مصاحبه پزشکیان با خبرنگار زن هندی و خاطرهٔ تذکر حجاب دو نوجوان اسیر ایرانی در عراق

عصر ایران؛ مهرداد خدیر- شبکهٔ خبر تلویزیون دوشنبه شب و درست حین پخش مسابقهٔ فوتبال دو تیم استقلال- السد از شبکهٔ سه، مصاحبهٔ‌ رییس جمهور پزشکیان با خبرنگار رسانهٔ هندی (ایندیانا تودی) را پخش کرد.

این که تعمدی در کار بوده یا نه مشخص نیست وبه هر حال هر شبکه رویکرد و مأموریت خود را دارد ولی درک این موضوع که وقتی همه پای مسابقهٔ زنده و جذابی نشسته‌اند نباید هم‌زمان یک مصاحبهٔ مهم را پخش کرد دشوار نیست شاید هم واقعا عمدی نبوده و درک آن برای جماعت تصمیم‌گیر در صدا و سیما دشوار بوده است.

خانم خبرنگار هندی با موهای بلند در مقابل رییس جمهوری ایران نشسته بود و همین قاب نویسندهٔ‌ این سطور را به ۴۰ سال قبل و شاید اندکی بیشتر و پیشتر برد. وقتی خبرنگار هندی دیگری در اردوگاه اسیران ایرانی در عراق سراغ دو نوجوان رفت: مهدی طحانیان ۱۳ ساله و علیرضا رحیمی او هم در همین سن وسال. نوجوان اسیر (طحانیان) انجام مصاحبه را مشروط به آن کرد که خبرنگار هندی حجاب داشته باشد و در همین حین نوجوان اسیر دیگر علیرضا رحیمی هم این شعر را برای او خواند: ای زن به تو از فاطمه این گونه خطاب است/ ارزنده‌ترین زینت زن حفظ حجاب است...

این در حالی بود که خبرنگار زن هندی نه مسلمان بود و نه فارسی را متوجه می‌شد تا معنی شعر را دریابد و نه طبعا با حضرت زهرا آشنایی داشت ولی همین واکنش توجه‌ها را جلب کرد تا بیش از آن که بر نوجوانی آنان تأمل شود این بحث پررنگ شود.

یکی یا هر دو البته بعدتر آزاد یا مبادله شدند و گویا پای یکی هم به خاطر عفونت ناشی از جراحت تا نیمه قطع و جانباز شده بود.

با این که مصاحبه با مهدی طحانیان بود اما چون آن بیت را علیرضا رحیمی خواند همه تصور می‌کنند کل مصاحبه با او بوده است.

نوجوان اول (‌طحانیان) لیسانس علوم سیاسی گرفت و به استخدام وزارت بهداشت درآمد و از همین وزارتخانه با محاسبهٔ سال‌های اسارت بازنشسته شد.

علیرضا رحیمی اما به نمایندگی مجلس (دهم) هم رسید و جالب است بدانید آرای او به عنوان نمایندهٔ ۲۹ تهران از آرای نمایندهٔ اول مجلس فعلی ( نبویان) بیشتر بود!

چرا که در اسفند ۹۴ و در پی امید ایجاد شده با تصویب برجام و موفقیت دولت اول روحانی در یک رقمی کردن نرخ تورم و توصیه سید محمد خاتمی با «تکرار می‌کنم» مشهور به رأی به همهٔ‌ فهرست امید استقبال از انتخابات بالا بود و چون علیرضا رحیمی گرایش اصلاح‌طلبانه داشت و از غربال شورای نگهبان به خاطر آن سابقه و اشتهار گذشته بود تأیید صلاحیت شد و در فهرست قرار گرفت و توانست با کسب ۱٬۱۱۴٬۸۳۹ رأی - رتبهٔ بیست و نهم تهران- وارد مجلس دهم شود و طبعا عضو فراکسیون امید به ریاست دکتر عارف شد.

با این همه همچنان او با مهدی طحانیان اشتباه گرفته می‌شود در حالی که مصاحبه شونده طحانیان بود و رحیمی تنها همان یک بیت را خواند.

رحیمی البته در انتخابات سال ۷۸ و در حالی که بسیار جوان‌تر هم بود نامزد مجلس ششم شد و به روزنامهٔ پیام‌آزادی هم آمد که سردبیری آن را بر عهده داشتم و به او گفتم این انتخابات لیستی است و اگر در فهرست اصلاح‌طلبان(‌مشارکت) یا مطبوعات دوم خردادی قرار نگیرید بختی ندارید و همین اتفاق هم رخ داد و از راه‌یابی به مجلس بازماند.

با او البته مصاحبهٔ مفصلی انجام دادیم که جزییات جراحت و اسارت را شرح داد و چند بار تأکید کرد مصاحبه شونده مهدی طحانیان بود و مردم همه او را با طحانیان اشتباه می‌گیرند در حالی که تنها همان بیت را خواند و کنار مهدی نشسته بود.

