سفرنامه اروپا (2)

ساعت 15 از اوت لت (Outlet) از حراجي شدیم و ادامه راه دادیم. ساعت 6 بعد از ظهر از مرز ایتالیا خارج شده و وارد مرز سوئیس شدیم. هیچ گونه تشریفاتی وجود ندارد. دارندگان ویزای شینگن به راحتی می توانند بین کشورهای عضو اتحادیه اروپا که پیمان شینگن را امضاء نموده اند تردد نمایند. مامورین مرزی ایتالیا و سوئیس هیچ سؤالی از ما نكردند و اصلا متوقف نشديم و به راحتی از مرز ایتالیا گذشته و وارد خاک سوئیس شدیم.
نهار را ساعت 18:30 در یک رستوران تمیز مک دونالد در ابتدای خاک سوئیس خوردیم.
در این رستوران قفسه های کتاب برای مطالعه وجود دارد و در محوطه بیرونی، سرویس های بهداشتی، وسایل بازی کودکان و کتاب های کودک برای مطالعه کودکان گذاشته اند.

استاندارد زندگي در سوئيس
همان ابتدای ورود به خاک سوئیس یکی از استانداردهای زندگی را دیدیم.
هر جا که خانه های مسکونی نزدیک به اتوبان واقع شوند جداره هایی را ایجاد کرده اند که صدای عبور خودروها به ساکنین مجاور اتوبان آسیب صوتی وارد نکند.
از اتوبانی که در خاک سوئیس در حال عبور بودیم محیط پیرامونی شامل درختان سرسبز- جنگل های انبوه- کوه زیبای آلپ- ابرهای سفید بر فراز کوه آلپ- رودخانه پر آب و آرام- منازل مسکونی زیبا- تونل های استاندارد – ایمنی های جاده و ... آنچنان فضایی را برای ما ترسیم کرد که فقط در رؤیاهایمان تصور می کردیم.
آزادی- امنیت آرامش نظم و انضباط- احترام به قانون و حقوق دیگران- استفاده خردمندانه از منابع و کار و تلاش از جمله مؤلفه هایی هستند که توانسته سوئیس و اروپا را به توسعه پایدار برساند.

سرعت عمل راننده آلماني براي عبور از بزرگترين تونل هاي دنيا
وقتی وارد خاک سوئیس شدیم، راهنمای ما گفت که طبق اطلاع واصله در مسیری که ما برای رسیدن به سنت بلازین آلمان طی می کنیم، تونلی 17 کیلومتری وجود دارد که ما باید تا قبل از ساعت 20 خود را به این تونل برسانیم و از آن عبور کنیم چون خبر رسیده که این تونل قرار است از ساعت 20 تا فردا صبح به خاطر پاره ای تعمیرات مسدود شود و خودروهایی که بعد از ساعت 8 بعد از ظهر به این تونل برسند ناگزیرند از جاده های کوهستانی کنار گذر عبور کنند. از طرفي چون راه کوهستانی است و گردنه های زیادی دارد حدود 4 ساعت در رسیدن به شهر سنت بلازین تاخیر و راه ما خیلی طولانی می شود.
بنابراین باید در رفتن عجله کنیم و قبل از ساعت 8 بعد از ظهر به تونل برسیم.
سریع سوار خودرو شدیم و راننده آلمانی ما آقای گونته مجبور شد با سرعت زیاد رانندگی کند و در نتیجه طوری رسیدیم که ساعت 7:50  بعد از ظهر از این تونل طولانی خارج شدیم و به خاطر این موفقیت همگی برای راننده کف زدیم.
و اما لازم است اطلاعاتی راجع به این تونل جالب ارائه دهم.
اولاً تا به حال با این همه سفر داخلی و خارجی که رفته ام چنین تونلی را با طول 17 کیلومتر ندیده ام. حداکثر طول تونل هایی که دیده ام 2 تا 3 کیلومتر بوده است. این تونل یکی از بزرگترین و استانداردترین تونل های دنیاست.
در این تونل همه استانداردها رعایت و بسیار خردمندانه طراحی شده است. در این تونل راههای خروج اضطراری تعبیه شده که در هنگام وقوع تصادفات بتوانند از این راههای خروج استفاده کنند.
پارکینگ در فواصل مشخص- باجه های تلفن عمومی- شیلنگ های آتش نشانی- سیستم تهویه هوا علائم هشدار دهنده- تابلوهای راهنما- و نورپردازی از جمله امکاناتی بود که ما در این تونل بزرگ دیدیم.
نکته جالب دیگر اینکه چون در تونل ارتباط موبایل و رادیو خودرو قطع می شود به محض ورود به تونل یک خط رادیویی مخصوص روی سیستم رادیویی اتومبیل فعال می شود که اطلاعات و اخبار لازم را با زبانهای مختلف به سرنشینان می دهد. نکته قابل توجه دیگر اینکه قسمتی از ورودی و خروجی تونل 2 بانده طراحی شده تا وقوع تصادفات را کاهش دهند.

بستني شهردار براي روز مبعث
ساعت 20:30 وارد یک مجتمع بین راهی شده و با کالاهای ساخت سوییس آشنا شدیم.
آقای شهردار به خاطر روز مبعث پیامبر اکرم (ص) من، معاون اجرايي و مديرعامل سازمان مديريت پسماند را به یک بستنی خوشمزه سوئیسی دعوت نمود.
به خاطر عید مبعث به هم تبریک گفته و روبوسی نمودیم. این موضوع برای راننده جالب بود.

از كوه كوزي تا آلپ
هوای سوئیس بسیار خنک تر از ایتالیا بوده و در این هوای خنک و دلچسب در کنار طبیعت فوق العاده زیبا و در جوار کوههای آلپ و در چنین روز فرخنده ای این بستنی به ما خیلی چسبید.
به شوخی به آقای شهردار و آقایان اخلاقی و آماره گفتم که ما از کوی کُزی (تپه هایی در حوالی قوس 5 کیلومتر نیروگاه اتمی و جنوب تنگک سوم که محل نبرد خالو حسین بردخونی و یارانش با قوای متجاوز انگلیس بوده است) به کوه آلپ آمده ایم؛ از اين رو هر کس از بوشهر تلفنی تماس گرفت به او بگویید از کوه آلپ به کوی کوزی!
ساعت 9:30 دقیقه شب است ولی هنوز هوا روشن و غروب نشده است.

