تاریخ:
مجری آمریکایی: آمریکا در مذاکرات سوئیس تحقیر شد 
درس پنجاه و شش
مشهورترین عکس چهگوارا چگونه گرفته شد؟
این عکاس در همین مراسم از ژانپل سارتر و سیمون دوبوار که از حامیان چگوارا بودند، نیز عکسهایی گرفت و عکسهایش از سارتر، دوبوار، کاسترو و چگوارا را برای مجله «رولوسیون» فرستاد.
پارسینه: پرتره چگوارا، توسط آلبرتو کوردا در تاریخ پنجم مارس 1960 در شهر هاوانا در کوبا گرفته شده است.
این عکس در مراسم گرمیداشت قربانیان انفجار کوبر گرفته شده و به یکی از نمادهای فرهنگی تاریخ معاصر بدل شد.
چگوارا در زمان گرفته شدن این عکس 31 سال داشت. تاثیر و ماندگاری این عکس چنان است که انستیتو هنر مریلند آن را نماد قرن بیستم معرفی کرد و آن را معروفترین عکس دنیا خواند. از روی این عکس نسخههای بسیاری کپی شده، نقاشی شده، براساسش مجسمه ساخته شده و... حتی به الگوی خالکوبی بدل شده است. تاثیر این پرتره چنان بود که سال 2008 مستند «Chevolution» (انقلاب چه) به کارگردانی تریشا زیف درباره آن ساخته شد و در سال 2009 نیز مایکل کیسی کتاب «زندگی پس از مرگ چه: میراث یک عکس» را درباره آن نوشت. ماجرای گرفته شدن عکس در 5 مارس 1960 از این قرار است: فیدل کاسترو، رئیس جمهور کوبا دستور داد مراسم یادبودی در گورستان کولون در هاوانا به یاد 100 کوبایی که در انفجار مشکوک لوکوبر (در تاریح 4 مارس 1960) کشته شدند، برپا شود. چگوارا که خود پزشک بود، پس از این انفجار به بسیاری از مجروحان حادثه کمک کرده بود.
او که وزیر صنعت در دولت جدید بود، خیلی کوتاه در مراسم شرکت کرد. کوردا هم که عکاس رسمی کاسترو بود، در مراسم حضور داشت. چگوارا در ساعت 11:20 دقیقه برای مدتی کوتاه در این سخنرانی حاضر شد و کوردا از فاصله هشت تا نه متری موفق شد دو عکس از او بگیرد. عکسی که کوردا گرفت، پرتره چگوارا نبود و در دو سمت او بخشی از برگهای یک درخت نخل و چهره یک نفر ناشناس دیده میشود، اما کوردا میگوید همان لحظه گرفتن عکس نیز مطمئن بوده این عکس حالت پرتره دارد.
کوردا این عکس را با دوربین «Leica M2» با لنز 90 میلیمتری گرفت و از فیلم کوداک پلاس-ایکس استفاده کرد. او درباره شیوه گرفتن این عکس گفته است: «این عکس حاصل دانش یا تکنیک نیست. این عکس حاصل یک اتفاق است، شانس و اقبال خالص.»
این عکاس در همین مراسم از ژانپل سارتر و سیمون دوبوار که از حامیان چگوارا بودند، نیز عکسهایی گرفت و عکسهایش از سارتر، دوبوار، کاسترو و چگوارا را برای مجله «رولوسیون» فرستاد. اما سردبیر مجله همه عکسها، جز عکس چگوارا را کار کرد. کوردا دور عکس را برید و به پرترهای از چگوارا رسید. او این عکس را ظاهر کرد و در اتاق کارش کنار پرتره پابلو نرودا، شاعر شیلیایی به دیوار نصب کرد و تعدادی از کپیهایش را به دوستانش هدیه داد.
این عکس به شهرت نرسید تا اینکه در سال 1986 خوزه فیگوئهرا که پسرخوانده کوردا و عکاسی ماهر بود، به او پیشنهاد داد نسخههایی از این عکس را منتشر کند. کوردا هیچ گونه سود مالی از این عکس نبرد. این عکاس بعدها گفت اگر جانجاکومو فلترینلی، ناشر کتاب «خاطرات بولیوی» برای هر نسخه فروشرفته کتاب به او تنها یک لیر پرداخت میکرد، او میلیونر میشد. البته کوردا، فلترینلی را بخشید و گفت کار او موجب گسترش این عکس در دنیا شد.
این عکس در مراسم گرمیداشت قربانیان انفجار کوبر گرفته شده و به یکی از نمادهای فرهنگی تاریخ معاصر بدل شد.
