داربی هفته پنجم یکی دیگر از بیشمار تساویهای تاریخ را به ثبت رساند ولی این بار شرایط متفاوت بود.
به گزارش فوتبال 360، داربی استقلال و پرسپولیس که در هفته پنجم و به میزبانی اصفهان برگزار شد با نتیجه مساوی 1-1 به پایان رسید؛ با توجه به پیشینه این دو تیم و نتایجی که در ادوار داربی به دست آمده، احتمالا همین نتیجه، پرتکرار و مورد انتظارترین نتیجه برای همگان بود. با این وجود، کیفیت فنی بازی و تمایل تیمها برای کسب 3 امتیاز آن، این داربی را متمایز میکرد.
اصولا عجیب است که بابت ثبت تساوی 1-1 در مهمترین بازی فصل لیگ ایران، از مربیان دو تیم تشکر شود؛ با این حال، آن قدر سرمربیان مختلفی در تاریخ داربی دست به عصا و برای نباختن به میدان رفتهاند که این یکی جای تشکر دارد؛ هم سهراب بختیاریزاده و هم مهدی تارتار، برای پیروزی به زمین مسابقه رفته بودند ولی سهم هرکدام فقط یک امتیاز شد.
در این بین میتوان تشکر ویژهتر را متوجه سهراب بختیاریزاده کرد. درست است که پیش از داربی، تیم او به لحاظ موقعیت جدولی، شرایطی بهتری نسبت به حریف داشت ولی برکسی پوشیده نیست که ابزار سهراب در مقایسه با داشتههای مهدی تارتار در پرسپولیس، ناچیز بود.
با توجه به بسته بودن پنجره نقلوانتقالاتی باشگاه استقلال، نیمکت آنها چندان غنی نبود و دست سهراب برای ورود اعمال تغییر آنچنانی در نیمه دوم بسته بود. البته که سهراب از اندک داشتههایش بهترین بهره را برد و با فرستادن محمدحسین اسلامی به زمین مسابقه، کاری کرد تا او تنها پاس گل تیمش را به یاسر آسانی دهد.
اگرچه از این منظر، شرایط پرسپولیس بهتر بود و میشد حدس زد که استقلال با احتیاط بیشتری پا به زمین بگذارد؛ ولی چنین نشد. بختیاریزاده از همان ابتدا برای رسیدن به کسب 3 امتیاز این دیدار بازی کرد و نتیجه این شجاعتش را هم گرفت و بازی باخته را مساوی کرد.
پرسپولیس و سرمربیاش یعنی مهدی تارتار هم شایسته تقدیر هستند. آنها دست بالا را در مقطعی از این دیدار داشتند و توانستند از رقیب دیرینه در داربی پیشی بگیرند. تارتار برخلاف بسیاری از همکاران قدیمیاش، برنامهای برای رفتن در لاک دفاعی نداشت.
درست است که زمان زیادی از لحظهای که تیمش گل زد و خورد، نگذشت ولی روند تاکتیکی تیم تارتار نشان از آن داشت که آنها را چیزی به غیر از 3 امتیاز راضی نمیکند. این مورد از آن جهت اهمیت دارد که او پیشتر در جدال با تراکتور در هفته سوم، بسیار محتاط نشان داد و چوبش را هم خورد.
مهدی از آن بازی درس عبرت واقعی گرفت و تلاش داشت در داربی، مرد برنده این بازی لقب بگیرد. این مورد را میتوان در تمامی تعویضهایی که او در این بازی انجام داد، دید و چه بسا اگر یاران تعویضیاش دقت بیشتری در زدن ضربات آخر میکردند، او را خوشحال و راضی راهی خانه میکردند.
به هر حال همانطور که عنوان شد، تشکر کردن از سرمربیان دو تیم بابت کسب نتیجه مساوی، به اندازه کافی عجیب به نظر میرسد ولی این بازی و نوع نگرش مردان فنی دو تیم به داربی، شایسته تقدیر بود.