مشكل سرويس بهداشتي و شيشه آب معدني همراه ما
سرویس های بهداشتی بین راهی طوری است که با پرداخت یک سکه یک یوروئی در دستگاه، درب دستشویی به طور خودکار باز می شود.
توالت ها در اروپا همه به صورت فرنگی بوده و از توالت ایرانی خبری نیست. مشکلی که برای سفر به اروپا در زمان استفاده از سرویس بهداشتی وجود دارد این است که سرویس های بهداشتی فاقد آب است و استفاده کنندگان از این سرویس ها باید به جای آب از دستمال کاغذی استفاده کنند که این کار را برای ما ایرانی ها و مسلمانان، سخت است. به خاطر این موضوع همیشه یک شیشه آب معدنی به همراه داشتیم تا مشکل نبود آب را بر طرف کنیم.
نکته: یکی از اساتید می گفت توالت های موجود در ایران از نوع مغولی است و توالت فرنگی در اروپا اول در ایران بوده است. به عبارتي این نوع توالت در اصل ایرانی است نه فرنگی.
نکته جالب اینکه در مجتمع های بین راهی سوئیس، سرویس های بهداشتی طوری طراحی شده که بچه های کوچک می توانند به همراه والدین خود وارد سرویس بهداشتی شده و همزمان با پدر یا مادر خود از سرویس بهداشتی استفاده نمایند.

بازدید از شهر سنت بلازین آلمان
از مرز سوئیس تا شهر سنت بلازین آلمان در اتوبان و طول مسیر تونل های متعددی وجود دارد.
ساعت 22 است و هنوز آفتاب غروب نکرده که از کمربندی شهر زوریخ سوئیس عبور کردیم.
ساعت 22 و سی دقیقه بعد از ظهر وارد خاک آلمان شدیم.
ساعت 11 شب پنج شنبه 9 تيرماه هنگام غروب آفتاب وارد شهر کوچک سنت بلازین آلمان شدیم.
دمای هوا 17 درجه سانتیگراد و خنک می باشد.
تا امروز بیش از 1500 کیلومتر در جاده های اروپا و بین شهرهای مختلف از طریق زمینی طی طریق کرده ایم.
امروز نيز ما در طی یک روز از صبح تا 11 شب 3 کشور ایتالیا- سوئیس و آلمان را پیمودیم.

شهر جنگل هاي سياه
شب را در هتل سنت بلازین خوابیدیم. هتلی کوچک به شکل ویلائی ولی تمیز و مرتب و با امکانات خیلی خوب.
آرامش وصف ناپذیری در این شهر و هتل حاکم است و سراسر شهر نیز پوشیده از جنگل است.
آنقدر جنگل های این منطقه متراکم هستند که به آن سرزمین جنگل های سیاه می گویند. به علت فشردگی و انبوه بودن جنگل های سیاه سنت بلازین، می گویند آفتاب به این جنگل ها راهی برای تابیدن پیدا نمی کند. سکوت مطلق همه جا را فرا گرفته است. هوای خنک و بارش های پراکنده طراوت خاصی به این شهر کوچک بخشیده است.
خودروهای پارک شده در فضاهای بیرون هتل حاکی از این است که همه اتاق های هتل پر از مسافر است ولی هیچ صدایی از کسی نمی شنوی که گویی همه خفته یا مرده اند.

جمعه 10 تيرماه 1390
صبح قبل از صبحانه در فضای دلپذیر بیرون هتل در شهر سنت بلازین آلمان به طور جداگانه قدم زدیم و از هوای خنک و صدای دلنشین پرندگان در کنار درختان سر سبز و گلهای زیبا لذت بردیم.
برای صرف صبحانه به رستوران هتل رفتیم و متوجه شدیم که اکثر کارکنان هتل افراد مسن هستند. ضمناً اکثر مسافرین این هتل را توریست های مسن تشکیل می دهند. جوانترین مسافرین این هتل را گروه ما تشکیل می دهد. برای ما مشخص شد که این شهر و این هتل محلی دنج- آرام بخش و دلپذیر برای اقامت و تفریح بازنشستگان و افراد سالخورده است.
در رابطه با آب شرب، راهنمای ما می گفت آب شهر سنت بلازین بسیار گواراست اگر غذا بخوری و از آب سنت بلازین استفاده کنی به فاصله کوتاهی دوباره گرسنه می شوی.
ضمناً در این هتل امکانات ماساژ و سونا و جکوزی وجود دارد که هزینه استفاده از این امکانات حدود 60 یورو است که ما نتوانستیم استفاده کنیم.

بازدید از کارخانه اشمیت آلمان
پس از صرف صبحانه ساعت 10 صبح روز جمعه عازم کارخانه اشمیت آلمان شدیم.
در بین راه در کنار یک رستوران توقف نمودیم و از غرفه فروش عسل بازدید نموده و تعدادی از همراهان عسل خریدند. پس از آن به کارخانه اشمیت رسیدیم.
در ابتدای ورود به کارخانه نام ما را در یک دفتر مخصوص ثبت نمودند و دفتر را نیز امضاء كرديم. یک کارت نيز به ما دادند که بر سینه های خود الصاق کردیم. آن کارت را نیز امضاء نمودیم. از همان ابتدا نظم و انضباط آلمانی را به چشم دیدیم.
آنگاه ما را به یک سالن کنفرانس هدایت نمودند.
آقای ابی صابر که یک لبنانی مسلمان و مدیر فروش بخش خاورمیانه ای شرکت اشمیت است از ما به گرمی استقبال کرد.


