تاریخ:
کنایه ابوطالب حسینی به امیر قلعه‌نویی؛ پای عادل فردوسی‌پور هم به ماجرا باز شد 
درس صد
آقای ضرغامی! بدجوری باختید
خبرآنلاین - سیدعبدالجواد موسوی - عزت الله ضرغامی که قریب به هشت سال رسانه ملی را به مثابه یک شبکه خصوصی در اختیار محمود احمدی نژاد قرار داده بود پنجشنبه شب به بهانه استقلال صدا و سیما، در برنامه ارتباط زنده رئیس جمهور اخلال ایجاد کرد تا قدرت خود را به رخ دولت نوظهور بکشد.
البته که آقای ضرغامی آدم قدرتمندی است و این نکته نه بر دولت نوظهور که برهمگان روشن است اما کاش آقای ضرغامی به جای آن که به بهانه استقلال صدا و سیما چوب لای چرخ دولت بگذارد و میلیون ها نفر را رسما منتظر جعبه جادو بفرماید رک و راست بگوید من صاحب رسانه ملی هستم و هرجور که دلم بخواهد از این رسانه استفاده می کنم. از فلان سیاستمدار متنفرم پس دستور می دهم در این رسانه اورا به هرچه دلم خواست متهم کنند و از آن جایی که این رسانه متعلق به شخص من است به هیچ کس هم اجازه نمی دهم از شان و شخصیت بر باد رفته اش دفاع کند. از بهمانی خوشم می آید پس دستور می دهم در نعت و ستایشش مدایح تصویری بسازند و بازهم به خوش آمد و بدآمد هیچ کس به جز نفس نفیس خود کاری ندارم.
ای کاش این هارا می گفت تا دست کم به دلیل صداقتش او را می ستودیم. اما نه تنها این را نمی گوید بلکه پای چیزی را وسط می آورد که حتی مرغان پخته را هم به خنده وامی دارد: " استقلال". آقای ضرغامی با اخلال در برنامه رئیس جمهور نشان داد که نه تنها به "ملی" بودن رسانه ای که در اختیار دارد ذره ای اعتقاد ندارد بلکه "منافع ملی" نیز در نظر او شوخی است. موج شایعاتی که ظرف همان یک ساعت و نیم ساخته شد و پس از آن نیز رسانه های آن ور آبی به آن دامن زدند چیزی نبود که قابل پیش بینی نباشد. آیا آقای ضرغامی نمی توانست حدس بزند لج بازی ایشان بر سر انتخاب مجری وبه همین بهانه یک ساعت و نیم آنتن زنده را از رئیس قوه مجریه دریغ کردن چه بازتابی می تواند در فضای مجازی و رسانه ای جهان داشته باشد؟ اگر بگویید نمی دانسته، من از شما خواهم پرسید چنین فردی آیا شایستگی اداره چنین سازمان مهم و عریض و طویلی را می تواند داشته باشد؟
گیرم اصلا حق کاملا با آقای ضرغامی است و استقلال سازمان صدا و سیما در صورت همکاری با آقای روحانی زیر سئوال می رفت، آیا جناب ضرغامی نمی توانست پس از پخش برنامه زنده، خواست قانونی خودرا از مراجع قانونی پی گیری کند؟ کسی که نمی تواند در مواقع این چنینی از خود اندکی سعه صدر نشان دهد، در مواقع حساس و بحرانی چه خواهد کرد؟ علاوه بر همه این ها، به هر دلیلی عده ای آدم - شما بگویید شهروند درجه دو- معطل شده اند و به زحمت افتاده اند و اعصاب و روانشان به هم ریخته.
آیا آقای ضرغامی نمی توانست دست کم از مردم عذر خواهی کند؟ کاری که آقای روحانی در برنامه زنده دوبارانجام داد. یکی برای نحوه نامناسب توزیع سبدکالا و دیگری برای معطل شدن مردم پای شبکه های تلویزیونی آقای ضرغامی. آقای روحانی اگر ارج و قربی در چشم مردم داشت با عذرخواهی از آن ها بر ارج و قربش افزوده شد و آقای ضرغامی ...بقیه اش را شما بگویید.
