در جوار دریای بی کران مکران، سرزمین سنگ و رنگ و چنگ

در فصل بهار طبیعت زیبای سیستان و بلوچستان را می توان زیبا دید چرا که بهار لباسی از جنس رنگین کمان را که سرشار از زندگی است بر تن این سرزمین می نمایاند و به آن روح می بخشد تا هر آنکس قدم بر چشم  مردمان این سامان نهد جزء زیبایی و مهربانی چیزی دیگر نبیند و بداند هر آنچه را که وصله هایی است ناجور از نامهربانی بر تن مردمان این مرز و بوم، به ناحق چسبانده شده و جز اتهام دیگر چیزی نیست.

سیستان و بلوچستان را به جرآت می توان در فصل بهار به یکی از خوش آب و هوا ترین استانهای کشور لقب داد که می شود در واپسین روزهای این فصول خوب زیستن را در همان آغاز روزهای زندگی این فصل تجربه نمود و در طول سال از آن بهره جست.

مصداق آن را می توان هر ساله حضور پر شمار مسافران از اقصی نقاط کشور و حتی کشورهای همسایه قرار داد که به میهمانی مردمان میهمان نواز این سامان می آیند تا دل را در گروی دریای بی کران مکران،طبیعت چشم نواز و بکر ،کوه های استوار،نخل های پایدار سرزمین سنگ و رنگ و چنگ و آیینه و آب و آفتاب بسپارند و ایام سال را با تجربه ای متفاوت آغاز نمایند.

از جنگل و دشت تا کویر و دریای آن می شود رگه هایی از زندگانی ، مهربانی ،شادی و شعف و شور را در وجود مردمان اینجا لمس کرد و با خود به سرزمین های دور برد تا قوتی باشد لایموت برای امید به زیستن.

اینجا را آن گزارش نویس یک روز نامه معروف جهان که اول بار قدم بر این خاک نهاده بود،سرزمین گنج های های نهان و گنجینه های تابان نام می نهد و می نویسد و خبر می دهد از استعدادهای کوچ و بلوچ در پستو خانه های بیداری!

خاک اینجا را از ستون نویس یک مجله معتبر گردشگری  و پر تیراژ تا فانتزی نویس مشهور ایران زمین به ذوق می آورد و اذعان می دارند که خاک و آب و هوای این دیار ذهن را برای اندیشیدن و فکر را برای نوشتن و جسم را برای زندگی کردن توان مضاعف می بخشد.