در این سالن نیز پرچم جمهوری اسلامی ایران و نام بوشهر نصب شده است.
پس از انجام معارفه و رد و بدل شدن تعارفات معمول، آقای ابی صابر برای ما از سابقه شرکت اشمیت، فعالیت ها و تولیدات آن سخن گفتند.

نگاهي به كمپاني اشميت
ایمنی-نظافت - محیط زیست و کیفیت بالا از جمله اهداف شرکت اشمیت می باشد که توسط مدیر فروش خاورمیانه ای آن شرکت براي ما توضیح داده شد.
دستگاههای شست و شوی خیابان – برف روب- نمک پاش- جاروهای کوچک- جاروهای بزرگ- دستگاههای حمل آب- دستگاههای چند منظوره حمل و نقل و دستگاه لکه گیری آسفالت- دستگاههای چمن زنی- ماشین آلات زیست محیطی و دستگاههای مخصوص پاک کردن ریل قطار از برف، شن و ماسه از جمله محصولات اشمیت هستند.
تمامی ماشین آلاتی که در فرودگاهها استفاده می شود در کارخانه اشمیت تولید می شوند.
اشمیت تنها کمپانی است که این گروه محصولات کامل را در تمام دنیا دارد. هیچ کمپانی به تنهایی همه این ماشین آلات را ندارد. پس از خرید محصولات از اشمیت، آن شرکت تمامی اپراتورهای شما را آموزش می دهد.
در سال 2009 مبلغ سیصد میلیون یورو فروش کمپانی اشمیت بوده است. پرسنل آن 502 نفر در بخش تولید و 504 نفر در بخش فروش مشغول به کار هستند. بخش فروش شامل قسمت های اداری و بازاریابی است.
اشمیت در آلمان- لهستان- سوئیس و هلند کارخانه دارد.
کارخانه ای که ما در سنت بلازین بازدید کردیم حدود 34000 متر مربع مساحت داشت.
یکی از ماشین آلاتی که درباره اش به ما توضیح داده شد دستگاه لکه گیری و درزگیری آسفالت است که خیلی جالب است. این ماشین فقط یک نفر راننده دارد و تمامی لکه ها و درزهای به وجود آمده در آسفالت را به صورت خودکار ترمیم می کند.
نحوه کار آن به این ترتیب است که اول در محل آسیب دیده خاک هایش را با دستگاه هوا پاک می کند (جارو می کند) بعد قیرپاشی را انجام مي دهد، سپس آسفالت را روی محل آسیب دیده اسپری می کند، طوری که هیچ پستی و بلندی در محل آسیب دیده به وجود نمی آید و خودروها بلافاصله می توانند از روی آن عبور کنند.
البته این دستگاه برای چاله های بزرگ ساخته نشده است.
در پایان این نشست آقای توسلی شهردار بوشهر اطلاعاتی از تاریخ و فرهنگ بوشهر ارائه داد و مراتب تشکر هیئت بوشهری را به آقای ابی صابر ابلاغ نمود.


پس از آن بروشور گردشگری و نقشه شهر بوشهر و پسته و گز به آقای ابی صابر هدیه دادیم که خیلی خوشحال شد و از ما با آب میوه و شیرینی و چای و نسکافه پذیرایی کرد.
آقای توسلی از این لبنانی مسلمان که مسئولیت مهمی را در شرکت اشمیت به عهده دارد دعوت نمود تا از بوشهر بازدید نماید که وي نيز ابراز امیدواری نمود بتواند به این دعوت پاسخ مثبت دهند.

سرانجام برنج خورديم!
پس از بازدید از کارخانه اشمیت، نهار را در یک رستوران در سنت بلازین میهمان کارخانه اشمیت بودیم.
آقای ابی صابر ما را برای صرف نهار همراهی کردند. برای ما ماهی سرخ شده و مرغ و برنج سفارش داده شد که به علت اینکه ماهی به خوبی پخته نشده بود لذا نتوانستیم از ماهی استفاده کنیم و مرغ و برنج خوردیم.
برای اولین بار در این سفر برنج خوردیم.
پس از صرف نهار و خوردن دسر (بستنی) و خداحافظی از آقای ابی صابر، برای استراحت به هتل بازگشتیم.

بازدید از شهر فرایبورگ آلمان
ساعت16:30 روز جمعه 10 تيرماه شهر سنت بلازین را برای دیدن شهر فرایبورگ آلمان ترک نمودیم.
فرایبورگ تا سنت بلازین حدود یک ساعت راه است.
ساعت 17:30 وارد شهر فرایبورگ آلمان شدیم. فرایبورگ شهری است در جنوب غرب آلمان و حاشیه جنوب غربی جنگل سیاه و یکی از گرمترین و پر آفتاب ترین شهرهای آلمان است که در جنگ جهانی دوم 80% با بمب نابود شد ولی بعد از جنگ بیشتر ویرانه ها دوباره عین مدل تاریخی شهر بازسازی شد.
این شهر در مقابل ساخت نیروگاه هسته ای معروف ترین شهر خورشیدی اروپا و پایتخت اکولوژیک آلمان می باشد. دهکده خورشیدی در این شهر وجود دارد که پروژه 2000 خانه مهربان با محیط زیست مجهز به سلولهای خورشیدی می باشد.
فرایبورگ یک شهر کوچک دانشگاهی است و دارای مراکز خریدی است که قیمت های آن نسبت به جاهایی که قبلا بودیم مناسبت تر است.
در خیابان اصلی شهر که کلیسایی بزرگ و زیبا در آن وجود دارد به گشت زنی پرداختیم.
هوا خنک و شهری بسیار آرام و امن و مردمانی شاد که به زندگی خود مشغولند و کسی را با کسی کاری نیست. خیابان اصلی شهر سنگ فرش شده و ریلهای تراموا هم در این خیابان سنگ فرش شده وجود دارد و قطارها و اتوبوس های شهری مرتب در حال تردد هستند.


