"هفت" ، خانه سینما در سیما می شود ؟!

  از چندی پیش در شبکه 3 سیما برنامه ای با عنوان "هفت"  جمعه ها به روی آنتن می رود که مخاطبان زیادی را به پای گیرنده های تلویزیونی کشیده است. اینکه پس از سالها یک برنامه زنده و چالشی در خصوص سینما از رسانه ملی پخش می شود حرکت ارزشمند و نوینی است. البته بسیاری آن را با برنامه 90 شبکه 3 مقایسه کرده اند و 7 را تقلیدی از 90 دانسته اند اما واقعیت این است که برنامه های هنری و سینمایی را نمی توان با برنامه های ورزشی مقایسه کرد چه آنکه هر کدام فضایی خاص و جداگانه دارند.

از نقاط قوت این برنامه که باعث شده مخاطبان بیشتری بدان توجه کنند ، خودمانی بودنش است و نیز مجری آن که خود از اهالی سینماست. آقای فریدون جیرانی چهره آشنا و از کارگردانان به نام تلویزیون و سینماست که در عین حال تبحر خاصی در مورد نقد و بررسی و اجرا دارد. روان بودن ، سلیس بودن و صیقلی سخن گفتن از ویژگی های این برنامه تلویزیونی است که شبانگاهان و تا پاسی از شب خیلی ها را بیدار و به پای تلویزیون کشانده است.

موضوع خاصی که در این برنامه نمود بیشتری دارد نقد فیلم های سینمایی است که با حضور کارگردانان این فیلم ها صورت می گیرد  و البته منتقد زیادی نمی بینیم جز چهره آشنای آقای فراستی که همیشه به عنوان منتقد در این برنامه حضور دارد.
اینکه  نقدهای ایشان چه قدر مفید است جای بحثمان نیست ولی استفاده از افراد حتی صاحب نام به صورت کلیشه ای باعث مخاطب آزاری است.  رسانه ملی ، شاید از اهالی سینما و مطبوعات و رسانه ، منتقد دیگری ندارد که البته بعید به نظر می رسد!

نقد دیگری که بر "هفت" وارد است این که گاه وارد حریم خصوصی می شود و نیز مطالبی را مطرح می کند که گویا یادشان رفته که چند میلیون مخاطبشان  هستند و همه نیز اطلاعات و سواد سینمایی اساتید را  ندارند و صرفا مخاطبان علاقه مند عادی اند.

متاسفانه ، برخی اوقات آنقدر موضوعات کوچک را مهم جلوه می دهیم و موضوعات ساده را درشت می انگاریم که کلیشه ها جای سوژه های خوب را می گیرد. این برنامه وقتی برنامه "نقد" است که به شخصیت افراد بی احترامی نشود. ما در رسانه که رسالت اصلی اش اطلاع رسانی درست است نباید برای مخاطب فیلم بازی کنیم  بلکه باید واقعیت ها را آن طور که هست نشان دهیم که این امر باعث این می شود مخاطب به ما اعتماد نماید. 

این برنامه فرصتی است که پیشکسوتان عرصه هنر و سینما و فیلم دانسته ها و تجربیات خود را عرضه کنند و جوانان و علاقمندان این عرصه بسیاری از نکات و ظرائف را فرا گیرند. ولی بعضا دیده می شود که سلیقه ای برخورد نمودن و علایق شخصی را مطرح نمودن ، برنامه را از فضای بهره مندی و مفید بودن دور می سازد.
 
به هر حال خارج از این بحث ها، در مجموع "هفت" برنامه ای موفق است و همین که "هفت" باعث شده واکنش های مثبت و منفی بدان معطوف شود و نامش بر سر زبان ها بیفتد ، نشانه ای از توفیق نسبی آن است.
بی گمان اگر "هفت" اندکی جدی تر و حرفه ای تر و البته منصف تر باشد ، می تواند تبدیل به شاخصی در سینمای ایران شود و " خانه ای برای سینما در سیما " باشد و سیمرغ بلورین اعتماد مخاطبان را به خود اختصاص دهد.