ال کلاسیکوهای الکی...!

عصرایران ورزشی، عباس خادم الحسینی- ال‌کلاسیکوهای پرشمار در سال 2011 در سال 2012 هم در حال تکرارشدن است.

رئال و بارسا دراولین ال‌كلاسيكوی سال 2012، امشب در ورزشگاه سانتياگو برنابئو بازی رفت يك چهارم نهايي جام حذفي اسپانيا را برگزار می کنند.

این بازی بی شک دیگر جذابیت ال کلاسیکوهای سابق را ندارد. از قدیم گفته اند هر چه طلا بیشتر باشد، ارزشش هم کمتر می شود. حال حکایت ال کلاسیکو ها که روزی یکی از مهمترین بازی های سال نیز لقب می گرفت به همین شکل شده است.

 بسياري معتقدند كه جدال‌ دو تيم فراتر از يك بازي فوتبال است، به طوري كه تنش سياسي و فرهنگي بين كاتالونيايي‌ها و پایتخت نشینان‌است، تنشي كه يكي از نويسندگان صاحب نام اسپانيايي از آن به عنوان «آيينه تمام‌نماي جنگ‌هاي قومي و قبيله‌اي» در اسپانيا ياد مي‌كند.
شاید برای هواداران سیاست زده و دو آتشه کاتالانی هم مزه این بازی مثال قبل نباشد. بازی ای که اکنون در حد یک بازی معمولی نزول کرده است. البته نباید شرایط اجتماعی و سیاسی جهان را در این مورد نادیده گرفت.

رخدادهای فراوانی که در حال رخ دادن است، از جمله جنگ و اختلافات سیاسی گسترده ای که تمام هستی را فراگرفته، از جمله بحران های شدید اقتصادی که گریبانگیر دولت ها و مردم دنیا شده، سبب ذهن مشغولی هایی شده که مجال اندیشیدن و چیزی به نام دشمنی کردن در فوتبال را ربوده است.

سیاستمداران ایالت جدایی طلب کاتالونیا با پیروزی های بارسلونا خود را در میان انبوهی حلقه های گل یافته و چشم امیدشان به استقلال در خاک اسپانیا روشن تر می شود. اما در این میان هواداران پر شور بارسلونایی به افراد سلاح به دستی بدل شده اند که کاری جز دشمنی کردن را به یادمان متبادر نمی کنند.

در طول گذر تاریخ همیشه توده مردم بازیچه دست مهره های بزرگ شده اند. انسانیت در مسیر تباهی و پوچی گام برمی دارد و چیزی به نام اعتلای سطح نوع دوستی و صلح به دست فراموشی سپرده شده است. چه بسا اگر مردم کاتالونیا آن همه انرژی بیهوده ای که برای دشمنی صرف می کردند را صرف دوستی می کردند، اکنون لحظات زیباتری را شاهد بودیم. این قاعده بدون تردید در مورد هواداران رئال مادرید هم صدق می کند. این قاعده در مورد تمام مردم دنیا هم صدق می کند.

بحث دیگری که در این میان می توان مطرح باشد، این است که واقعاً چه کسانی دارند از فریادهای بی امان تماشاگران بهره می برند؟ چه کسانی از هر چه بیشتر حساس کردن ال کلاسیکوها سود می برند؟ سیاستمداران؟ اسپانسرها؟

اینکه فوتبال ورزشی به شدت مهیج و دوست داشتنی است، چیزی نیست که کسی انکارش کند. اما شاید بهتر باشد که از زاویه دیگری هم به ال کلاسیکو نگاه کرد و به آن اندیشید.