برایمان خیلی جالب است که در شهر فرایبورگ آلمان هم اگر هوس فلافل کنی پیدا می شود.
بیش از 2 ساعت در خیابانهای این شهر قدم زدیم و در تریایی قهوه خوردیم و ساعت 20:30 در حالیکه هوا روشن می باشد وارد یک رستوران ترکي شده و شام را که شامل ساندویچ مرغ- فلافل و نوشابه است صرف نمودیم.
ساعت 21:25 دقيقه فرایبورگ را به مقصد سنت بلازین ترک نمودیم.
ساعت 22:20 دقيقه شب نيز وارد شهر سنت بلازین شده و در هتل محل اقامت خود سکونت نمودیم.

شنبه 11 تيرماه 1390

صبح قبل از صبحانه بیرون از هتل در هوای خنک و جنگل نزدیک هتل کمی پیاده روی نموده و از نمادهای مربوط به تاریخ مردم سنت بلازین که حکایت از یک زندگی روستایی و قدیمی دارد و در نزدیکی هتل قرار دارد بازدید نمودیم. سپس صبحانه را به اتفاق آقای شهردار و آقای اخلاقی با هم صرف نمودیم.

دوستي صنعت با مردم
ساعت 9:30 صبح اين روز شهر کوچک و زیبای سنت بلازین آلمان را به مقصد شهر زوریخ سوئیس ترک نمودیم.
در بین راه حوالی شهر سنت بلازین یکی از نیروگاههای اتمی آلمان را دیدیم. فاصله زیادی تا جاده نداشت. این نیروگاه مجاور یک رودخانه پر آب و در میان جنگل های انبوه قرار گرفته در حالیکه منازل مسکونی نیز در نزدیکی آن قرار گرفته اند.
جنگل بین منازل و نیروگاه به صورت متراکم حاکم است. دود سفید رنگي از این نیروگاه به هوا بلند است. با دیدن این نیروگاه اتمی و نحوه استقرار آن، سر سبزی و خرمی محدوده این نیروگاه و وجود واحدهای مسکونی در مجاورت آن به رابطه بسیار مثبت این نیروگاه با مردمی که در حوالی آن زندگی می کنند پی بردم.
با آقای شهردار در این خصوص گفتگو نمودیم و مشکلاتی که از رهگذر احداث نیروگاه اتمی بوشهر برای شهروندان به وجود آمده مرور کردیم.
همزمان با مباحثی که به اتفاق آقایان توسلی، اخلاقی و آماره راجع به نیروگاههای اتمی داشتیم، راهنمای ما گفت که آقای گونته راننده آلمانی ما می گوید اخیراً در آلمان انجلا مرکل صدراعظم دستور داده که ظرف چند سال آینده نیروگاههای اتمی آلمان به طور کلی تعطیل شوند.
قطعاً این تصمیم آلمانها برای پیشگیری از بروز حوادث ناگوار و فجایع زیست محیطی نظیر حادثه نیروگاه اتمی فوکوشیما در ژاپن بوده است.

ورود به گاو صندوق دنيا
ساعت 10 صبح وارد مرز سوئیس شدیم و برای اولین بار طی چند روز سفر در اروپا مأموران مرزی سوئیس پاسپورت راننده و 2 نفر از همراهان را چک کردند و وقتی که راننده به ماموران مرزی سوئیس اعلام کرد که ما میهمان شرکت اشمیت هستیم به ما اجازه عبور داد.
آقای دکتر گلدوست راهنمای ما می گفت: پلیس های مرزی اختیارات زیادی دارند و اگر به فرد یا افرادی مشکوک شدند می توانند اجازه عبور ندهند.
سوئیس کشوری امن، آرام، زیبا با هوای خنک- جنگل های انبوه- مزارع سرسبز و پربار- رودخانه ها و دریاچه های پر آب (سوئیس را کشور دریاچه ها نیز می نمامند) کوههای برفی و دارای بالاترین استانداردهای زندگی است.
بانکهای سوئیس امن ترین محل برای نگهداری پولهای سرگردان و ناشناخته بین المللی خصوصاً سران کشورهای جهان سوم است که از این نظر به گاو صندوق دنیا مشهور است. بسیاری از ثروتمندان دنیا سوئیس را برای زندگی انتخاب می کنند. اقتصاد این کشور بیشتر بر پایه بانکداری، توریسم و مالیات است.
کشاورزی آنها نیز بسیار مدرن است.
در ادامه مسیر قسمتی از جاده  نرسیده به زوریخ که از وسط جنگل عبور می کند دو طرفه ساخته اند و از اتوبان خبری نیست. به خاطر اینکه اگر اتوبان شود باید مقدار زیادی از جنگل ها را قطع کنند و برای اینکه به محیط زیست آسیب وارد نکنند ترجیح داده اند جاده مقداری دو طرفه باشد. بنا به اظهار راهنمای ما در سوئیس اکثر جاده های بین شهری دارای لاین دوچرخه است.
سوئیسی ها به دوچرخه سواری و اسکی روی برف علاقه خاصی دارند.

ورود به شهر زوريخ
ساعت 10:30 صبح روز شنبه وارد شهر زیبا و تماشایی زوریخ شدیم.
زوریخ مرفه ترین و از لحاظ رفاه اجتماعی و استانداردهای زندگی همیشه جزء 3 شهر برتر دنیا و جزء یکی از گرانترین شهرهای جهان است.
بر پایه نظر سنجی های متعددی که از سال 2006 تا 2008 انجام شده زوریخ شهری با بهترین کیفیت زندگی در جهان شناخته شده است.
سوئیسی ها مردمانی مؤدب، شیک پوش و جنتلمن هستند. زوریخ بزرگترین شهر کشور سوئیس و مرکز ایالت زوریخ است و از آن به عنوان بهشت کوچک اروپا نیز نام برده می شود. این شهر مرکز اصلی تجاری- بازرگانی و فرهنگی سوئیس و گاهی پایتخت فرهنگی سوئیس خوانده می شود.
فرودگاه زوریخ چسبیده به شهر است. در یکی از خیابانهای اصلی شهر توقف نمودیم. آقای گونته خودرو را به یک پارکینگ منتقل کرد و ما دسته جمعی در خیابانهای اصلی شهر و مراکز خرید قدم زدیم.
قیمت ها بالاست. نرخ اجناس به فرانک سوئیس بر چسب خورده ولی پول یورو را هم می پذیرند. اگر یورو پذیرفتند باقیمانده پول را به فرانک پس می دهند. فروشنده ها بسیار مودب و خوش برخورد هستند. از برخی مناظر زیبا عکس گرفتیم. امنیت و آرامش این شهر فوق العاده است.
سپس به کنار دریاچه زوریخ در قلب شهر زوریخ رسیدیم.



