تاریخ:
برجک زندان رجایی‌شهر فروریخت 
درس نود و نه
دانشمندی که برای کشف راز رادیوم، آن را به بازوی خودش بست!
چند روز بعد از تماس، نخستین نشانه‌ها ظاهر شدند.ابتدا پوست محل تماس قرمز شد، سپس التهاب شدیدی ایجاد کرد.
عصرایران- در آغاز قرن بیستم، جهان تازه با پدیده‌ای شگفت‌انگیز به نام رادیواکتیویته آشنا شده بود. دانشمندان می‌دانستند برخی عناصر بدون هیچ منبع انرژی ظاهری، پرتوهایی نامرئی منتشر می‌کنند، اما هنوز هیچ‌کس از اثر این پرتوها بر بدن انسان اطلاع دقیقی نداشت.
در چنین فضایی، پی‌یر کوری، فیزیکدان برجسته فرانسوی و برنده جایزه نوبل، تصمیم گرفت پاسخ این پرسش را با آزمایشی روی بدن خودش پیدا کند.
کوری که همراه همسرش ماری کوری موفق به کشف و مطالعه عنصر رادیوم شده بود، می‌خواست بداند تماس مستقیم این ماده با پوست چه پیامدی دارد. او لوله‌ای کوچک حاوی نمک رادیوم را با یک بند به پوست بازوی خود بست و آن را حدود ۱۰ ساعت در همان وضعیت نگه داشت.
چند روز بعد، نخستین نشانه‌ها ظاهر شدند.
ابتدا پوست محل تماس قرمز شد، سپس التهاب شدیدی ایجاد کرد و در ادامه به زخمی عمیق و دردناک تبدیل شد. این زخم هفته‌ها و حتی ماه‌ها طول کشید تا بهبود پیدا کند و به‌خوبی نشان داد که پرتوهای رادیواکتیو می‌توانند سلول‌های زنده را از بین ببرند.
در آن زمان، این کشف هم نگران‌کننده بود و هم امیدوارکننده.
اگر رادیوم می‌تواند بافت سالم را تخریب کند، آیا می‌توان از همین ویژگی برای نابود کردن سلول‌های بیمار استفاده کرد؟
همین پرسش، مسیر پژوهش‌های پزشکی را تغییر داد. پزشکان دریافتند که اگر پرتوهای ناشی از مواد رادیواکتیو بتوانند سلول‌های سالم را تخریب کنند، شاید بتوان از همین ویژگی برای نابودی سلول‌های سرطانی نیز بهره برد. این ایده، در کنار پژوهش‌های گسترده دانشمندان دیگر، به شکل‌گیری روش‌های پرتودرمانی (رادیوتراپی) انجامید؛ روشی که امروزه عمدتاً با دستگاه‌های تولیدکننده پرتوهای پرانرژی و در برخی موارد با منابع رادیواکتیو انجام می‌شود و یکی از مهم‌ترین ابزارهای درمان بسیاری از سرطان‌هاست.
نکته جالب آن است که در آن دوران، خطرات تشعشعات هنوز شناخته نشده بود. بسیاری از دانشمندان بدون دستکش، لباس محافظ یا سپرهای سربی با مواد رادیواکتیو کار می‌کردند. حتی ماری کوری سال‌ها لوله‌های رادیوم را در جیب لباس خود حمل می‌کرد، زیرا از درخشش زیبای آن در تاریکی لذت می‌برد؛ بی‌آنکه بداند این پرتوها چه آسیبی به بدن وارد می‌کنند.
امروزه می‌دانیم قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض پرتوهای یونیزان می‌تواند باعث سوختگی، آسیب ژنتیکی و افزایش خطر سرطان شود. به همین دلیل استفاده از مواد رادیواکتیو اکنون تحت سخت‌گیرانه‌ترین استانداردهای ایمنی انجام می‌شود.
سرنوشت پی‌یر کوری اما با تشعشعات پایان نیافت. او در سال ۱۹۰۶، در ۴۶ سالگی، بر اثر برخورد با یک درشکه اسبی در خیابان‌های پاریس جان باخت. با این حال، پژوهش‌های او و همسرش مسیر علم فیزیک و پزشکی را برای همیشه تغییر داد.
لینک کوتاه: کپی لینک
ادعای اکسیوس: اخراج 2 عضو هیات ایرانی از آمریکا محققان درباره افزایش نگران‌کننده سرطان روده بزرگ در کودکان و نوجوانان هشدار می‌دهند دوربین جدید اپل فیلم‌برداری نمی‌کند! پایان کار ۷۹۰ باند موادمخدر؛ پلیس به سراغ دلالان سایبری رفت نشانه های روی دادن «اتفاقی خاص» در روزهای آینده خسارت سنگین سیل به عشایر دزفول خوزستان؛ ۲۴۰ رأس دام در «تله‌زنگ» تلف شد نویسنده‌ای که از داستان‌های خودش وحشت دارد! سرنوشت مبهم شروط خانواده مقتول حادثه کوی دانشگاه/ وعده‌هایی که در پیچ و خم اداری ماند تصویری از «پسرعموی ناصرالدین شاه» در کنار همسر و فرزندانش ترکیبی پنهان در برخی غذاهای گیاهیِ سالم ممکن است التهاب روده را تشدید کند کابوس تعدیل در میانه مسیر؛ روایت نسل‌های ۶۰ و ۷۰ از ناامنی شغلی یافته جدید باستان‌شناسان در ماسوله تینا یلان، بازیگر «اجل معلق» کنار خودروی کلاسیک با استایلی متفاوت (+عکس) سختی زندگی معلم ها؛ وقتی حقوق به نیمه ماه هم نمی رسد ۷۰ هزار پرستار خانه‌نشین؛ بحران حقوقی که تا مرز مرگ پیش می‌رود