مسئولیت دانشجویان در قبال طرح هدفمندی یارانه‌ها

رجا نيوز نوشت:

1- طرح هدفمندسازی یارانه‌ها مانند دستیابی کشور به انرژی صلح آمیز هسته‌ای یک پروژه ملی است که بايد بدون نگاه‌های سلیقه‌ای و سیاسی در اجرای هرچه بهتر این جراحی بزرگ اقتصادی که به سرنوشت ما و آیندگان ما گره می‌خورد، دولت را یاری کرد.

2- تفاوت طرح هدفمند سازی یارانه‌ها با سیاست دستیابی ایران به انرژی هسته ای در این است که این طرح مستقیما اقتصاد همه‌ی خانواده‌ها را درگیر خود می‌کند بنابراین به نیروی بیشتر، رصد دقیق‌تر و ظرافت بیشتری در اجرا نیازمند است.

3- تشکل‌های دانشجویی به عنوان صادق‌ترین، پاک دست ترین و خوش‌‌فکرترین تشکل‌های جوانان ایرانی از قدرت اقناع، دقت و تیزبینی بالایی برخوردارند که ورود و همراهی‌اشان در بحث هسته‌ای به روند اجرای عزت‌مندانه آن کمک بسیاری کرد.

برای اجرای این جراحی بزرگ اقتصادی نيز که مطالبه‌ای عمومی در راستای تحقق بیشتر عدالت در جامعه است و توصیه موکد رهبری عزیز نظام، سوال این است که از یک سو تشکل ‌های دانشجویی کجای این پازل هستند و چه کمکی می‌توانند ارائه دهند و از سوی دیگر چرا تاکنون عوامل اجرایی این طرح نیرو و پتانسیل عظیم دانشجویی را نادیده گرفته‌اند؟!

4- ستاد‌ها و مسولان اجرایی طرح هدفمندی یارانه‌ها نباید فرصت اقناع، همراهی و آگاهی بخشی قشر دانشجو را به عنوان فرهیختگان جامعه که قدرت تاثیرگذاری بالایی بر خانوا‌ده‌ها و اطرافیان خویش دارند، از دست بدهند. ارتباط صمیمانه و دو جانبه مسولان با لایه‌های مختلف دانشجویی برای پاسخگویی به پرسش‌ها، شفاف سازی و برنامه‌ریزی جهت همراهی آن‌ها یک ضرورت است که البته باید با نگاه همفکر و یاور به این نیروی عظیم همراه باشد نه صرفا به عنوان سرباز و ابزاری برای اجرای بهتر طرح.

5- تشکل ‌های متعهد، ولایی و اصولگرای دانشجویی نیز برای بلند کردن بار سنگینی که اکنون بردوش دولت انتخابی خویش دارند، نباید منتظر دعوت‌نامه و اذن مسولان باشند. این نگاه که طرح هدفمندی یارانه‌ها طرح و سلیقه دولت فعلی است و خود موظف به اجرای آن است، نگاهی معاندانه و غیر واقعی است چرا که این طرح مورد نظر و تایید رهبری، مجلس و همه صاحب نظران دلسوز نظام است و اجرای آن با همه بازتاب‌ها و تاثیرات عمیقش یک امر ناگزیر است، بنابراین ورود دانشجویان و تشکل‌های دانشجویی موثر به آن اقتضای رویکرد آرمانگرا و متعهدانه‌ی حرکت‌های دانشجویی است.
 
از تجربه شکل گیری اردوهای جهادی درس بگیریم و از زیر بار این مسئولیت به هزار توجیه رنگارنگ شانه خالی نکنیم.