چگوارا در زمان گرفته شدن این عکس 31 سال داشت. تاثیر و ماندگاری این عکس چنان است که انستیتو هنر مریلند آن را نماد قرن بیستم معرفی کرد و آن را معروفترین عکس دنیا خواند. از روی این عکس نسخههای بسیاری کپی شده، نقاشی شده، براساسش مجسمه ساخته شده و... حتی به الگوی خالکوبی بدل شده است. تاثیر این پرتره چنان بود که سال 2008 مستند «Chevolution» (انقلاب چه) به کارگردانی تریشا زیف درباره آن ساخته شد و در سال 2009 نیز مایکل کیسی کتاب «زندگی پس از مرگ چه: میراث یک عکس» را درباره آن نوشت. ماجرای گرفته شدن عکس در 5 مارس 1960 از این قرار است: فیدل کاسترو، رئیس جمهور کوبا دستور داد مراسم یادبودی در گورستان کولون در هاوانا به یاد 100 کوبایی که در انفجار مشکوک لوکوبر (در تاریح 4 مارس 1960) کشته شدند، برپا شود. چگوارا که خود پزشک بود، پس از این انفجار به بسیاری از مجروحان حادثه کمک کرده بود.
او که وزیر صنعت در دولت جدید بود، خیلی کوتاه در مراسم شرکت کرد. کوردا هم که عکاس رسمی کاسترو بود، در مراسم حضور داشت. چگوارا در ساعت 11:20 دقیقه برای مدتی کوتاه در این سخنرانی حاضر شد و کوردا از فاصله هشت تا نه متری موفق شد دو عکس از او بگیرد. عکسی که کوردا گرفت، پرتره چگوارا نبود و در دو سمت او بخشی از برگهای یک درخت نخل و چهره یک نفر ناشناس دیده میشود، اما کوردا میگوید همان لحظه گرفتن عکس نیز مطمئن بوده این عکس حالت پرتره دارد.
کوردا این عکس را با دوربین «Leica M2» با لنز 90 میلیمتری گرفت و از فیلم کوداک پلاس-ایکس استفاده کرد. او درباره شیوه گرفتن این عکس گفته است: «این عکس حاصل دانش یا تکنیک نیست. این عکس حاصل یک اتفاق است، شانس و اقبال خالص.»
این عکاس در همین مراسم از ژانپل سارتر و سیمون دوبوار که از حامیان چگوارا بودند، نیز عکسهایی گرفت و عکسهایش از سارتر، دوبوار، کاسترو و چگوارا را برای مجله «رولوسیون» فرستاد. اما سردبیر مجله همه عکسها، جز عکس چگوارا را کار کرد. کوردا دور عکس را برید و به پرترهای از چگوارا رسید. او این عکس را ظاهر کرد و در اتاق کارش کنار پرتره پابلو نرودا، شاعر شیلیایی به دیوار نصب کرد و تعدادی از کپیهایش را به دوستانش هدیه داد.
این عکس به شهرت نرسید تا اینکه در سال 1986 خوزه فیگوئهرا که پسرخوانده کوردا و عکاسی ماهر بود، به او پیشنهاد داد نسخههایی از این عکس را منتشر کند. کوردا هیچ گونه سود مالی از این عکس نبرد. این عکاس بعدها گفت اگر جانجاکومو فلترینلی، ناشر کتاب «خاطرات بولیوی» برای هر نسخه فروشرفته کتاب به او تنها یک لیر پرداخت میکرد، او میلیونر میشد. البته کوردا، فلترینلی را بخشید و گفت کار او موجب گسترش این عکس در دنیا شد.
لینک کوتاه: کپی لینک
چرا ایرانیان در کربلا همراه امام حسین نبودند؟ اگر «ساعت هوشمند» را به یک «موز» ببندیم چه میشود؟ جنگافزارهایی از جنس آتش و نابودی؛ قدرت فراتر از تصور سلاحهای اساطیری چه عواملی باعث افسردگی میشود؛ ۶ مورد از عوامل افسردگی رومیان باستان چگونه شیفتۀ «موی بلوند» شدند؟ ۵ دستورالعمل جادویی برای خوشبو کردن طبیعی فضای منزل ۶ بلای طبیعی که مسیر تاریخ بشر را تغییر دادند چرا لباس تیم ملی فوتبال هلند نارنجی است؟ نگاهی به فلسفه و پیشینه تاریخی آیا به خودتان دروغ میگویید؟ معنی نمادها در زیورآلات، آشنایی با انواع نمادها پنهانکاری مردان، آمار زنان افسرده را بیشتر کرده است / باید مهارت کمکخواهی مردان را افزایش دهیم راز دیسک خورشید اینکا: شی باستانی که میتوانست دروازه جهانهای موازی را بگشاید(+عکس) جدایی یک شبه اتفاق نمیافتد؛ انجام منظم این ۹ کار در بلندمدت سردی میآورد طاقهای نصرت از کجا آمدند؟ راز خرید ماهی تازه؛ ۹ روش مناسب برای پخت ماهی /چگونه بوی زهم ماهی را بگیریم؟