(چون دفتر استیجاری بود بعد از توقیف فله‌ای در اردیبهشت سال بعد آرشیو هم از بین رفت و بد هم نشد چون سعید مرتضوی برای محاکمهٔ‌ مدیر مسوول در دو سه سال بعد هیچ مستندی نداشت و در واقع اول بسته بود و بعد به دنبال سند و مدرک می گشت و مدام از مدیر مسوول می خواست چند شماره بیاورد تا از آنها شکایت درست کند. خدا رحمت کند هاشمی شاهرودی را که از میان آن همه روحانی و مجتهد اطراف خود خاصه برای منصبی که خاص مجتهدین می‌دانند -دادستانی- را به چنین آدمی سپرده بود!)

وقتی به علیرضا رحیمی گفتم خبرنگار هندی آمده بود تا تصویر اعزام نوجوانان ایرانی به خدمت (‌البته داوطلبانه) را برجسته کند و به همین خاطر درباره حجاب مقاومت نکرد سری تکان داد و البته این که او قاعدتا مسلمان نبوده و فارسی هم متوجه نمی‌شده.

سال یا چهار دورهٔ بعد رحیمی نمایندهٔ مجلس شد در حالی که طحانیان شهرتی نداشت و نمی‌دانم چه سری است که صدا و سیما چندان از آزادگان یا اسیران جنگ دعوت نمی‌کند و ترجیح می‌دهد هر سال با پخش فیلم حاتمی‌کیا ( بوی پیراهن یوسف) یاد کند و سراغ آزادگان زنده نرود که سر به ده‌ها هزار نفر می‌زنند. شاید به خاطر آن باشد که با گذشت زمان دیدگاه‌های آنان تفاوت کرده یا در زمان اسارت در معرض تبلیغات ضد جنگ بوده‌اند و موارد دیگر ولی حتی همین علیرضا رحیمی و مهدی طحانیان را هم به بوتهٔ‌نسیان سپرده‌اند با این که اکنون باید در سنین ۵۰ تا ۶۰ باشند.

غرض این که مسعود پزشکیان هم آن زمان دانشجو بوده یا تازه فارغ التحصیل شده بود و به جبهه هم می‌رفته و در مجموع در همین حال و هوا به سر می برده و احیانا اگر مصاحبه می‌کرد بعید نبود چنین موضعی بگیرد هر چند انتخاب دو نوجوان با هدف دیگری بود.

چهل‌و‌اندی سال بعد می‌توان حدس زد که مطلقا به ذهن رییس جمهور پزشکیان خطور نکرده که برای خبرنگار هندی شرط حجاب بگذارد چرا که عرف رایج در کشور و سنت خود را رعایت کرده و به دفتر رییس جمهوری ایران در تهران نیامده تا بگویند چه بپوش و چه نپوش هر چند کیهان که این روزها دوباره دل‌تنگ مرحوم رییسی شده شاید یادآوری کند که او در نیویورک حاضر نشد با خبرنگار آمریکایی - ایرانی ( کریسیتن امان پور) مصاحبه کند مگر آن که روسری بر سر بگذارد و او زیر بار نرفت و انجام نشد و البته احتمالا توصیه مشاوران بود چون مشخص بود پرسش ها دربارهٔ‌ ماجرای مهسا می توانست باشد. ( سعید جلیلی که مدام نصیحت می کرد و به جای مذاکره به قول دکتر ولایتی کلاس فلسفه گذاشته بود البته به خانم کاترین اشتون تذکر حجاب نمی‌داد).

باری. چهل‌و‌اندی سال پیش دغدغهٔ دو نوجوان اسیر ایرانی ( ۱۳ و ۱۴ ساله) در عراق و در مصاحبه با خبرنگار هندی این بود که او روسری داشته باشد و در ۱۴۰۵ خورشیدی رییس‌جمهوری ایران چنین تذکری به او نداد چرا که تذکرات‌شان در داخل را هم نسل تازه توجه نمی‌کند و امام جمعه‌ها دست به دامان نیروی انتظامی و پاسبان‌ها شده‌اند و آنان هم می‌دانند اگر سراغ جرم واقعی بروند مردم همراهی می‌کنند ولی در افتادن با آنچه را که همه جرم نمی‌دانند و به سبک زندگی و سلیقه و انتخاب ربط می‌دهند ثمری برای پلیس ندارد جز فاصله و تولید نفرت.

رونمایی از کتاب «میراث معماری بانک ملی ایران» همزمان با ۹۸ سالگی

بیشتر بخوانید:

دیدار روسای جمهور ایران و هند (فیلم)

رئیس‌ جمهور هند خطاب به پزشکیان: شما پس از ۸ سال به هند سفر کرده‌اید و این سفر برای ما حائز اهمیت است

تماشاخانه

کالابرگ چقدر خواهد شد؟ آیا هزینه خانوارها جبران می‌شود؟

خنجر سهراب روی شاهرگ تالاب هورالعظیم / محیط زیست اجازه داد : «بُریده شود»

فیلم های دیگر