بازگشت از دل تاریکی؛ انگلیس با درخشش بلینگهام، نروژ را شکست داد و راهی نیمه‌نهایی شد

عصر ایران ؛ علی خیرآبادی - ورزشگاه هارد راک میامی، میزبان نبردی بود که تقابل دو فلسفه متفاوت فوتبال را به نمایش گذاشت. انگلیس با هدایت توماس توخل، مالکیت توپ را در اختیار گرفت و از همان دقیقه نخست به دنبال شکستن خطوط دفاعی نروژ بود. در مقابل، استوله سولباکن با همان ساختار فشرده و دفاع لایه‌ای که پیش از این برزیل را از جام حذف کرده بود، تیمش را به زمین فرستاد؛ تیمی که با یازده بازیکن دفاع می‌کرد و با حضور ارلینگ هالند، در هر ضدحمله بوی خطر می‌داد.

مالکیت برای انگلیس، موقعیت برای نروژ

آمار مالکیت توپ در همان دقایق ابتدایی همه چیز را درباره روند بازی نشان می‌داد. انگلیس بیش از ۷۰ درصد زمان مسابقه توپ را در اختیار داشت و صدها پاس میان بازیکنانش ردوبدل شد، اما این برتری ظاهری، به موقعیت‌های جدی تبدیل نمی‌شد.

هری کین در میان مدافعان تنومند نروژ محاصره شده بود، آنتونی گوردون و نونی مادوئکه فضای کافی برای نفوذ پیدا نمی‌کردند و جود بلینگهام ناچار بود برای دریافت توپ بارها تا میانه میدان عقب بیاید.

در سوی مقابل، نروژ هر بار که توپ را به دست می‌آورد، مستقیم و بی‌رحمانه حمله می‌کرد. نخستین هشدار جدی در دقیقه ۳۴ به صدا درآمد؛ جایی که اشتباه جان استونز، هالند را در آستانه گلزنی قرار داد، اما مهاجم منچسترسیتی نتوانست ضربه نهایی را دقیق بزند.

شلدروپ؛ شوکی که سه‌شیرها را به مرز سقوط برد

دو دقیقه بعد، نروژ مزد نمایش جسورانه‌اش را گرفت.

هری کین در میانه میدان توپ را از دست داد و حمله برق‌آسای وایکینگ‌ها آغاز شد. توپ به آندریاس شلدروپ رسید و برخلاف انتظار همه که تصور می‌کردند او برای هالند ارسال خواهد کرد، با ضربه‌ای غافلگیرکننده از زاویه بسته، جوردن پیکفورد را مغلوب کرد.

گل شلدروپ ورزشگاه را در سکوت فرو برد و خاطره ناکامی‌های گذشته انگلیس در تورنمنت‌های بزرگ را دوباره زنده کرد.

نروژ حتی می‌توانست اختلاف را بیشتر کند. در دقیقه ۴۳، الکساندر سورلوت در یک ضدحمله دو به یک، فرصت طلایی ساختن گل دوم را داشت، اما با تصمیمی اشتباه، توپ را از دست داد تا انگلیس از یک ضربه مرگبار فرار کند.

آرام باشید؛ جود اینجاست

درست زمانی که به نظر می‌رسید نیمه نخست با برتری نروژ به پایان خواهد رسید، ستاره‌ای که همیشه برای لحظات بزرگ آماده است، وارد صحنه شد.

در دومین دقیقه وقت‌های تلف‌شده، آنتونی گوردون با پاسی دقیق، جود بلینگهام را در محوطه جریمه صاحب توپ کرد. هافبک رئال مادرید با یک چرخش فوق‌العاده، مدافع مستقیمش را از جریان بازی خارج کرد و با ضربه‌ای دقیق، توپ را به تور دروازه نایلند رساند.

این گل نه‌تنها نتیجه را مساوی کرد، بلکه روحیه‌ای تازه به انگلیس بخشید؛ تا جایی که هری کین چند ثانیه بعد نیز گل دوم را به ثمر رساند، اما پرچم کمک‌داور به‌درستی بالا رفت و نیمه نخست با تساوی ۱-۱ خاتمه یافت.

نروژ تسلیم نشد

انتظار می‌رفت انگلیس در نیمه دوم با روحیه‌ای بهتر مسابقه را در اختیار بگیرد، اما این نروژ بود که شروع قدرتمندتری داشت.

