سن بازنشستگی اساتید افزایش یافت

دکتر غلامرضا خواجه سروی در مورد موضوع بازنشستگی اعضای هیأت علمی و نحوه اجرای آن اظهار داشت: آنچه که در آیین‌نامه جدید بازنشستگی اعضای هیأت علمی قابل توجه است، رویکرد واضح و غیر قابل تفسیر و تعبیر آن و نحوه مواجهه انبساطی و تسهیل گرانه روح حاکم بر آن می باشد.
 
به گزارش ایسنا، دکتر خواجه‌سروی افزود: نکته مهم این است که توجه شود سن بازنشستگی در این آیین‌نامه نسبت به آیین‌نامه قبلی افزایش داشته و به این ترتیب، به صورتی کاملاً مشخص دوره ماندگاری رسمی اعضای هیأت علمی در دانشگاه‌ها بیشتر شده است.
 
وی همچنین به چگونگی ارتباط اساتید بازنشسته با دانشگاه اشاره کرد و گفت: هیچ قانون رسمی استفاده از خدمات علمی و پژوهشی اساتید بازنشسته را منع نمی‌کند و کماکان ظرفیت‌ها و مجوزهای لازم برای استفاده از دانش و تجربه آنان در قالب قوانین و مقررات جاری در دانشگاه‌ها وجود دارد.
 
وی افزود: رویکرد عملی و نگاه مدیریت آموزش عالی به این موضوع هم خود گواه دیگری است بر اینکه دانشگاه‌ها و مراکز پژوهشی می‌توانند در چارچوب ضوابط و مقررات موجود نسبت به استفاده از تجارب علمی اساتید بازنشسته اقدام کنند.
 
دکتر خواجه سروی با بیان اینکه موضوع یا مسئله تداوم حضور علمی و آموزشی اساتید بازنشسته در دانشگاه‌ها، یک سنت جا افتاده و مرسوم است گفت: وزارت علوم نه تنها منعی در این زمینه ایجاد نکرده، بلکه مشوق آن و تسهیل کننده زمینه‌های لازم و بیشتر برای هرچه بهتر تداوم یافتن این سنت حسنه شده است.
 
معاون فرهنگی و اجتماعی وزیر علوم تصریح کرد :آنچه که باید عنایت ویژه بدان داشته باشیم، آن است که به صورتی چند برابر نسبت به اساتید بازنشسته، اعضاء هیأت علمی جوان و کارآمد دیگری جذب دانشگاه‌ها می‌شوند.
 
دکتر خواجه سروی در بخش دیگری از سخنان خود استفاده از اساتید جوان را عامل نشاط علمی دانشگاهها عنوان کرد و گفت: در صورتی که با دیدی جامع و به دور از هیاهو و جنجال‌های غیر علمی به این موضوع نگاه کنیم متوجه خواهیم شد که در مجموع از ظرفیت وتجربه متمرکز اعضاء هیأت علمی در اختیار دانشگاه‌ها، نه تنها چیزی کسر نمی‌شود، بلکه بدان افزوده می‌شود.
 
وی افزود: مجسم کنید که در کنار اساتیدی که به صورتی کم تعداد و آنهم طبق ضوابط و به دور از چالش، بازنشسته می‌شوند، اساتیدی جوان و پرانگیزه برای خدمت قرار می‌گیرند و من معتقدم چنین شرایطی در حال بروز و ظهور است که خواهد توانست نشاط و تحرک علمی دانشگاه‌ها را افزون بر آنچه که هست، افزایش دهد.