باربارا بری، بازیگر نامزد جایزه اسکار، در ۹۵سالگی درگذشت. بر اساس گزارشها، او پس از تشخیص ابتلا به سرطان در مرحله پایانی، با کمک پزشکی به زندگی خود پایان داد.
به گزارش خبرآنلاین به نقل از فاکس نیوز، دختر بری به روزنامه نیویورکتایمز گفت که این بازیگر مجموعه «بارنی میلر» در خانهاش در شهر نیویورک درگذشت و مرگ او با کمک پزشکی صورت گرفت.
کارنامه سینمایی و تلویزیونی این بازیگر نامزد اسکار چندین دهه را در بر میگرفت؛ از دهه ۱۹۵۰ تا سال گذشته میلادی. باربارا بری و هال لیندن در صحنهای از مجموعه تلویزیونی «بارنی میلر»؛ بری در این مجموعه نقش همسر شخصیت بارنی میلر را بازی میکرد.
بری بیشتر بهخاطر نقشهایش در تلویزیون شناخته میشد؛ از جمله بازی در نقش همسر بارنی میلر در مجموعه پلیسی «بارنی میلر» که از سال ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۲ پخش میشد، و ایفای نقش مادربزرگ بروک شیلدز در سریال «سوزان ناگهان».
او برای بازی در فیلم «بریکینگ اِوِی» محصول سال ۱۹۷۹ نامزد جایزه اسکار شد و در سال ۱۹۶۴ نیز برای بازی در فیلم «یک سیبزمینی، دو سیبزمینی» جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره فیلم کن را دریافت کرد.
بری در رقابت اسکار برای فیلم «کرامر علیه کرامر»، جایزه را به مریل استریپ واگذار کرد. او همچنین در فیلم «بنجامین خصوصی» محصول سال ۱۹۸۰، نقش مادر گلدی هاون را ایفا کرد.
بری بازیگری پرکار در تئاتر برادوی نیز بود. او برای ایفای نقش در اجرای اصلی نمایش موزیکال «کامپنی» اثر استیون سوندهایم که در سال ۱۹۷۰ روی صحنه رفت، نامزد جایزه تونی شد.
این بازیگر در سال ۱۹۵۵ و پس از مهاجرت به نیویورک، نخستین حضورش در برادوی را با نمایش «ظرف چوبی» تجربه کرد. او پس از فارغالتحصیلی از دانشگاهی در تگزاس به نیویورک رفته بود و در سال ۱۹۶۳ در گفتوگو با روزنامه «اکرون بیکن ژورنال» گفته بود که تنها بهخاطر یک مرد راهی این شهر شده است.
او در آن گفتوگو توضیح داد: «راستش را بخواهید، تنها دلیل رفتنم این بود که دوستپسرم آنجا زندگی میکرد. قرار بود با هم ازدواج کنیم، اما نمیتوانستیم بلافاصله این کار را انجام دهیم. از آنجا که برای رفتن به نیویورک اینهمه زحمت کشیده بودم، با خودم گفتم حالا که اینجا هستم، بهتر است بازیگری را هم امتحان کنم.»
بری در سال ۲۰۲۴ در گفتوگو با نشریه «وستساید رَگ» گفته بود که ۵۵ سال از فعالیتش در عرصه بازیگری میگذرد. او درباره مسیر حرفهای خود چنین توضیح داده بود: «فکر میکنم ۴۵ سال طول کشید تا بازیگر خوبی شوم. به نظرم این کار همینقدر زمان میبرد. باید همهچیز را کنار بگذاری؛ تمام چیزهای اضافی را، تمام خودبزرگبینیها را و همه حساسیتها و خلقوخویهای شخصی را. باید فقط با انسانی سروکار داشته باشی که نقشش را بازی میکنی. تمام کاری که باید انجام بدهی همین است، اما یاد گرفتنش سالها طول میکشد.»