دریاچه ای پر آب که قابل کشتیرانی است و زیبایی خاصی به این شهر بخشیده است.
کشتی ها و قایق های زیادی در اسکله این دریاچه پهلو گرفته اند.
تعداد زیادی مرغابی روی آب دریاچه شناورند که زیبایی های مناظر طبیعی را دو چندان می کند.
اِلمان ها و مجسمه های زیادی در خیابانهای زوریخ و حوالی دریاچه وجود دارد از جمله یکی از اینها مجسمه اختاپوس 8 پای آلمانی است که در دوره گذشته جام جهانی فوتبال در آفريقاي جنوبي سر و صدای زیادی به خاطر پیش بینی نتایج مسابقات فوتبال به پا کرد.
توریست های زیادی از ملیت های مختلف در بوستان مجاور این دریاچه نشسته اند و یا در حال قدم زدن هستند و از زیبایی های مناظر موجود لذت می برند.

نگاه متفاوت اروپا و ايران به موضوع دستفروشي
یک بازار دست فروشی در نزدیکی این دریاچه دائر است که بیشتر کالاهای صنایع دستی در آن عرضه می شود.
با مشاهده این بازار دست فروشی ناخودآگاه به سمت آن کشیده شدم. دست فروش ها با یک نظم خاصی در این بازار ساماندهی شده اند. محوطه بازار دارای همه امکانات رفاهی است. اطراف آن به طرز زیبایی گل آرایی شده و فضای سبز کافی در محدوده ی این بازار دست فروشی وجود دارد.


به طور کلی در همه جای دنیا پدیده دست فروشی وجود دارد.
در اکثر کشورها دست فروشی را ساماندهی نموده و حذف نکرده اند. حتی در یکی از مرفه ترین و استانداردترین شهرهای دنیا یعنی زوریخ نیز دست فروشی وجود دارد. با اين وجود در اغلب شهرداریهای ایران دست فروشی را به عنوان یک شغل مزاحم محسوب کرده و با آن برخورد می کنند. در صورتیکه دست فروشی یک پدیده و واقعیت انکار ناپذیر جامعه ماست و با توجه به اقتصاد بیمار کشورمان و فقر و بیکاری موجود در کشور باید با آن کنار بیاییم و آن را به نحو مطلوبی ساماندهی کنیم.
عکس های زیادی از دریاچه و خیابانهای مجاور آن گرفتیم. آرامش عجیبی بر شهر حاکم است. همه مردم شاد و خندان و آرام هستند. هیچ زمینه ای برای بروز استرس وجود ندارد. آنقدر زیبایی در این شهر رویایی هست که وقت کم می آوریم که بخواهیم همه را ببینیم.
یکی از بزرگترین تاکستان های سوئییس در اطراف زوریخ قرار دارد.
ساعت های ساخت سوئیس شهرت جهانی دارند. فروشگاههای متعدد ساعت فروشی را در زوریخ مشاهده کردیم که با مارکهای مشهور ولی گران بودند.
شهرسازی خردمندانه- تلفیق سنت و مدرنیته- فضاهای سبز شهری- المانهای زیبا- علائم و تابلوهای هوشمندانه- خیابانها و مبلمان زیبای شهری- پیاده روها و معابر استاندارد- احترام زیاد به قانون و مقررات- نظم و انظباط اجتماعی بالا- فضاهای مفرح و شاد- سیستم حمل و نقل مدرن و متنوع- فضاهای متنوع فرهنگی و ورزشی- ساختمانهای زیبا همه اینها به همراه امنیت بالا و دهها مورد قابل توجه دیگر باعث شده که زوریخ یکی از فوق العاده ترین و استاندارد ترین شهرهای دنیا باشد.
متأسفانه به علت کمی وقت و اقامت کوتاه در زوریخ نتوانستیم با مردم شناسی، آداب و رسوم و فرهنگ شهروندان سوئیسی بیشتر آشنا شویم و با یک دنیا افسوس و دریغ با این شهر رؤیایی خداحافظی نمودیم.
ساعت 14:30 شنبه، شهر زوریخ را ترک نمودیم و عازم اشتوتگارت آلمان شدیم.
ساعت 15 از شهر شاپ هاوزن سوئیس گذشتیم. کارخانه ساعت سازی (IWC) در این شهر قرار دارد. قبل از رسیدن به شهر شاپ هاوزن یک رودخانه و آبشار زیبا که در یک جنگل که فاصله کمی تا جاده اصلی دارد تماشا نمودیم. ساعت 15:30 در مرز سوئیس گذشتیم و مجدداً وارد خاک آلمان شدیم.
اتوبانها و تونل های بین راه آلمان و سوئیس از استانداردهای کامل برخوردار هستند. کشاورزی سوئیس و آلمان و ایتالیا بسیار پیشرفته است.
در این 3 کشور هیچ زمینی را نمی بینی که خالی از کشت باشد. روستاهای این 3 کشور از خیلی از شهرهای ما آبادتر و زیباترند.
در این 3 کشور در جاده ها و اتوبانها آنقدر درخت و جنگل انبوه و متراکم وجود دارد که هر کجا که اراده کنی می توانی توقف کنی و از طبیعت زیبا لذت ببری و استفاده کنی. همچنین وجود رودخانه های پر آب، آبشارها و دریاچه ها باعث زیبایی، آبادانی و وفور نعمت شده است.

