.png "عصر ایران")
۰۶ اسفند ۱۴۰۴
به روز شده در: ۰۶ اسفند ۱۴۰۴ - ۲۳:۱۱
هادی چوپان: من اگر مشکل شنوایی نداشتم دنیای متفاوتی داشتم 
درس بیست و سوم
ورود اوزجان بیزاتی به تهران؛ مربی جدید در یکقدمی نیمکت استقلال گفتگوی تلفنی دونالد ترامپ و ولودیمیر زلنسکی رونمایی رسمی از S26 Ultra سامسونگ/ گوشی جدید را در این فیلم کوتاه ببینید تامین مالی ۷۵۰ همتی بانک ملی ایران در ۱۰ ماهه سال جاری / تداوم خدمترسانی حتی در شرایط بحرانی ارائه خدمت نوین «کالاپی» توسط بانک ملی ایران؛ تجربهای متفاوت از تسهیلات خرید با فرآیند کاملاً دیجیتال عراقچی برای دور سوم مذاکرات هستهای وارد ژنو شد چهره خلافکار بهرام افشاری 10 سال قبل (عکس) یونس امامی قهرمان شد؛ طلای رنکینگ آلبانی برای کشتی ایران پیشبینی رگبار باران و وزش باد شدید در خراسان رضوی/ دمای مشهد افزایش مییابد موضع جدید کرملین درباره احتمال دیدار سران روسیه، آمریکا و اوکراین رازهایی که برندهای بزرگ پنهان کرده اند/ لوگوی هیوندای نشانه حرف اول نام این شرکت نیست! آیفون 17 پرو مکس؛ افشای قیمت واقعی قطعات پرچمدار اپل بازداشت دانشجوی یهودی به اتهام پیشنهاد ترور نتانیاهو خلوت ترین تعویض پلاک تهران + (مقایسه وضعیت شلوغی و نوبت دهی مراکز تعویض پلاک) دستگیری کلاهبردار ۳ میلیاردی فروش خودرو در سایت دیوار
یادش بخیر قیمت ها!
یادش بخیر ...
اما علی رغم سادگی
گرافیک روی جلدش خوشکل بوده ها
"تعلیم و تعلم عبادت است"
ولی الان شده باربی!!!!!!
یاد آن دوران یاد باد .
این حرفی که دارم می زنم خیلی وقت بود تو دلم مونده بود.
دلم برای دوران بچه گی ام خیلی تنگ شده
با تشکر
واقعا چه دوران سختی داشتیم اما بدون کلاس کنکور دانشگاه دولتی(روزانه، نه شبانه) قبول میشدیم.
یادش بخیر دوران دبستان
بیاموزیم ساده و صاف باشیم تا یادما را بخیر کنن.
من عاشق اون دفتر مشق های کاهی برگ ومدادرنگی 6 یی توی یه جعبه مقوای کوچک بودم در کل همه چیمون ساده بود.
یادمه سال اول راهنمایی بودم مسابقات استانی نقاشی بود توی سالن اکثر بچه های مایه دار با جعبه های مدادرنگی فلزی 24 تایی که تازه اومده بود داشتند نقاشی می کشیدن اما من با یه جعبه مداد 12تایی اونم مدادهایی که تا آخر تراشیده شده بودند همه نگاه من میکردن که چقدر مدادهام کوچیکه یکی از بازرسان اومد بالای سرم و تا آخر ساعت بالای سر من بود و فقط کار منو تماشا میکرد.بگذریم بلاخره نفر سوم استانی شدم و جایزه ام اونم یه جای سوزن ته گرد بود چقدر همه سر صف به من خندیدن .هی ...........روزگار