تاریخ:
آغاز مراسم وداع، تشییع و تدفین رهبر شهید انقلاب از روز شنبه ۱۳ تیرماه 
درس پنجاه و شش
خطری بزرگ بیخ گوش تهرانیها
خودمان را فریب ندهیم. بحث از بحران و مدیریت فراتر رفته. عدم وجود بارش بهمنزله فشار مضاعف بر آبهای نحیف و شکننده زیرزمینی است که بنابر برخی احتمالات به فاضلاب آلوده است.
بحران کمبود آب و قطعی آب تهران به صورت جدی تهران را تهدید میکند، اما گویا این تهدید از سوی تهرانیها جدی گرفته نشده است.
مهدی میرزایی - کارشناس منابع آب در این باره در شرق نوشت: جملهای به نقل از «استیفن هاوکینگ» است که حتی اگر به تقدیر هم اعتقاد داشته باشید باز هم برای ردشدن از خیابان به دوطرف نگاه میکنید! تفاوت بین احساس خطر و در معرض خطر قرارگرفتن نکته ظریفی است. ملموستر مثال میزنم. وقتی که بدانید قرار است ماه آینده حقوق دریافت نکنید قطعا در هزینههای جاری زندگی «مدیریت» را سرلوحه کارتان قرار خواهید داد. حتی اگر بچهای به ما احتمال خطر بدهد، خود را موظف به این میدانیم که چنددرصدی به این هشدار توجه کنیم اما نکته جالب اینجاست که باوجود هزاران هشدار این روزها، برای منابع آب این روزهای شهرهایی در کشورمان و بهویژه تهران، ظاهرا هیچیک از شهروندان این موضوع را جدی نگرفتهاند.
بارندگیهای تهران معمولا از پاییز و با آغاز سال آبی در اول مهر به «احتمال» آغاز میشوند. به عبارت دیگر احتمال دارد که بارندگی داشته باشیم و احتمال دارد که بارشی مشاهده نشود. اما از آن بدتر این است که ذخایر آبی برای سال آبی آینده که 21روز دیگر شروع خواهد شد، تقریبا صفر است. در نتیجه اگر خداوند در چرخه تقدیر خود روزهای بیباران را مقدر کند، تهران و شاید شهرهای دیگر بیآبی را کاملا حس کنند.
خودمان را فریب ندهیم. بحث از بحران و مدیریت فراتر رفته. عدم وجود بارش بهمنزله فشار مضاعف بر آبهای نحیف و شکننده زیرزمینی است که بنابر برخی احتمالات به فاضلاب آلوده است.
کدامیک از شهروندان مایلند تا فاضلاب خروجی از منزل خود را جای آب دریافت کنند؟ اگر جواب منطقی هیچیک است، لازم است تا منابع فعلی را حفاظت کنیم. باور کنیم که الان زمانی نیست که تقصیر را گردن مسوول و وزیر و معاون وزیر بیندازیم. در چنین شرایطی کسی به دنبال مقصر نمیگردد و همه راهکار و راه علاج را خواستارند. برای منبع آبی که نظیرش وجود ندارد یا ظرفیت محدودی دارد، چطور میتوان علاج پیدا کرد؟ اگر فردا صبح شیر آب منزلتان بیآب بماند، دانستن مقصر کمکی به شستوشوی صورت یا چای صبحگاهی خواهد کرد؟ توجه کنید که کمبود آب، غنی و فقیر، مدیر و کارمند و رییس نمیشناسد.
برای اینکه عمق فاجعه را بیشتر درک کنید لازم است به یاد بیاورید که در جریان اختلال در عملکرد تصفیهخانه آب اصفهان، چندساعتی جریان آب در شبکه قطع شد و به همین دلیل هر بطری آب پنجهزارریالی تا 20هزارریال به فروش رفت. فکر کردهاید که با چندبطری آب میتوانید دوش بگیرید، باغچه آب دهید، حیاط و آسفالت را خنک کنید؟ هزینه آن را میتوانید برآورد و پرداخت کنید؟ اگر خیر، چه راهحلی در ذهن میتوان بیابید؟ چیزی جز صرفهجویی میتواند راهحل باشد؟
پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر
تماشاخانه
مهدی میرزایی - کارشناس منابع آب در این باره در شرق نوشت: جملهای به نقل از «استیفن هاوکینگ» است که حتی اگر به تقدیر هم اعتقاد داشته باشید باز هم برای ردشدن از خیابان به دوطرف نگاه میکنید! تفاوت بین احساس خطر و در معرض خطر قرارگرفتن نکته ظریفی است. ملموستر مثال میزنم. وقتی که بدانید قرار است ماه آینده حقوق دریافت نکنید قطعا در هزینههای جاری زندگی «مدیریت» را سرلوحه کارتان قرار خواهید داد. حتی اگر بچهای به ما احتمال خطر بدهد، خود را موظف به این میدانیم که چنددرصدی به این هشدار توجه کنیم اما نکته جالب اینجاست که باوجود هزاران هشدار این روزها، برای منابع آب این روزهای شهرهایی در کشورمان و بهویژه تهران، ظاهرا هیچیک از شهروندان این موضوع را جدی نگرفتهاند.
