ترکیب مجلس آینده چگونه خواهد بود؟

وقایعی در زیر پوست مجلس در حال اتفاق است که به نظر می‌رسد، به نوعی پوست اندازی مجلس و صف بندی جدیدی برای مجلس آینده باشد. چند روزی است که سروصدای شکل‌گیری فراکسیون جدیدی در مجلس با نام فراکسیون «صدای ملت» به گوش می‌رسد؛ فراکسیونی که منشعب از فراکسیون‌های دیگر بخصوص فراکسیون «رهروان ولایت» ‌است.

 فردانیوز در ادامه نوشت: در این زمینه، عابد فتاحی، نماینده اصلاح طلب مجلس با بیان اینکه سازوکار تشکیل فراکسیون اصلاح طلب «صدای ملت» انجام گرفته و این فراکسیون در حدود 70 عضو خواهد داشت گفت: ما تنها به خاطر رئیس مجلس تشکیل این فراکسیون به به تاخیر انداختیم؛ چرا که با تشکیل فراکسیون صدای ملت بیشترین ریزش را فراکسیون رهروان خواهد داشت.

نماینده اصلاح طلب مجلس با اشاره به اهمیت تشکیل فراکسیون اصلاح طلبان در مجلس گفت: با تشکیل این فراکسیون آرایش سیاسی مجلس تغییر کرده و با حضور دو فراکسیون دیگر یک مثلث شکل خواهد گرفت.

وی با بیان اینکه قرار بود بعد از اتمام بررسی لایحه بودجه در نشستی تشکیل فراکسیون صدای ملت را اعلام کنیم درباره علت تشکیل چنین فراکسیونی اظهار داشت: احساس می‌کنیم در بدنه مجلس نسبت به دولت روحانی کم لطفی وجود دارد و نمایندگان حامی دولت باید در مجلس حمایت از دولت را بیشتر و بهتر نشان دهند.

با نگاهی به انشعابات اخیر مشاهده می‌شود که به نوعی این فعل‌ و انفعالات مشابه پیدایش حزب کارگزاران در مجلس پنجم است. زمینه پیدایش حزب کارگزاران به سال 1374 باز می‌گردد. در این سال و در جریان انتخابات مجلس پنجم، در مورد فهرست کاندیداها در جامعه روحانیت مبارز اختلاف نظر وجود داشت. با تشدید اختلافات در آذرماه همان سال، هاشمی رفسنجانی رئیس جمهور و اعضای شورای مرکزی جامعه روحانیت مبارز به پیشنهاد حسن حبیبی، معاون اول رئیس جمهور، نامه‌ای به جامعه روحانیت نوشت و از آنها خواست که برای رفع اختلافات نام پنج نفر از افرادی را که اختلاف نظر بر سر آ‌نها وجود داشت، در فهرست خود قرار دهند و در عوض همکاران رئیس جمهور از دادن لیست خودداری می‌کنند، لیکن این پیشنهاد از سوی جامعه روحانیت رد شد.

این عدم توافق موجب شد که 10 نفر از وزرای دولت، چهار نفر از معاونان رئیس جمهور، رئیس کل بانک مرکزی و شهردار وقت تهران با صدور بیانیه ای، با شعار «عزت اسلامی، تداوم سازندگی، آبادانی ایران»، موجودیت جمعی از کارگزاران سازندگی ایران را اعلام کرده، از جناح راست انشعاب نمایند.

در نتیجه وضعیت رقابتی در مجلس پنجم سه فراکسیون شکل گرفت که شامل فراکسیون جناح راست که دارای اکثریت نسبی بود و فراکسیون حزب الله خوانده می‌شد و فراکسیون کارگزاران،‌ گروه‌های خط امام و تشکل‌های کارگری که فراکسیون مجمع حزب الله نامیده می‌شد و نمایندگان غیر وابسته به هر دو فراکسیون که مستقل خوانده می‌شدند، تشکیل شد. بدین ترتیب نزدیکی تعداد اعضای فراکسیون رقیب بر اهمیت مستقل‌ها در مجلس افزود. فعل و انفعالات جدید مجلس نهم نیز بی‌شباهت به اتفاقات و خط بندی‌های سیاسی مجلس پنجم نیست.

شکل گیری فراکسیونی جدید آنهم در زمانی که مجلس از نیمه گذشته است نشان دهنده نوعی خط بندی سیاسی برای کنترل مجلس نهم و در دست گرفتن سکان و همچنین صندلی‌های مجلس آتی است. در این روند شاهد نوعی سازمان بندی برای آینده هستیم که تنها منحصر به مجلس نمی‌شود زیرا تیم رسانه‌ای خاصی نیز در پس این جریان در حال شکل‌گیری است تا با تمام قوا کارگزاران جدیدی در این روند شکل بگیرد که البته در این روند آرایش داخلی مجلس دستخوش تغییرات جدی می‌شود و متعاقب آن باید شاهد مجلس جدیدی در سالهای پیش روی مجلس نهم باشیم.

بخصوص اینکه ساختار مجلس فعلی با توجه به تحولات سیاسی گذشته چیده شده است و در این راستا با توجه به شکل‌گیری فضای سیاسی جدید در کشور به نظر می‌رسید که هر چه زودتر خط‌بندی های سیاسی در مجلس تغییر کند. از سوی دیگر این موضوع می تواند موجب تغییرات اساسی در تصمیم‌گیری های مجلس شود. اینکه چه فراکسیونی در آینده قدرت اصلی را در مجلس در دست بگیرد می‌تواند در زمینه تصمیمات مجلس نیز اثر گذار باشد. حال با توجه به قدرت نسبی هر یک از فراکسیون‌ها قدرت تصمیم‌گیری نیز در این زمینه تقسیم می‌شود و در این میان مانند مجلس پنجم شورای اسلامی نقش نمایندگان مستقل در این زمینه پررنگ خواهد شد. ضمن اینکه در جناح اصولگرا نیز شاهد نوعی اختلاف سلیقه هستیم که این موضوع هم می‌تواند به نسبی بودن قدرت در مجلس کمک کند و هم اینکه جناح تازه تاسیسی که بی‌شباهت به کارگزاران نیست را تقویت نمایند.