بازدید از شهر اشتوتگارت آلمان
ساعت16:15 دقیقه در نزدیکی شهر اشتوتگارت از کنار کارخانه قطعه سازی بنز آلمان و کارخانه های اتومبیل سازی اسمارت و آئودی عبور کردیم. آلمان یک کشور صنعتی بسیار پیشرفته است و کارخانه های بزرگ و معتبری دارد.
دو طرف اتوبان ورودی اشتوتگارت را جنگل های انبوه فرا گرفته و زیبایی خاصی به جاده بخشیده است.
ساعت 16:30 دقیقه همين روز نيز وارد شهر اشتوتگارت آلمان شدیم. در ورودی شهر اشتوتگارت در یک چهارراه یک راننده خودرو بدون دلیل بوق زد و پلیس به سمت وی رفت تا او را جریمه کند.
قبل از دیدن شهر اشتوتگارت فکر می کردم اين شهر كه یک شهر صنعتی است چهره ای خشن و زمخت دارد. ولی وقتی وارد این شهر شدیم و زمانی که از ارتفاعات به این شهر نگاه کردیم زیبایی های محیطی اشتوتگارت برایمان نمایان شد.
دورتا دور اشتوتگارت را کوههای پر از جنگل و درختان انگور فرا گرفته و شهر و خانه های زیبای آلمانی در دامنه کوه و در یک گودی جای گرفته اند.
از بلندای کوهی که مشرف به شهر است اشتوتگارت را نظاره کردیم و آن گاه فهمیدیم که می شود یک نقطه صنعتی را تبدیل به بهترین نقطه از لحاظ زیست محیطی کرد.
آب و هوای خنک، جنگل های انبوه، باغات شاداب انگور، طبیعت فوق العاده و فرح بخش اشتوتگارت این شهر را تبدیل به یک شهر دوست داشتنی کرده است.
هم زیستی بین انسان، طبیعت و حیوان را در این چند شهر آلمان دیدیم.در اشتوتگارت در شعبه ای از هتل بست و تسرن (BW) در یکی از خیابانهای مرکزی شهر مستقر شدیم.

داروساز ايراني در آلمان
ساعت 17 برای صرف نهار وارد یک رستوران داراي آرم "حلال" شدیم و هر کدام یک ساندویچ گوشت گوسفند با سیب زمینی و نوشابه خوردیم. البته نان این ساندویچ با نان ساندیچ های معمولی متفاوت بود و نانی مطلوب شبیه نان لواش خودمان ولی با کیفیت بالا بود.
روبروی هتل یک داروخانه قرار دارد که مالک آن یک دکتر دارو ساز ایرانی است. به اتفاق آقای توسلی با نامبرده خیلی صحبت کردیم و ایشان اطلاعات خوبی را از آلمان به ما داد.
او می گفت که بیش از 20 سال است ساکن آلمان می باشد. او گفت در ایران فوق دیپلم بودم و مشکل کار داشتم اما با آشنایی برادرم وارد آلمان شدم و در آلمان در رشته پزشکی نفر دوم اين كشور شدم.
پس از آن عازم ایستگاه قطار سریع السیر شدیم که تا هتل حدود یک کیلومتر فاصله دارد.
این مسیر را دسته جمعی به اتفاق راهنمای خود آقای گلدوست پیاده رفتیم تا بتوانیم برای روز بعد یعنی یکشنبه بلیط قطار به مقصد مونیخ و برای روز دوشنبه بلیط قطار به مقصد پاریس تهیه کنیم.

تهيه بليط مونيخ و پاريس
وقتی وارد ایستگاه قطار شدیم. راهنمای ما از یک خانم مسافر آلمانی سوال نمود که برای تهیه بلیط به مقصد پاریس باید به کدام قسمت مراجعه کنیم. آن خانم جواب نمی دانم را به زیبایی هر چه تمام تر ادا کرد. او با لبخند گفت: من فقط می توانم به شما بگویم که موفق باشید.
بلیط قطار مونیخ رفت و برگشت هر نفر 100 یورو (حدود 160 هزار تومان) و بلیط قطار پاریس برای هر نفر رفت و برگشت 166 یورو (حدود 250 هزارتومان) شد.
فاصله اشتوتگارت تا پاریس حدود 650 کیلومتر است که با قطار سریع السیر حدود3.5 ساعت طی می شود.
فاصله بین اشتوتگارت تا مونیخ هم 2 ساعت با قطار می باشد.

كار و تعطيلي در اروپا
امروز شنبه از ساعت 16 تقریبا تمامی مغازه ها و سازمانهای دولتی تعطیل شدند تا مردم خود را برای تعطیلات آخر هفته آماده کنند.
البته در شب چراغ های داخل مغازه ها همه روشن است و انسان فکر  می کند واحدهای تجاری همگی باز هستند. در اروپا همه 5 روز و نیم واقعا کار می کنند و 1.5 روز آخر هفته را واقعا به استراحت و تفریح می پردازند.
پس از تهیه بلیط های قطار مونیخ و پاریس اندکی در خیابانهای اشتوتگارت قدم زدیم و از مبلمان شهری این شهر تعدادی عکس گرفتیم.
سپس عازم هتل شدیم و جلسه ای برای جمع بندی سفر به همراه آقایان توسلی- اخلاقی و آماره با آقای دکتر گلدوست برگزار کردیم.
پس از پایان جلسه، آقای دکتر گلدوست با ما خداحافظی کرد. آقای گونته راننده آلمانی نیز با ما خداحافظی نمود چون مأموریت ایشان به اتمام رسید و از روز بعد ما خودرويی در اختیار نخواهیم داشت.
آقای گونته خودش اهل اشتوتگارت است و اطلاعات لازم را در اختیار ما گذاشت و رفت تا به خانواده اش سر بزند. چون خسته بودیم و باید روز بعد یعنی یکشنبه صبح ساعت 7:20 عازم مونیخ شویم بنابراین برای استراحت به اتاق های خود رفتیم و شب اشتوتگارت را در یک روز تعطیل با تمام هیاهوهایش به اهالی آنجا واگذار کردیم.