بارندگیهای تهران معمولا از پاییز و با آغاز سال آبی در اول مهر به «احتمال» آغاز میشوند. به عبارت دیگر احتمال دارد که بارندگی داشته باشیم و احتمال دارد که بارشی مشاهده نشود. اما از آن بدتر این است که ذخایر آبی برای سال آبی آینده که 21روز دیگر شروع خواهد شد، تقریبا صفر است. در نتیجه اگر خداوند در چرخه تقدیر خود روزهای بیباران را مقدر کند، تهران و شاید شهرهای دیگر بیآبی را کاملا حس کنند.
خودمان را فریب ندهیم. بحث از بحران و مدیریت فراتر رفته. عدم وجود بارش بهمنزله فشار مضاعف بر آبهای نحیف و شکننده زیرزمینی است که بنابر برخی احتمالات به فاضلاب آلوده است.
کدامیک از شهروندان مایلند تا فاضلاب خروجی از منزل خود را جای آب دریافت کنند؟ اگر جواب منطقی هیچیک است، لازم است تا منابع فعلی را حفاظت کنیم. باور کنیم که الان زمانی نیست که تقصیر را گردن مسوول و وزیر و معاون وزیر بیندازیم. در چنین شرایطی کسی به دنبال مقصر نمیگردد و همه راهکار و راه علاج را خواستارند. برای منبع آبی که نظیرش وجود ندارد یا ظرفیت محدودی دارد، چطور میتوان علاج پیدا کرد؟ اگر فردا صبح شیر آب منزلتان بیآب بماند، دانستن مقصر کمکی به شستوشوی صورت یا چای صبحگاهی خواهد کرد؟ توجه کنید که کمبود آب، غنی و فقیر، مدیر و کارمند و رییس نمیشناسد.
برای اینکه عمق فاجعه را بیشتر درک کنید لازم است به یاد بیاورید که در جریان اختلال در عملکرد تصفیهخانه آب اصفهان، چندساعتی جریان آب در شبکه قطع شد و به همین دلیل هر بطری آب پنجهزارریالی تا 20هزارریال به فروش رفت. فکر کردهاید که با چندبطری آب میتوانید دوش بگیرید، باغچه آب دهید، حیاط و آسفالت را خنک کنید؟ هزینه آن را میتوانید برآورد و پرداخت کنید؟ اگر خیر، چه راهحلی در ذهن میتوان بیابید؟ چیزی جز صرفهجویی میتواند راهحل باشد؟
لینک کوتاه: کپی لینک
۰.۹ درصد معتادان ایران «زن» هستند/ وجود بیش از ۳۳۰ میلیون معتاد در دنیا «علی الاصول» در پیام رهبری یعنی چه؟ راهاندازی سامانه «بینا» برای ثبتنام دانشآموزان/ برپایی کلاسهای تقویتی برای ابتداییها روابط زن و شوهر و تناقض های پنهان: چرا هم زمان هم خوشبخت ایم و هم سردرگم؟ شگفتی بدن انسان؛ دلیلی که ریه ها غرق نمی شوند بهترین شهرهای دایرهای جهان در سال ۲۰۲۶ کدامند؟ روزنامه اطلاعات: آقای دولت! طاقت مردم دارد تمام می شود؛ با حذف یارانه نان؛ پاس گل به دشمن ندهید تیراندازی در مدرسهای در فیلیپین/ ۳ کشته و چندین مصدوم ۳کشته در آتشسوزی مرگبار ۲ پژو / احتمال افزایش آمار جانباختگان با کشف یک گوشواره نوزاد ۵۴ مصدوم و ۱۸ مفقود در پی انفجار در منطقه صنعتیِ قطر رگبار پراکنده باران در ۵ استان نوار شمالی کشور سدهای کشور چقدر آب دارند؟ ۳ شرط تلآویو برای خروج از جنوب لبنان قدیمیترین تصویر از یک «خودروی زرهی» در ایران؛ 110 سال قبل تمام توپ های جام جهانی از 1930 تا 2026 (تصویری)