البته که آقای ضرغامی آدم قدرتمندی است و این نکته نه بر دولت نوظهور که برهمگان روشن است اما کاش آقای ضرغامی به جای آن که به بهانه استقلال صدا و سیما چوب لای چرخ دولت بگذارد و میلیون ها نفر را رسما منتظر جعبه جادو بفرماید رک و راست بگوید من صاحب رسانه ملی هستم و هرجور که دلم بخواهد از این رسانه استفاده می کنم. از فلان سیاستمدار متنفرم پس دستور می دهم در این رسانه اورا به هرچه دلم خواست متهم کنند و از آن جایی که این رسانه متعلق به شخص من است به هیچ کس هم اجازه نمی دهم از شان و شخصیت بر باد رفته اش دفاع کند. از بهمانی خوشم می آید پس دستور می دهم در نعت و ستایشش مدایح تصویری بسازند و بازهم به خوش آمد و بدآمد هیچ کس به جز نفس نفیس خود کاری ندارم.
ای کاش این هارا می گفت تا دست کم به دلیل صداقتش او را می ستودیم. اما نه تنها این را نمی گوید بلکه پای چیزی را وسط می آورد که حتی مرغان پخته را هم به خنده وامی دارد: " استقلال". آقای ضرغامی با اخلال در برنامه رئیس جمهور نشان داد که نه تنها به "ملی" بودن رسانه ای که در اختیار دارد ذره ای اعتقاد ندارد بلکه "منافع ملی" نیز در نظر او شوخی است. موج شایعاتی که ظرف همان یک ساعت و نیم ساخته شد و پس از آن نیز رسانه های آن ور آبی به آن دامن زدند چیزی نبود که قابل پیش بینی نباشد. آیا آقای ضرغامی نمی توانست حدس بزند لج بازی ایشان بر سر انتخاب مجری وبه همین بهانه یک ساعت و نیم آنتن زنده را از رئیس قوه مجریه دریغ کردن چه بازتابی می تواند در فضای مجازی و رسانه ای جهان داشته باشد؟ اگر بگویید نمی دانسته، من از شما خواهم پرسید چنین فردی آیا شایستگی اداره چنین سازمان مهم و عریض و طویلی را می تواند داشته باشد؟
گیرم اصلا حق کاملا با آقای ضرغامی است و استقلال سازمان صدا و سیما در صورت همکاری با آقای روحانی زیر سئوال می رفت، آیا جناب ضرغامی نمی توانست پس از پخش برنامه زنده، خواست قانونی خودرا از مراجع قانونی پی گیری کند؟ کسی که نمی تواند در مواقع این چنینی از خود اندکی سعه صدر نشان دهد، در مواقع حساس و بحرانی چه خواهد کرد؟ علاوه بر همه این ها، به هر دلیلی عده ای آدم - شما بگویید شهروند درجه دو- معطل شده اند و به زحمت افتاده اند و اعصاب و روانشان به هم ریخته.
آیا آقای ضرغامی نمی توانست دست کم از مردم عذر خواهی کند؟ کاری که آقای روحانی در برنامه زنده دوبارانجام داد. یکی برای نحوه نامناسب توزیع سبدکالا و دیگری برای معطل شدن مردم پای شبکه های تلویزیونی آقای ضرغامی. آقای روحانی اگر ارج و قربی در چشم مردم داشت با عذرخواهی از آن ها بر ارج و قربش افزوده شد و آقای ضرغامی ...بقیه اش را شما بگویید.
لینک کوتاه: کپی لینک
وزارت اطلاعات پاکستان: خبر استقرار نیروهای نظامی ما در عربستان، جعلی است عربستان: روزانه ۵.۸ میلیون بشکه نفت منتقل می‌کنیم کره جنوبی با درخشش سون هیونگ مین از سد ازبکستان گذشت محسن رضایی: تنگه هرمز باز نخواهد شد؛ ایران عقب‌نشینی نخواهد کرد ابطال انتخابات فدراسیون تکواندو به دلیل ایراد قانونی در حضور هادی ساعی اتهام جنجالی علیه فیفا؛ کنگو با بازیکن غیرمجاز به جام جهانی رسید؟ «خدا نخواست»؛ وقتی عشق در انتظار می‌ماند سرپرست وزارت نفت: خودمان را از موضوع «تراستی‌ها» جدا کرده‌ایم/ وظیفه ما فروش نفت است؛ کار تراستی انتقال پول بانکی است کریستیانو رونالدو و شرط بازگشت به تیم ملی فوتبال پرتغال محسن پاک‌نژاد مشاور پزشکیان شد نماینده مجلس: استیضاح وزیر کار منتفی شد پیگیری وزیر کشور از وضعیت خلبانان ایرانی در سفر به قطر خودروساز با پول قطعه‌ساز تولید می‌کند؛ چرا نقدینگی ندارد؟ جوادی آملی: این بازی‌های گران‌کردن عمدی ارز را کنار بگذارید؛ قوه قضائیه عدالت را جاری کند بازخوانی تاریخی روابط ایران و لبنان از عصر صفویه تا تولد حزب‌الله