روز یکشنبه 12 تيرماه 1390

نظم آلماني و قطاري كه حتي يك دقيقه تاخير نداشت
صبح زود از خواب بیدار شدیم چون ساعت 7:58 صبح باید با قطار به مونیخ برویم. یک ربع به هفت صبحانه را سریع خوردیم.هنوز کارکنان رستوران هتل کامل نیامده اند چون در هتل های اروپا صبحانه ساعت 7 صبح آماده می شود. سپس به اتفاق آقایان توسلی و اخلاقی سریع به سمت ایستگاه قطار که در نزدیکی هتل است حرکت کردیم.
با استفاده از تابلوهای دیجیتال راهنما سکوی مونیخ را پیدا کردیم.
حدود 7 دقیقه مانده به 8 صبح قطار سریع السیر رسید و سریع همه مسافرین قبلی پیاده شده و مسافرین جدید سریعاً سوار شدند.
قطار حتی بدون یک دقیقه تاخیر رأس ساعت 7 و پنجاه و هشت دقیقه به سمت مونیخ حرکت کرد. از این همه نظم در سیستم حمل و نقل آلمان لذت بردم. قطار تمیز و مرتبی است و صندلی های راحتی دارد.
صندلی 52 کنار پنجره جای من است. از پنجره قطار مناظر طبیعی زیبای بین اشتوتگارت و مونیخ را تماشا می کنم. از تماشای جنگل های انبوه و متراکم، رودخانه های پر آب و ساختمانهای زیبای بین راه سیر نمی شوم. پلک هایم سنگین است و خواب به سراغم آمده است ولی حیفم می آید که خواب باشم و این همه زیبایی را نبینم، بنابراین با خواب مبارزه و سر صحبت را با آقای شهردار باز می کنم تا سرگرم شویم و خوابمان نبرد.
ساعت 9 به ایستگاه رسیدیم. ساعت 10:14 صبح دقیقاً برابر با زمانی که در بلیط ما قید شده بود بدون هیچ تاخیری قطار وارد ایستگاه مونیخ شد و از این همه نظم و برنامه ریزی تعجب کردم.
این موضوع را بارها شنیده بودم ولی تا ندیدم باور نکردم.
وقتی نظم در حرکت قطارهای آلمان را دیدم به یاد بی نظمی های فراوان در سیستم حمل و نقل کشور خودمان افتادم.
از تأخیرهای زیاد و خسته کننده در پروازها و همچنین تأخیر در حرکت اتوبوس ها و قطارها که مورد نکوهش آحاد مردم بوده و به جای نظم، بی نظمی در سیستم حمل و نقل کشور نهادینه شده و کسی نیز به فکر حل این گرفتاری و رفع این بی نظمی نیست.
به یاد این جمله معروف مقتدا و مولایمان امام علی (ع) می افتم که در واپسین دقایق حیات همگان را به نظم و تقوی دعوت نمودند. متأسفانه ما مسلمانان نظم را وانهاده و اروپاییان این سفارش پیشوای ما را به نحو کامل ارج گذاشته و اجرا می كنند.

تلنگر يك ايراني
در ایستگاه قطار به یک بانک مراجعه کردیم که پول خود را خرد کنیم. به باجه نزدیک شدم. حواسم نبود که یه نفر آقا جلوتر از من است. البته او در گوشه ای ایستاده بود و من فکر کردم که او کارش را انجام داده و متوجه این موضوع نبودم که ناگهان به زبان آلمانی چیزی به من گفت که متوجه شدم منظورش "نوبت آن آقا است".
به انگلیسی عذرخواهی کردم و خودم را کنار کشیدم تا او بتواند به باجه برسد. بعد به آقای شهردار و آقای اخلاقی گفتم نگاه کنید شهروندان آلمانی به هیچ وجه نمی گذارند که حقشان پایمال شود و از کوچکترین موضوع نیز نمی گذرند که یک مرتبه آن مرد گفت آقا من هم ایرانی هستم و کلی از این موضوع خندیدیم و ایشان ما را تا حدودی راهنمایی کرد.
ساعت 11 صبح با یک اتوبوس توریستی که ایستگاه آنها نزدیک ایستگاه قطار است با پرداخت هر نفر 19 یورو شروع به گشت زنی در سطح شهر نمودیم.
چون بهترین راه برای گشت و گذار در مونیخ را استفاده از تور دانستیم.
امروز یکشنبه روز تعطیل آلمان و اروپاست. همه جا تعطیل و خیابانها خلوت و این فرصتی براي ما بود تا با این فرصت کم بتوانیم بیشتر این شهر فوق العاده زیبا را ببینیم.


توصيف شهرسازي آلماني
شهرسازی و معماری شهرهای آلمان با ایتالیا و سوئیس متفاوت است.
ساختمانهای آلمانی همه بناهای مدرن و محکم و با کیفیت خاص آلمان است. رودخانه ای را در یکی از نقاط شهر مشاهده می کنم که جداره های آن به طور کامل دیوار کشی شده و دو طرف رودخانه را درختان سایه دار کاشته و مسیری را هم برای پیاده روی و دویدن در طول رودخانه طراحی کرده اند.
در خیابانهای مونیخ هیچ جدول و کانال روبازی وجود ندارد و همه سرپوشیده است.
مجموعه بزرگ و با شکوه المپیک مونیخ را هم دیدیم. روبروی مجموعه المپیک مونیخ، کارخانه اتومبیل سازی BMW قرار دارد. مونیخ بر روی رود ایسار و شمال کوه آلپ قرار گرفته است. شعار این شهر شهری جهانی صاحب یک قلب که منظور از صاحب قلب بودن دارا بودن منش و سلوكي مهربان و همنوع دوستانه است.
هوای مونیخ ابری و بارانی و دمای هوا 14 درجه سانتیگراد و سرد است. از روزی که وارد سوئیس و آلمان شده ایم جرأت نکرده ام به خاطر سردی هوا کت خود را بیرون بیاورم. در حالی که در ایتالیا هوا کمی گرم بود و با پیراهن می گشتیم.
اوج مهندسی ساختمان و شهرسازی را در مونیخ دیدیم. روبروی مجموعه المپیک مونیخ در یک خیابان رودخانه کوچکی را دیدیم که از زیر ساختمانها عبور می کند. در وسط مونیخ جنگل و رودخانه ای است که به همراه تور از این جنگل و رودخانه بازدید کردیم و از سر سبزی و انبوه درختان و رودخانه زیبا لذت بردیم.
هیچ تیر برقی را در خیابانهای مونیخ ندیدیم. همه شبکه ها زیر زمینی است. آنقدر سوژه زیبا در مونیخ وجود دارد که در یک دست دوربین عکاسی و در دست دیگر دوربین موبایل را کار انداخته و عکس می گرفتیم.


