آقای دکتر سیمایی، در رقم نخوردن این فاجعه علمی به دانشجویان کمک کنید

از نظریه کنش ارتباطی هابرماس و رسانه به‌مثابه پیام مک‌لوهان گرفته تا مطالعات فرهنگی استوارت هال و سایر نظریات همه بیانگر آن‌اند که ارتباطات یک حوزه مستقل با روش‌شناسی، زبان نظری و دغدغه‌های خاص خود است. بیمه از نظم معرفتی متفاوتی تعلق دارد.

عصر ایران ؛ علی خیرآبادی - برخی اخبار غیر رسمی از آن حکایت دارد که قرار است، دانشکده علوم ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی که مهم ترین دانشکده تخصصی این حوزه در کشور است با دانشکده بیمه اکو ادغام شود. نگارنده این سطور، دانشجویی در مقطع کارشناسی این دانشکده است که بر خود واجب می‌داند این تصمیم را از منظر علمی و راهبردی به نقد بکشد و از وزیر علوم، به‌عنوان متخصص علوم انسانی، بخواهد مانع رقم خوردن یک فاجعه علمی شود.

پیش از هر استدلال سیاستی، باید پرسید: علم ارتباطات و علم بیمه از منظر معرفت‌شناختی چه نسبتی با هم دارند؟ ارتباطات بر نظریه‌های انتقادی، فرهنگی و رسانه‌ای بنا شده است؛ از نظریه کنش ارتباطی هابرماس و رسانه به‌مثابه پیام مک‌لوهان گرفته تا مطالعات فرهنگی استوارت هال و سایر نظریات همه بیانگر آن‌اند که ارتباطات یک حوزه مستقل با روش‌شناسی، زبان نظری و دغدغه‌های خاص خود است. بیمه از نظم معرفتی متفاوتی تعلق دارد. پیوند اجباری این دو نه «همافزایی» که درهم‌ریختگی ساختاری و افول هر دو حوزه است. البته که آگاهم بدون شک شما بهتر و کامل تر از من به این تفاوت آگاهید.

مسئله بعد آنکه دانشکده ارتباطات علامه محصول اتفاق نیست؛ محصول دهه‌ها تلاش علمی است. استاد فرزانه، دکتر کاظم معتمدنژاد، پدر علم ارتباطات ایران، سال‌ها کوشید تا این رشته جایگاه آکادمیک مستقل خود را بیابد. پس از او، دکتر هادی خانیکی همین حالا هم با وجود کهولت سن و بیماری، لحظه‌ای از خدمت به ارتباطات ایران بازنایستاده و همچنین دکتر مهدی‌زاده، دکتر افخمی و دکتر فرقانی و سایر اساتید هریک در ساختن این بنای علمی سنگی گذاشته‌اند. از دست دادن این دانشکده، بی‌اعتنایی به تمام این زحمات است.

آقای دکتر، مانوئل کاستلز جامعه امروز را «جامعه شبکه‌ای» نامیده؛ عصری که در آن قدرت از کانال ارتباطات عبور می‌کند. در چنین دوره‌ای، کشورهای توسعه‌یافته دانشکده‌های ارتباطات خود را گسترش می‌دهند. در تمام کشورهای توسعه یافته حتما ردی از دانشکده های معتبر و باکیفیت ارتباطات دیده می شود؛ چرا که فهمیده‌اند توسعه پایدار بدون درک عمیق از فضای ارتباطی جامعه ممکن نیست. تصمیم به ادغام تنها دانشکده تخصصی ارتباطات ایران در چنین بستری، نه فقط یک اشتباه سازمانی، که یک پسروی راهبردی ملی است.

در نهایت از شما صرفا یک سوال دارم، در دنیایی که ارتباطات در راس آن قرار گرفته، آیا می شود از تلفیق ارتباطات با دانشکده بیمه سخن گفت و آیا اصلا این به نفع منافع ملی ایران عزیزمان است؟

بنظر من و بسیاری دوستانم در دانشکده ارتباطات علامه این‌طور نیست، امید دارم که شما هم با ما هم نظر باشید و به ما کمک کنید تا این اتفاق رخ ندهد.

پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر

چین، برای پایان دادن به جنگ ایران و آمریکا انگیزه پیدا کرده است

خبر بعد نظرات کاربران خبر قبل