روز خبرنگاری متفاوت در دولت احمدی‌نژاد!

اعتدال نوشت: نه در سال‌های گذشته وعده‌های رئیس جمهور و وزیر ارشاد به خبرنگاران عملی شد و نه تغییر خاصی در زندگی قشر زحمت‌ کش خبرنگار رخ داد، اما امسال گلایه‌های همکاران نسبت به سال گذشته، کمتر بود و به قول معروف کمی دل ها خوش بود.
 
رسالت یک خبرنگار نوشتن دردهای مردم و بازگو کردن مشکلات است، اما گفتن برخی دردها، برای بارها و بارها، باز  هم کم است.

 امسال دلمان به این خوش است که در آستانه روز خبرنگار نه‌تنها روزنامه‌ای توقیف نشد، بلکه شاهد حضور چند روزنامه‌ جدید در خانواده مطبوعات بودیم، که یکی، دو تا از آنها چند صباحی جایشان سبز بود. اعتماد، شرق و روزگار، روزنامه‌های شاخصی هستند که بودن آنها برای اصحاب رسانه غنیمت است، هر چند که پارسال روزنامه‌‌های پول و خبر بین ما بودند و اکنون به علت برخی مشکلات مالی و غیره منتشر نمی‌شوند، ولی همین که توقیف نشدند و از زیر تیغ  معاون سابق مطبوعاتی و دوستانش جان سالم به در بردند، جای شکرش باقی است.

 امسال دلمان به این خوش است، که دیگر خبری از تذکر و اخطار نیست. دلمان به این خوش است که معاون وزیر به جای اینکه تهدید کند، تکریم می‌کند و بساط یارانه به ازای خبر سفارشی فلان مدیر از وزارت ارشاد رخت بر بسته است.

 در فضای دیجیتال هر چند تعدادی از سایت‌ها فیلتر شدند، اما شاهد تولد چندین پایگاه جدید در عرصه اطلاع ‌رسانی بودیم و در این مدت یکسال، آنچه می توان گفت ان است که انصافا نگرش‌ها در وزارت ارشاد تغییر کرده است، البته این بدان معنی نیست که به سطح ایده‌آل رسیده است و چون بنا داریم این‌بار به امید بهتر شدن از تحولات مثبت بنویسم، پس دلیلی نیست که در این نوشتار دوباره به انتقاد بپردازیم.

 اما با تمام گلایه‌هایی که از وعده‌های عمل نشده مسولین به خبرنگاران وجود دارد، باید گفت با حضور تیم جدید در معاونت مطبوعاتی وزارت ارشاد، تحولی مثبت در تعامل بین این وزارتخانه با رسانه‌های مکتوب و دیجیتال ایجاد شده است و با توجه به عملکردی که مدیران جدید از خود بروز داده‌اند، در صورت تداوم این رویه، امیدواری برای بهتر شدن شرایط اطلاع رسانی به شهروندان و انجام رسالت خبری اصحاب رسانه بیشتر هم خواهد شد.

واقعا مشکلات یک روز کاری برای هر خبرنگار، سردبیر و یا صاحب امتیاز یک رسانه آنقدر پر هیجان و مملو از استرس است، که توان تحمل فشارهای ناشی از مسایل حاشیه‌ای تقریبا غیر ممکن است. اکنون که چند صباحی است، فشار روانی تذکرات، توقیف‌ها و سخنان تند و تیز معاون سابق مطبوعاتی وزیر ارشاد و همکاران کم تجربه‌اش از روی اصحاب رسانه برداشته شده است، می‌توان فهمید که واقعا می توان بهتر زندگی کرد و لزومی ندارد وقتی پشت میزی نشستیم، تمام ان افرادی را که می‌توانیم بیازاریم، برنجانیم و از هر کسی به هر بهانه‌ای زهر چشم بگیریم. چاره‌ای نیست جز امید به آینده و البته با اندک نگاهی در رسانه‌های امروز و مقایسه ان با 17 مردادماه سال‌های گذشته، می‌بینیم که واقعا اهالی رسانه، انسان‌هایی نجیبند که قدر نیکی را می‌دانند و راه و رسم نیک را می‌شناسد و برای آنان که در تلاشند با علم، عمل کنند، احترام قایلند.