جوانفکر: سكوت ‌احمدي‌نژاد، بلندترين فرياد اعتراض است

علي‌اكبر جوانفكر در سرمقاله امروز روزنامه‌ ايران به تفسير سكوت احمدي نژاد در مقابل انتقادات صورت گرفته درباره‌ جريان انحرافي پرداخته و نوشته است؛ سكوت آقاي احمدي‌نژاد، بلندترين فرياد اعتراض است. وي در حالي يك جريان خاص را باعث فشارهاي سياسي و تبليغاتي عليه دولت معرفي مي‌كند كه آن جريان خاص به تعبير آقاي جوانفكر نيز از وجود يك جريان انحرافي در بدنه دولت خبر مي‌دهد.

كمتر كشوري را مي‌توان سراغ گرفت كه رئيس جمهور آن براي پاسخ به سؤالات نمايندگان رسانه‌هاي ارتباط جمعي، هر از گاهي وقت موسعي را اختصاص دهد و با صبر و حوصله به پرسش‌هاي خبرنگاران كه به صورتي كاملاً آزاد و باز مطرح مي‌شود، پاسخ گويد.

آقاي احمدي‌نژاد به سبب ارتباطات گسترده‌اي كه با محيط پيراموني خود و با قشرهاي مختلف مردم برقرار كرده است، في‌نفسه به عنوان يك رسانه ارتباط جمعي شناخته مي‌شود، اما اين نكته نيز شايسته تأكيد است كه رئيس جمهور به شكل بارزي بر مسائل عمومي كشور از جمله تحولات سياسي، اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي مسلط است و فرايند رويدادهاي جاري در منطقه و جهان را با دقت و تيزهوشي رصد مي‌كند و با فهم و درك صحيح، به بررسي و تحليل آنها مي‌پردازد و همين امر سبب شده است تا او بر اساس دانش، آگاهي و شناخت دقيق و منطقي از مسائل، به پرسش‌هاي كنجكاوانه خبرنگاران پاسخ دهد.

از جمله نكات تأمل‌برانگيزي كه رئيس جمهور محترم در نشست خبري عصر ديروز بر آنها تأكيد ورزيد، «سكوت الهام‌بخش وحدت» در برابر فشارهاي سياسي و تبليغاتي يك جريان خاص بود. كساني كه سال‌هاي آغازين انقلاب را به ياد دارند، اين سخن را اولين بار از شهيد مظلوم بهشتي شنيدند. او اين جمله را در برابر موج سنگين تخريب منافقين و عوامل وابسته به جريان بني‌صدر ابراز كرده بود و البته آنها حتي حاضر نشدند سكوت او را تحمل كنند و سرانجام آيت‌الله بهشتي را به همراه 72 تن از ياران انقلاب، مظلومانه به شهادت رساندند.

رئيس جمهور پيشتر نيز در جلسه هيأت دولت تصريح كرده است كه برخي از حرف‌ها را در دل خود نگه مي‌دارد. ضرب‌المثلي وجود دارد كه مي‌گويد سكوت علامت رضايت است اما با جرأت مي‌توان گفت كه سكوت آقاي احمدي‌نژاد، بلندترين فرياد اعتراض است. بدون ترديد او به كساني كه با بي‌پروايي و جسارت تمام، وي و همكارانش را آماج انواع تهمت‌هاي ناروا و توهين‌ها قرار داده‌اند، معترض است و چنين رفتاري را زيبنده كساني كه خود را افرادي مسلمان، انقلابي و متعهد به تبعيت از ولايت معزز فقيه و آرمان‌هاي انقلاب اسلامي وانمود مي‌سازند، نمي‌داند.

رئيس جمهور محترم با سكوت معني‌دار خود به مدعيان و زياده‌خواهان، درس آزادگي و انصاف و مروت مي‌دهد. به آنها مي‌آموزد كه مناصب قدرت، بي‌ارزش‌تر از آن است كه عده‌اي براي تصاحب آن، حاضر شده‌اند به هر روش و منش مذمومي متوسل شوند، وحدت ملي را به خطر اندازند، دشمنان را اميدوار و دوستان را مأيوس سازند، موازين اخلاقي و ارزشي را زير پا بگذارند و حتي با خودزني‌هاي پي‌درپي، توجهات را به سوي خود جلب كنند.

«سكوت الهام بخش وحدت»، موضع شفاف رئيس جمهور محترم در برابر كساني است كه قافيه سياست را پيش روي خود باخته ديده‌اند و به هر وسيله‌اي متشبث مي‌شوند تا بلكه بتوانند آب رفته را به جوي بازگردانند. به آنها مي‌توان گفت كه براي جبران مافات، بايد به خود آيند، از ادامه راه ناصوابي كه در پيش گرفته‌اند، باز ايستند، شهامت خود را با پذيرش خطايي كه مرتكب شده‌اند، نشان دهند و از كوبيدن بر طبل توخالي «جريان انحرافي» كه صرفاً بازتاب دهنده يك صداي گوش خراش است، دست بردارند.