در دقیقه ۵۵، مدافعان انگلیس روی یک ضربه کرنر غافلگیر شدند و هگم توپ را وارد دروازه کرد، اما بازبینی VAR نشان داد ارلینگ هالند پیش از ارسال، روی الیوت اندرسون مرتکب خطا شده است. تصمیم کلمن تورپن، گل را مردود اعلام کرد و انگلیس نفسی به آسودگی کشید.

با وجود این، فشار نروژ ادامه یافت. در دقیقه ۷۵، ضربه سر کریستوفر آیر به تیر افقی دروازه برخورد کرد و چند دقیقه بعد نیز ارسال‌های پیاپی وایکینگ‌ها بارها دفاع سه‌شیرها را تا آستانه فروپاشی پیش برد.

توخل همه چیز را تغییر داد

توماس توخل که از عملکرد تیمش رضایت نداشت، یکی پس از دیگری دست به تغییر زد.

بوکایو ساکا، ازه، ریس جیمز و سپس مورگان راجرز وارد زمین شدند تا سرعت و خلاقیت بیشتری به خط حمله انگلیس اضافه کنند.

اگرچه این تغییرات بلافاصله نتیجه نداد، اما با آغاز وقت‌های اضافه، انگلیس چهره متفاوتی به خود گرفت. فشار روی دروازه نروژ بیشتر شد و بازیکنان سه‌شیرها سرانجام همان شجاعتی را پیدا کردند که در جریان ۹۰ دقیقه عادی مسابقه کمتر دیده می‌شد.

بلینگهام؛ پایان یک شب کابوس‌وار

در دقیقه ۹۳، همه چیز تغییر کرد.

مورگان راجرز از پشت محوطه جریمه شوتی سنگین روانه دروازه کرد. اوریان نایلند توپ را ناقص دفع کرد و درست در همان جایی که یک مهاجم بزرگ باید باشد، جود بلینگهام حاضر بود.

او بدون لحظه‌ای تردید، توپ برگشتی را به گل دوم تبدیل کرد تا ورزشگاه هارد راک منفجر شود و انگلیس، پس از دقایقی طولانی تعقیب کردن حریف، سرانجام از نروژ پیش بیفتد.

این دومین گل بلینگهام در مسابقه بود؛ بریسی که شاید ارزشش بسیار بیشتر از دو گل معمولی باشد.

پایان رؤیای وایکینگ‌ها

نروژ در ادامه هرچه در توان داشت به میدان آورد. سولباکن با اضافه کردن نفرات هجومی، تیمش را برای بازگشت دوباره به بازی جلو کشید، اما دفاع انگلیس این بار تمرکز بیشتری داشت.

در دقیقه ۹۹، داور ابتدا برای انگلیس پنالتی اعلام کرد، اما پس از بازبینی VAR تصمیم خود را تغییر داد. چند دقیقه بعد نیز اوریان نایلند با دو واکنش متوالی مقابل جد اسپنس و بوکایو ساکا، تیمش را در مسابقه نگه داشت، اما دیگر زمانی برای بازگشت باقی نمانده بود.

با سوت پایان کلمن تورپن، انگلیس جشن صعود گرفت؛ صعودی که بیش از هر چیز، مدیون ذهنیت برنده جود بلینگهام بود.

سه‌شیرها حالا در نیمه‌نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ به مصاف برنده دیدار آرژانتین و سوئیس خواهند رفت؛ اما اگر قرار باشد این نسل، طلسم شصت‌ساله فوتبال انگلیس را بشکند، تاریخ احتمالاً از همین مسابقه یاد خواهد کرد؛ شبی که وقتی همه چیز در حال فروپاشی بود، یک شوالیه از دل تاریکی برخاست و مسیر سرنوشت را تغییر داد.

تاریخ به روایت تصویر / نویسنده برادران کارامازوف در میانسالی

بیشتر بخوانید:

آرژانتین ۳-۱ سوئیس؛ آلبی‌سلسته از تله سرسخت سوئیس گریخت و قرار بزرگ با انگلیس را قطعی کرد

آیا جام جهانی ۲۰۳۰ با ۶۴ تیم برگزار می‌شود؟

تماشاخانه

انگلستان در برابر نروژ یا حمله دوباره وایکینگ‌ها به انگلوساکسون‌ها / ۱۳۰۰ سال پیش چه اتفاقی افتاد؟

ژول ریمه ، جام جهانی و چگونگی تولد بزرگترین رویداد ورزشی جهان

فیلم های دیگر