رئیس جمهور بعدی بخواند

1- محمود احمدی نژاد به عنوان رئیس جمهور ایران در هشت سال ریاست جمهوری، هشت مرتبه به سازمان ملل متحد رفت. رئیس جمهور قبلی در همین مدت تنها دو مرتبه چنین سفری را تجربه کرد و سران قبل تر هم به همین شیوه.
تنها رئیس جمهوری که هر سال به آمریکا سفر کرد و در سازمان ملل متحد سخنرانی کرد احمدی نژاد است.
 این در حالی است که سفر متوالی و هر ساله یک رئیس جمهور به سازمان ملل متحد، نه معمول و نه ضروری. شاید تعداد معدودی از سران کشورها مانند رئیس جمهور آمریکا (کشور میزبان) یا محمود عباس رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین ( به دلیل شرایط خاص)هستند که هر سال در پشت تریبون سازمان ملل حاضر می شوند.

این را از این بابت ذکر کردیم که رئیس جمهور بعدی حداقل کمی خویشتن داری کند و در ذهن خود سفر هرساله به نیویورک را متصور نباشد.

2- احمدی نژاد در سفر 6 روزه اخیر خود به نیویورک علاوه بر ملاقات با دبیر کل سازمان ملل متحد (که با سران و وزیران خارجه همه کشورها دیدار می کند) تنها با سران چهار کشور بولیوی، سوازيلند، سنت وينسنت و کومور دیدار و ملاقات کرد.

سه کشور سوازيلند، سنت وينسنت و کومور را باید جزء کشورهای "ذره ای" دانست. کشورهایی که در اداره امور روزمره خود نیز نیازمند حمایت های کشورهای خارجی و همسایه هستند و اصولا باید آنها "شبه کشور" دانست که به هیچ وجه ظرفیتی برای ایفای نقش حتی منطقه ای ندارند. سؤال اینجاست دلیل ملاقات احمدی نژاد با سران این کشورها چیست؟ احمدی نژاد با هیئت حدود 100 نفره به نیویورک رفته است تا به رهبران  کشورهایی ملاقات کند که بود و نبود آنها هیچ تاثیری در جهان ندارد.

رئیس جمهور ایران که به عنوان رئیس جنبش عدم تعهد از تهران بار سفر به سمت نیویورک بسته بود و در ابتدای سفر از ملاقات ها و رایزنی های دوجانبه سخن گفت. آیا منظور وی همین دیدارها بود؟ به هر حال این موضوع جای سؤال دارد که مجمع عمومی سازمان ملل متحد با حضور مقامات نزدیک به 200 کشور، احمدی نژاد به عنوان رئیس جنبش عدم تعهد تنها توانسته است با این چهار رئیس کشور دیدار کند.

 3-احمدی نژاد در سفر به نیویورک معمولا دیدارها و ملاقات های مفصلی را با خبرنگاران برگزار می کند. احمدی نژاد که در هفت سال گذشته با هیچ خبرنگار و رسانه ای در ایران به جز صداوسیما و روزنامه ایران، مصاحبه نکرده است، با آغوش باز میزبان خبرنگاران خارجی است.
البته دلیل این موضوع هم معلوم است؛ رسانه های خارجی چند ویژگی یا تفاوت دارند که آنها را به نسبت به رسانه های داخلی در اولویت بهتری قرار می دهد. به عنوان مثال احمدی نژاد در مصاحبه اختصاصی با رسانه های داخلی، قطعا باید پاسخی به این همه نابسامانی های سیاسی و اقتصادی ارائه کند. او در این مصاحبه ها نخواهد توانست با ارائه پاسخ های نادرست یا مبهم ، از کنار سؤالات بگذرد. همچنین معمولا در مصاحبه با رسانه های خارجی، مسائل بین المللی و اکثرا کلیشه ای مطرح می شوند که پاسخ به آنها با توجه به مهارت های آقای رئیس جمهور، کار سختی نیست.

4- مهمترین برنامه احمدی نژاد در سفر به سازمان ملل متحد، سخنرانی در مجمع عمومی سازمان ملل متحد بود. او به عنوان نماینده ایران سخنرانی کرد اما سهم ایران از این سخنرانی تنها یک جمله در قالب مثال بود. به راستی اگر فردی از کشور دیگری این سخنرانی را ارائه می کرد، چه تفاوتی روی می داد.

آیا بهتر نبود احمدی نژاد از این فرصت فراهم شده برای بیان نظرات و دیدگاه های ایران درباره مسائل مهم منطقه ای و جهانی از جمله تهدیدات اسرائیل علیه ایران، قانون شکنی ها و اقدامات تروریستی علیه برنامه هسته ای ایران، اعمال تحریم های غیرانسانی علیه ایران و بیان نظرات کشورمان درباره مهمترین حوادث منطقه ای مانند سوریه استفاده می کرد؟

به راستی این سخنرانی احمدی نژاد با چه هدفی انجام شد؟ به رئیس جمهور بعدی پیشنهاد می کنیم این تریبون را با منبر اخلاق و توصیه های رفتاری ، مشابه نبیند بلکه از این تریبون به بیان دیدگاه های ایران درباره مهمترین مسائل منطقه ای و جهانی بپردازند.

5- رئیس جمهور در بازگشت از سفر به آمریکا، در فرودگاه مهرآباد تهران یعنی دقیقا در خارج از محوطه پاویون، مورد استقبال شماری از هواداران خود قرار گرفت. خبرگزاری رسمی دولت (ایرنا)، این استقبال را «خودجوش» توصیف کرد. خودجوش یعنی اینکه این تجمع، بدون دستور و براساس تمایل شخصی شرکت کنندگان انجام شده است. این در حالی است که خیلی از مردم عادی هنوز از محل دقیق پاویون ریاست جمهوری در محل فرودگاه مهرآباد تهران اطلاعی ندارند. همچنین چه کسی از مردم عادی از زمان بازگشت رئیس جمهور به کشور اطلاع دارد. پس نتیجه می گیریم که می توان تجمع خودجوش برگزار کرد.

6- احمدی نژاد در سفر به نیویورک هیئت پرتعدادی را به همراه خود داشت که شمار زیادی از آنها شامل اعضای خانواده مانند همسر و فرزند بودند. ریاست جمهوری تاکنون راضی نشده است تا درباره تعداد، نام ، مسؤولیت و هدف اعضای هیئت همراه خود به آمریکا توضیحی ارائه کند.

احمدی نژاد با وجود اینکه چند روز را در اختیار خبرنگاران خارجی بود تا هر آنچه را که دوست دارند از وی بپرسند با این حال برای رسانه های داخلی تا این اندازه هم اهمیت قائل نشد تا در این باره به روشنگری بپردازد. به رئیس جمهور بعدی توصیه می شود اولا از به همراه بردن هیئت عریض و طویل در سفر به آمریکا خودداری کند. ثانیا اگر هم برد حداقل درباره جزئیات این اقدام توضیح دهد.