریکا به راه انداخته و میزبانی یانکی‌ها را زیر سئوال برده است.

ارسال به دوستان
captcha
جدول مدالی بازی‌های آسیایی ناگویا در روز دوازدهم/ ایران پنجم شد احضار سفیر انگلیس به وزارت امور خارجه زنگ خطر سالمندی در ایران؛ هشدار بهزیستی درباره سال‌های آینده راز برندهای گمشده در صنعت ایران؛ چرا هر کارآفرین به یک داستان نیاز دارد؟ شماره ۷ رونالدو واگذار شد کمک ماهانه تا ۴ میلیون تومان شهرداری تهران به مادران اطلاعات میلیون‌ها نیروی نظامی آمریکا هک شد تهدید تازه ترامپ علیه ایران؛ «ممکن است بعد از انتخابات حمله کنیم» کی‌روش: غنا در اولویت است و متحد بمانید کشف پیکر یکی از مفقودان سیلاب مراوه‌تپه پس از سه روز وزیر نیرو: اعمال جدی محدودیت‌ها برای مشترکان پرمصرف برق فیلم‌های تلویزیون برای آخر هفته «پلک پریشان پروانه» رهبر قنبری با دو بازیگر جدید در راه جشنواره کودک یخچال؛ زمانی که ابرقدرت‌ها درباره‌اش کَل‌کَل می‌کردند   جادوی روایت در برابر هیاهوی اعداد؛ چرا کارنامه‌های بزرگ بدون «قصه» به برند تبدیل نمی‌شوند؟