تازه ترین یافته ها از تاثيرات تلفن همراه بر بدن

اختلال در توجه، تمركز و كمر درد ارتباط معني‌دار آماري با استفاده از تلفن همراه دارد، اما بروز و شدت اين نشانه‌ها در کاربران به عوامل روانشناختي نسبت به حساسيت ظاهري آن‌ها در مواجهه با ميدان‌هاي الکترومغناطيسي بستگي دارد.

به گزارش ايسنا، با توجه به اين‌كه بيشتر مطالعات قبلي در زمينه عوارض ناشي از مواجهه با ميدان‌هاي الكترومغناطيسي تلفن‌هاي همراه محدود به اظهارات شخصي افراد مي‌شود، سيد محمدجواد مرتضوي، دانشيار فيزيک پزشکي مرکز تحقيقات علوم پرتوي و دانشکده پيراپزشکي دانشگاه علوم پزشکي شيراز پژوهشي را با هدف بررسي توانايي افراد در تشخيص مواجهه واقعي و كاذب با اين امواج و بررسي تغييرات علائم حياتي در هنگام رويارويي واقعي با ميدان‌هاي الكترومغناطيسي نسبت به مواجهه كاذب انجام داده است.

در اين پژوهش طي دو مرحله غربالگري از ميان 700 دانشجو، تعداد 20 نفر با علائم حساسيت زياد نسبت به مواجهه با ميدان‌هاي الكترومغناطيسي و عدم مواجهه زياد با ساير منابع ميدان‌هاي الكترومغناطيسي، غير از تلفن همراه انتخاب شده و پس از كسب رضايت طي دو نوبت به‌صورت واقعي و كاذب به مدت 10 دقيقه در معرض پرتوهاي ريزموج تابشي از تلفن همراه قرار گرفته و از آن‌ها در‌خواست شد تا احساس خود را در مورد وجود يا نبود عوارض بيان كنند.

تمام اين افراد در مرحله سوم مطالعه به دستگاه‌هاي مانيتور ICU متصل شده و علائم حياتي آنها نظير ضربان قلب، تنفس، و فشار خون به دقت ثبت شد.

يافته‌ها بيان کننده اين مطلب بود که اختلال در توجه و تمركز و كمر درد ارتباط معني‌دار آماري با استفاده از تلفن همراه داشتند، همچنين هنگامي كه به شدت هر يك از نشانه‌هاي بيماري امتيازي داده شد و مجموع اين امتيازات تعيين شد، بين استفاده از تلفن همراه و محل قرار دادن گوشي حين مكالمه با مجموع شدت نشانه‌هاي بيماري ارتباط معني‌دار آماري مشاهده شد.

در مرحله دوم تنها 5 نفر معادل 25 درصد از افراد توانستند در هر دو آزمايش مواجهه واقعي و كاذب وجود يا نبود پرتوهاي ريزموج تابشي از تلفن همراه را تشخيص دهند كه اين درصد كاملا منطبق با ميزان احتمال تشخيص‌هاي كاملا تصادفي است. اين افراد در مرحله سوم مطالعه هيچ‌گونه تغييري در علائم حياتي نظير ضربان قلب، تنفس، و فشار خون در مراحل تابش واقعي و كاذب نداشتند.

نتايج اين مطالعه در راستاي ديگر مطالعات مي‌تواند تأييدكننده نقش عوامل روانشناختي در افرادي باشد كه داراي حساسيت ظاهري نسبت به مواجهه با ميدان‌هاي الكترومغناطيسي هستند.