فیلم بیشتر »»
کد خبر ۱۱۷۹۲۱۹
تاریخ انتشار: ۰۸:۴۰ - ۳۱-۰۴-۱۴۰۵
کد ۱۱۷۹۲۱۹
انتشار: ۰۸:۴۰ - ۳۱-۰۴-۱۴۰۵
شعر روز

امروز با صائب: شورِ عشقی کو، که رسوای جهان سازد مرا؟

صائب تبریزی
وادی پیموده را از سرگرفتن مشکل است چون زلیخا، عشق می‌ترسم جوان سازد مرا

شورِ عشقی کو، که رسوای جهان سازد مرا؟
بی‌نیاز از نام و فارغ از نشان سازد مرا

چند چون آبِ گُهر باشم گره در یک مقام؟
خضر‌ راهی کو، که موجِ خوش‌عنان سازد مرا

می‌گریزم در پناهِ بی‌خودی از خلق، چند
خودفروشی بندهٔ این کاروان سازد مرا

خوشتر از کُنجِ دهانِ یار می‌آید به چشم
گوشه‌ای کز دیدهٔ مردم نهان سازد مرا

می‌کنم پهلو تهی از قرب، تا کی چون صدف
چربی پهلوی گوهر، استخوان سازد مرا

وادی پیموده را از سرگرفتن مشکل است
چون زلیخا، عشق می‌ترسم جوان سازد مرا

بخیه از جوهر زنم بر چشم‌شوخ آیینه را
چهرهٔ محجوبِ او گر دیده‌بان سازد مرا

جلوهٔ دست و گریبانِ گلِ این بوستان
سخت می‌ترسم خجل از باغبان سازد مرا

استخوانم همچو صبح آغوشِ رغبت واکند
گر نشانِ تیر، آن ابرو‌کمان سازد مرا

گر‌چه خاکِ راهِ عشقم، می‌خورم خون گر به سهو
بادپیمایی طَرَف با آسمان سازد مرا

صائب از رازِ دهانِ او نیارم سر برون
فکر اگر باریک چون موی میان سازد مرا

برچسب ها: شعر روز ، صائب تبریزی ، شعر
ارسال به دوستان
روایت جهان از دریچه نگاه کودکان؛ فراخوان بین‌المللی عکاسی «چشم من» منتشر شد اعلام مرگ نظامی مفقود شده آمریکایی در حمله اخیر ایران به پایگاه آمریکا در اردن ارسال پیامک‌های هشداری طرح ترافیک/ ماجرا چیست؟ ادارات شهرستان‌های زابل و هامون ۲ ساعت زودتر تعطیل می‌شوند رشد 7 هزار واحدی شاخص بورس در آغاز معاملات/ 66 درصد نمادها سبزپوش شدند خاموشی کافه‌ها/ پلمب کافه‌ها از سنایی و ایرانشهر تا نوفل‌لوشاتو قیمت نفت از 92 دلار گذشت قیمت جهانی طلا امروز 1405/4/31 روی تلخ بازگشایی زاینده‌رود؛ آب، شادی و سوگ معاون سازمان بهزیستی: حق پرستاری مددجویان بهزیستی افزایش یافت ترافیک سنگین در آزادراه‌های منتهی به تهران/ جاده بندرعباس ـ لار همچنان مسدود است الیاف کربن (فیبرکربن) چگونه ساخته می شوند؟ از یک رشته باریک تا ابرخودروها (+تصاویر) معمای گرسنگی بعد از غذا؛ چرا با وجود سیر شدن، باز هم هوس خوراکی می کنیم؟ ماجرای مرموز زن گمشده/ یک روز قبل از گم شدن، از حساب او 12میلیون تومان به حساب یک نوازنده خیابانی واریز شده آموزش زبان انگلیسی به سبک عصر ایران / درس شصت و نه