تاریخ:
رصد تنگههرمز باابزاری فراتر از رادار؛ هدفگیری دقیق موتورخانه کشتیها 
درس هشتاد و سه
کنترل از راه دور بازوی افراد با اینترنت!
هنگامی که فردی بازوی اسکلت مدل مجاور را حرکت میداد، الکترودها موجب انقباض عضلات و بازوهای کانین، برای تقلید از حرکت اسکلت شدند.
تیمی از دانشجویان فارغالتحصیل حاضر در «برنامه ارتباطات از راه دور تعاملی» دانشگاه نیویورک، سیستمی را ابداع کردهاند که به کاربر امکان حرکتدادن از راه دور دست فردی دیگر را با استفاده از یک کیبورد، جویاستیک و حتی آیفون میدهد.
به گزارش ایسنا، پلتفرم جدید که Open Limbs نام گرفته، برای کنترل بازوهای انسانی از طریق اینترنت طراحی شده است.
این سیستم از پالسهای الکتریکی برای شلیک به عصبهای متصل به ماهیچهها استفاده میکند و این عضلات را به همراه WREX (استخوانبندی خارجی رباتیک ویلیمینگتون) منقبض میکند.
این WREX در واقع، یک ابزار ارتوپدی است که برای کمک به افراد با عضلات ضعیف برای حرکتدادن بازوهایشان طراحی شده است.
ویل کانین، یکی از مبدعان این سیستم، در نمایشگاه سالانه ITP، جهت سپردن کنترل عصبهایش به رایانه، الکترودهایی را به بازوهایش متصل کرد.
هنگامی که فردی بازوی اسکلت مدل مجاور را حرکت میداد، الکترودها موجب انقباض عضلات و بازوهای کانین، برای تقلید از حرکت اسکلت شدند.
پس از آن، الکترودها به یک حسگر رهگیریکننده انگشت مادون قرمز بر روی اسکلت متصل شدند تا بازوهای کانین فقط با حرکتدادن دست به بالا و پایین در مقابل حسگر حرکت داده شوند.
هماکنون این سیستم فقط برای دولا کردن ساعد و دو سر بازو ب کار می رود زیرا رانها بیش از اندازه سنگین هستند. با این حال دانشجویان مبتکر امیدوارند این ابزار را برای کمک به اشخاصی که معلول بوده و قادر به کنترل اعضایشان نیستند، توسعه دهند.
به گزارش ایسنا، پلتفرم جدید که Open Limbs نام گرفته، برای کنترل بازوهای انسانی از طریق اینترنت طراحی شده است.
این سیستم از پالسهای الکتریکی برای شلیک به عصبهای متصل به ماهیچهها استفاده میکند و این عضلات را به همراه WREX (استخوانبندی خارجی رباتیک ویلیمینگتون) منقبض میکند.
این WREX در واقع، یک ابزار ارتوپدی است که برای کمک به افراد با عضلات ضعیف برای حرکتدادن بازوهایشان طراحی شده است.
ویل کانین، یکی از مبدعان این سیستم، در نمایشگاه سالانه ITP، جهت سپردن کنترل عصبهایش به رایانه، الکترودهایی را به بازوهایش متصل کرد.
هنگامی که فردی بازوی اسکلت مدل مجاور را حرکت میداد، الکترودها موجب انقباض عضلات و بازوهای کانین، برای تقلید از حرکت اسکلت شدند.
پس از آن، الکترودها به یک حسگر رهگیریکننده انگشت مادون قرمز بر روی اسکلت متصل شدند تا بازوهای کانین فقط با حرکتدادن دست به بالا و پایین در مقابل حسگر حرکت داده شوند.
هماکنون این سیستم فقط برای دولا کردن ساعد و دو سر بازو ب کار می رود زیرا رانها بیش از اندازه سنگین هستند. با این حال دانشجویان مبتکر امیدوارند این ابزار را برای کمک به اشخاصی که معلول بوده و قادر به کنترل اعضایشان نیستند، توسعه دهند.
لینک کوتاه: کپی لینک
ریختن سرکه در ماشین لباسشویی؛ ترفند کاربردی یا اشتباه پرهزینه؟ ایرانیان بیشتر در چه ماهی به دنیا میآیند؟!(+اینفوگرافیک) خانه را با آشپزخانهای همیشه تمیز، شاداب کنید چرا بعضی مردان زنان مطلقه را برای ازدواج انتخاب میکنند؟؛ واقعیتی که کمتر دربارهاش حرف میزنیم استرس مزمن چگونه ویژگیهای شخصیتی ما را تغییر میدهد؟ داستان کریستینا شِربِک؛ زنی که جیمز باند از روی زندگی آن ساخته شد! اختراع باستانی ایرانی که هنوز مایه شگفتی است(+عکس) ایرانیان چگونه صاحب «نام خانوادگی» شدند؟ سیستمعامل زندگی چیست؟ راهنمای جامع مدیریت کارها، عادتها و بار ذهنی سیر را در یخچال نگذارید؛ قانون طلایی نگهداری سیر تنهایی با انزوای اجتماعی فرق دارد؛ کدام یک میتواند ما را بیمار کند؟ تفاوت اضطراب کودک با لجبازی و حساسیت/ کودک مضطرب را سرزنش نکنید نشانههای زودهنگام افسردگی فرزندان که والدین نادیده میگیرند ایرانیان قدیمها چطور عاشق میشدند؟ مردم ری در برابر لشکر اسکندر مقدونی/ نخستین نبرد شهری سازمانیافته مقابل قدرتمندترین لشکر جهان باستان