تهرانی‌ها دربه‌در دنبال سرویس بهداشتی!

در حالی که مردم ژاپن از امکانات موجود در سرویس‌های بهداشتی عمومی لذت می‌برند، اما بیش‌تر شهروندان تهرانی هر روز در شهر به دنبال یک سرویس بهداشتی با حداقل امکانات می‌گردند.

به گزارش شبکه ایران، با وجود آن که شهرداری تهران چهارمین برج مخابراتی جهان و طولانی‌ترین تونل شهری خاورمیانه را افتتاح کرده، این شهر همچنان با بحران کمبود سرویس‌های بهداشتی مواجه است.

به گزارش میراث آریا، امروز شهروندان تهرانی در خیابان به سرویس‌های بهداشتی پارک‌ها و ترمینال‌های شرکت واحد پناه می‌برند اما آن‌ها نیز بسیار کثیف و بدون امکانات هستند و در ساعات اولیه شب نیز بسته می‌شوند. از طرفی دیگر، پارکبان‌ها و مأموران شرکت‌ها و سازمان‌های خدماتی که در خیابان فعالیت می‌کنند در صورت عدم دسترسی به سرویس بهداشتی عمومی، اگر بتوانند به ساختمان‌های اداری و شرکت‌های خصوصی مراجعه می‌کنند.

شورای شهر تهران در اردیبهشت‌ماه 1383 شورای شهر تهران برنامه بازسازی و احداث سرویس‌های بهداشتی به همراه مکان‌یابی آن‌ها با توجه به نقاط شلوغ شهر را تصویب کرد و سازمان زیباسازی شهرداری تهران موظف به اجرای آن شد. اما با این حال اکنون با گذشت سال‌ها از ابلاغ این مصوبه، هنوز تعداد سرویس‌های بهداشتی در شهر کافی نیست و بیش‌تر سرویس‌های احداث شده نیز به دلایل مختلف غیرفعال هستند.

کمبود سرویس‌های بهداشتی در تهران علاوه بر آزار شهروندان، مسافران را نیز سردرگم کرده است. از آنجا که بیش‌تر مغازه‌ها سرویس بهداشتی ندارند و تنها به روشویی برای شستن ظروف مجهز هستند، یکی از دغدغه‌های صاحبان آن‌ها پیدا کردن یک دستشویی در نزدیکی مغازه‌شان است. نکته قابل توجه این که با وجود احداث پاساژها و مراکز خرید متعدد در تهران، برخی از آن‌ها رفاه مشتریان را نادیده گرفته‌اند به طوری که سرویس بهداشتی یکی از پاساژهای معروف فروش کامپیوتر مجهز به دستگاه کارت‌خوان مغناطیسی است و افراد عادی مجاز به استفاده از آن نیستند، مگر این که انتظار بکشند و زمانی که شخصی قصد خروج داشت و در باز شد، داخل بروند.

رانندگان تاکسی که به علت حضور مسافرها در میان مسیر قادر به توقف و ترک اتومبیل‌شان نیستند، گاهی به ساختمان‌های مخروبه یا پشت اتومبیل‌های پارک شده پناه می‌برند. پله‌های خیابان‌هایی چون گاندی و یوسف‌آباد، زیرگذرها، پل‌های عابر پیاده، فضای پشت ورودی ایستگاه‌های مترو، ساختمان‌های در حال ساخت و کوچه‌های بن‌بست از اماکنی است که به عنوان «توالت اورژانسی» مورد استفاده قرار می‌گیرند.

وجود نداشتن توقفگاه و سرویس بهداشتی عمومی در اتوبان‌ها و بزرگراه‌های شهری نیز باعث کلافگی رانندگان و بر هم خوردن تمرکز آن‌ها می‌شود به طوری که گاهی نیز توقف خودروهای بدون سرنشین مقابل فضای سبز حاشیه اتوبان باعث رخ دادن تصادفات رانندگی می‌شود. رانندگان، کارگران، متکدیان و کسانی که بدون در نظر گرفتن محلی برای اقامت به امید پیدا کردن کار راهی تهران شده‌اند، از جمله گروه‌هایی هستند که از فضاهای خلوت خیابان‌ها و کوچه‌ها و حتی فضای سبز وسط بلوارها برای رفع مشکل خود استفاده می‌کنند. این در حالی است که کارشناسان بهداشت هشدار می‌دهند کمبود سرویس‌های بهداشتی باعث آلودگی شهر شده و خطر ابتلای شهروندان به بیماری‌های مختلف را افزایش می‌دهد.

اکنون هر کسی جز مدیران شهرداری، در تهران حداقل یک‌بار در زندگی خود در خیابان به وضعیت اضطرار رسیده و خیابان‌ها را به دنبال دستشویی گشته و به اهمیت وجود دستشویی سالم در شهر واقف است. حال با توجه به بحران کمبود سرویس بهداشتی در پایتخت و در خطر بودن سلامتی شهروندان تهرانی و نمایش چهره‌ای زشت از شهر به توریست‌های خارجی، مشخص نیست شهرداری تهران با چه انگیزه‌ای اولویت برطرف کردن مشکل اکثریت شهروندان را نادیده گرفته و به جای آن روی طرح‌های پرهزینه‌ای چون احداث پردیس‌های سینمایی، مراکز تفریحی و تبدیل دره‌ها به تفرجگاه سرمایه‌گذاری کرده است، هرچند مردم به این امکان مراجعه کنند اما هدف‌شان استفاده از سرویس بهداشتی آنجا خواهد بود.

در روزهای اخیر بسیاری از سایت‌ها و روزنامه‌ها خبری درباره وجود انواع بازی‌های کامپیوتری، لوازم آرایشی و بهداشتی، عطرها، تلویزیون، رادیو و وسایل راحتی در سرویس‌های بهداشتی عمومی ژاپن و علاقه مردم این کشور به سپری کردن زمان بیش‌تر در دستشویی را منتشر کردند، اما هیچ‌یک به این موضوع اشار‌ه‌ای نداشتند که شهر تهران به لطف سیاست‌های کلان مدیران شهرداری هنوز با بحران کمبود سرویس‌های بهداشتی قابل استفاده مواجه است.

هرچند کاهش ترافیک پایتخت باعث تسهیل در رفت‌وآمد می‌شود، اما وقتی کمبود سرویس بهداشتی باعث آزار و بلاتکلیفی شهروندان و آلودگی شهر و به خطر افتادن سلامت جامعه می‌شود، شهرداری تهران همچنان ترجیح می‌دهد احداث تونل‌های نیمه‌ تمام و گسترش خطوط اتوبوس‌رانی BRT و گرفتن جوایز بین‌المللی حمل‌ونقل و ژست‌های سیاسی را از دست ندهد و مهم نیست اگر روزی جوی‌های شهر از فاضلاب پر شود و بیمارستان‌ها مملو از بیمارانی باشند که در پیاده‌روهای کثیف تردد کرده‌اند، زیرا تا آن زمان کادر فعلی شهرداری تغییر کرده و شهردار جدید باید پاسخگو باشد.