نهار ساعت 15 در یکی از رستورانهای مک دونالد به اتفاق آقای توسلی و آقای اخلاقی خوردیم. آقای آماره به مونیخ نیامد و در اشتوتگارت ماند. هر 3 نفر ما ساندویچ مرغ و سیب زمینی و نوشابه خوردیم به قیمت 18 یورو برای 3 نفر. بخشی از سفر را جوک و لطیفه تشکیل می دهد و خودم نیز علاقه زیادی به جوک، طنز و لطیفه دارم.
آقای اخلاقی بعد از ناهار یک جوک برای ما تعریف کرد که خیلی جالب بود و کلی خندیدیم در اشتوتگارت و در مونیخ بعضی از سیاهان آفریقایی صداهای گوش خراشی از خود بروز می دهند. کلاً سیاهان آفریقا در آلمان خیلی شلوغ هستند.

هزينه سرويس هاي بهداشتي مونيخ
سرویس های بهداشتی در ایستگاه قطار مونیخ را بازدید کردم. هر نفر برای هر بار رفتن به توالت باید 50 سنت (نیم یورو) به قیمت روز معادل حدود 800 تومانبه صورت سکه ای در دستگاهی بیاندازد تا درب توالت برای او باز شود. در یکی از خیابانهای مونیخ یک دوچرخه دسته جمعی را دیدم که خیلی جالب بود. تا به حال چنین دوچرخه ای را ندیده بودم. چندین نفر دختر و پسر دسته جمعی سوار بر دوچرخه ای بزرگ و مخصوص بودند و همه با هم پا می زدند و در لاین دوچرخه می رفتند.
با بازدید از 4 شهر آلمان یعنی شهرهای سنت بلازین- فرایبورگ، اشتوتگارت و مونیخ متوجه شدیم که ژرمن ها مردمی هستند بسیار منظم و دقیق و سخت کوش. پایبند به قوانین و مقررات و مناسبات اجتماعی. آنها مردمی هستند خوش برخورد و شاد.
آلمان ها به غیر از زبان آلمانی با زبان انگلیسی نیز به راحتی صحبت می کنند. از نظر رفاه عمومی آلمان در سطح بالایی است.
بناها و ساختمانهای آلمان از استحکام و اقتدار بالایی برخوردار هستند. ساخت و سازها در آلمان بسیار مستحکم بوده و از کیفیت عالی برخوردار می باشند. پیاده روهایی را که تازه سنگ فرش آنها تغییر کرده بود مشاهده کردیم که از چه کیفیت بالایی برخوردار هستند. حدود 20 سانتیمتر قطر سنگ فرشی است که داشتند پهن می کردند. آلمان ها یکبار هزینه می کنند برای همیشه.


از نظر بازیافت آلمان جزء کشورهایی است که حرف اول را در اروپا می زند. لازم به ذکر است هیچ آب معدنی و یا نوشابه ای را در قوطی های پلاستیکی و یا آلمینیومی ندیدیم و همه به صورت شیشه ای بوده که قابل بازیافت هستند.
کتاب و روزنامه همه جا در دسترس مردم است. شهروندان آلمانی اهل مطالعه هستند و از اندک فرصتی برای مطالعه استفاده می کنند. ایستگاه دوچرخه در اکثر خیابانها وجود دارد. سیستم حمل و نقل عمومی مدرن و متنوع است. مترو- ترن- اتوبوس و تاکسی همه جا در دسترس شهروندان است از نظر مهندسی شهرسازی و معماری مدرن و سازه مدرن مونیخ قوی تر از همه شهرهایی است که دیدیم.
ساعت برگشت ما از مونیخ به اشتوتگارت 17:45 دقيقه است.
زودتر به ایستگاه قطار رفتیم و در سکوی مخصوص اشتوتگارت مستقر شدیم.


پس از رسیدن قطار به ایستگاه زمان توقف قطار و پیاده شدن مسافرین قدیم و سوار شدن مسافرین جدید کمتر از 5 دقیقه طول کشید و قطار مثل سرویس رفت بدون تاخیر و رأس ساعت 17:42 دقيقه حرکت نموده و عازم اشتوتگارت شد.
در نزدیکی شهر اشتوتگارت استادیوم زیبایی را که توسط شرکت مرسدس بنز ساخته شده بود دیدیم. زیرا این کارخانه خود را مدیون این شهر می داند.
ساعت 20:6 دقیقه وارد ایستگاه اشتوتگارت شدیم. به اتفاق آقایان توسلی و اخلاقی عازم هتل شدیم تا استراحت کنیم.
وقتی وارد هتل شدیم آقای شهردار به آقای آماره مديرعامل سازمان مديريت پسماند گفت ضرر کردی که نیامدی شهر مونیخ را ببینی.
شام را در رستورانی در نزدیکی هتل خوردیم و چون خسته بودیم به هتل بازگشتیم تا استراحت کنیم تا روز دوشنبه صبح زود عازم پاریس شویم.

ادامه دارد