سم نیل، بازیگر نیوزیلندی که بیش از همه برای ایفای نقش دیرینهشناس، دکتر آلن گرانت، در فیلم پرفروش «پارک ژوراسیک» شناخته میشد و کارنامهای شامل بیش از ۵۰ فیلم داشت، در ۷۸ سالگی درگذشت.
به گزارش فرارو به نقل از رویترز، خانواده او در پستی در شبکههای اجتماعی اعلام کردند که مرگ نیل در سیدنی «ناگهانی و غیرمنتظره بود، اما با این موهبت همراه بود که سام تا پایان عمر عاری از سرطان باقی ماند.» نیل در ماه آوریل، پس از مبارزهای علنی با سرطان خون، اعلام کرده بود که دیگر اثری از سرطان در بدنش وجود ندارد.
نیل که منتقدان او را بازیگری «چندوجهی» و «همواره ممتاز» توصیف کردهاند، در آثار متنوعی با ژانرهای گوناگون نقشهای اصلی را ایفا کرد؛ از نقش افسر زیردریایی در فیلم اکشن-هیجانی «شکار برای اکتبر سرخ» (۱۹۹۰) گرفته تا نقش ضدمسیح در فیلم «طالع نحس ۳» (۱۹۸۱).
او همچنین در نقش شوهرانی رنجدیده و پرتلاطم ظاهر شد؛ از جمله در فیلم برنده اسکار «پیانو» (۱۹۹۳) در کنار هالی هانتر و فیلم «فرشتگان شرور» (۱۹۸۸) — که با نام «فریادی در تاریکی» نیز شناخته میشود — در کنار مریل استریپ.
نایجل جان درموت نیل که در شهر «اوما» در ایرلند شمالی متولد شده بود، در هفتسالگی به نیوزیلند نقل مکان کرد؛ زیرا پدرش که اهل نیوزیلند بود، از ارتش بازنشسته شده و قصد داشت به وطن خود بازگردد.
او در ۱۱ سالگی نام خود را به «سام» تغییر داد. نیل در کتاب خاطراتش با عنوان «آیا هرگز این را به تو گفتهام؟» (منتشرشده در سال ۲۰۲۳) نوشت که «وارد شدن به یک مدرسه ابتدایی با آن لهجه اشرافی و خاص و نامی مثل «نایجل»، عملاً دعوت از دردسر بود. »
او نوشت که تلفظ نام «سم» آسان است، لحنی دوستانه و مردانه دارد و حالوهوایی شبیه به سگهای نژاد لابرادور (که خونگرم و دوستداشتنی هستند) به ذهن متبادر میکند.
نیل خود را پسری دستپاچه، درسخوان (نِرد)، غیرورزشی و دارای لکنت زبان توصیف میکرد؛ با این حال، در همان دوران مدرسه بود که نخستین گامهای آزمایشی خود را به سوی بازیگری برداشت و نقشهای کوچکی در نمایشهای مدرسه ایفا کرد، از جمله نقش یکی از ساقدوشهای عروس در نمایش «دزدان دریایی پنزانس». او در کتابش نوشت: «از اینکه باعث خنده دیگران میشدم، لذت میبردم.»
نقطه عطف کارنامه هنری نیل، بازی در فیلم کمهزینه نیوزیلندی «سگهای خفته» (۱۹۷۷) بود؛ فیلمی که توجهها را به او جلب کرد و باعث شد پیشنهادهایی برای بازی در فیلمهایی با بودجههای کلانتر در کشور همسایه، استرالیا، دریافت کند.
اما حتی با افزایش شهرتش، او همچنان برای کار به نیوزیلند بازمیگشت. در کشورش، او شاید بیش از همه به خاطر ایفای نقش «هکتور» — پیرمردی بدقلق و تندخو — در فیلم کمهزینه «شکار مردم وحشی» (۲۰۱۶) به کارگردانی تایکا وایتیتی، محبوبیت و تحسین کسب کرد.
او در اواسط دهه ۱۹۸۰ فرصت رسیدن به شهرتی عظیم را از دست داد؛ زمانی که برای ایفای نقش «جیمز باند» تست بازیگری داد، اما گفت که دلش با این کار نبود و در طول آن جلسه آزمونِ یکروزه، احساس معذب بودن میکرد.
او یک بار در یک برنامه صبحگاهی استرالیایی گفت: «هیچوقت نمیخواهید آن جیمز باندی باشید که هیچکس دوستش ندارد؛ این سرنوشتی بدتر از مرگ است.»
نیل نامزد دریافت سه جایزه گلدن گلوب و دو جایزه امی ساعات پربیننده (Primetime Emmy) شد. او سه جایزه تلویزیونی استرالیا را نیز از آن خود کرد که یکی از آنها در سال ۲۰۲۵ برای سریال «دوازده نفر» (The Twelve) بود.
او در سال ۲۰۲۲، پس از سالها رد کردن این افتخار، نشان شوالیه را به پاس خدمات برجستهاش در عرصه سینما پذیرفت. نیل گفت تنها به این دلیل آن را پذیرفت که به رسمیت شناخته شدنِ تمامی شاخههای هنر، امری حیاتی است.
او درباره حرفهاش گفت: «بازیگری شاید آسان به نظر برسد، اما در واقع بسیار دشوار است. در حقیقت، اگر بازیگری آسان جلوه میکند، به این معناست که بازیگر دارد کاری بسیار دشوار را به شکلی بسیار عالی انجام میدهد.»
این بازیگر که دو بار ازدواج کرد و طلاق گرفت، بیشتر سالهای پایانی عمرش را در استرالیا و در تاکستان خود در مرکز اوتاگو نیوزیلند گذراند.
نیل که به خاطر شرابش مورد تحسین قرار گرفته بود، در سال ۱۹۹۷ شروع به انتشار پینو نوآر در زمینی که در مرکز اوتاگو داشت با نام تجاری «دو پادوکس» کرد، فرآیندی که او آن را هم جذاب و هم پرزحمت توصیف کرد.
او اغلب با انتشار تصاویری از حیوانات در مزرعهاش که بسیاری از آنها به نام دوستان مشهورش نامگذاری شده بودند، طرفدارانش را سرگرم میکرد، از جمله مرغی به نام لورا درن و گاوی به نام گراهام نورتون. اخیراً، او علناً با طرحهای یک معدن جدید در این منطقه مخالفت کرده است.
از او دو پسر و دو دختر به یادگار مانده است.