آمریکا و کوبا ؛ پایانی که "فیدل" فکرش را هم نمی کرد

در نهم فوریه 2009، رئیس دفتر نمایندگی حافظ منافع امریکا در هاوانا در یادداشتی که به واشنگتن فرستاد، با تشریح اوضاع نابسامان اقتصادی کوبا، پیش بینی کرد که اقتصاد این کشور به زودی فرو می پاشد. بر آورد"جاناتان فارار" این بود که این اتفاق در یکی دو سال آینده رخ می دهد.

هر چند اقتصاد کوبا در پایان زمانی که پیش بینی شده بود فرو نپاشید، ولی زنگ خطر نابودی اقتصادی را مقامات هاوانا هم شنیده بودند و به همین دلیل سخت می کوشیدند این کشتی را در آخرین لحظات قبل از غرق شدن، نجات دهند.

از همین رو بود که رائول کاسترو، که از 2008 ، جانشین برادرش فیدل شده بود، اصلاحاتی را در عرصه اقتصاد ملی آغاز کرد و بخشی از محدودیت های اقتصاد سوسیالیستی را حذف کرد.

در چنین پروسه ای، مقامات کوبا دریافتند که نمی توانند بهبود اقتصادی شان را بدون اتصال به اقتصاد جهانی شاهد باشند. البته آنها با کشورهایی مانند ونزوئلا ارتباطات اقتصادی داشتند - و دارند - که از آن جمله می توان به قرارداد خرید تهاتری نفت از ونزوئلا در سال 2000 اشاره کرد، اما به دلیل تحریم های آمریکا، از دسترسی به اقتصادهای مؤثر دنیا محروم بود.

رائول کاسترو در حال سخنرانی رسمی برقراری روابط با آمریکا

متوسط سطح زندگی مردم کوبا نیز بعد از فروپاشی شوروی نسبت به قبل از آن، کاهش یافته بود زیرا کمک های "لیدر بلوک شرق" از 1991 به اقمارش از جمله کوبا قطع شده بود.

در چنین شرایطی کوبا دو راه بیشتر نداشت ، یا باید تمام تلاش اش را معطوف "حفظ وضع حداقلی موجود و جلوگیری از فروپاشی اقتصادی" می کرد یا به "توسعه و رشد اقتصادی" می اندیشید. رائول کاسترو ، راه دوم را انتخاب کرد و بدین ترتیب، مذاکرات محرمانه ای بین کوبا و آمریکا با میانجیگری واتیکان آغاز شد و نهایتاً در 17 دسامبر 2014، نتایج مذاکرات رسماً اعلام شد: دو کشور روابط خود را بعد از نیم قرن تخاصم،از سر می گیرند.

با اعلام این خبر، موجی از شادی سراسر کوبا را فرا گرفت و میلیون ها کوبایی به خیابان ها ریختند و به جشن و پایکوبی پرداختند.

جشن های خیابانی مردم کوبا بعد از شنیدن خبر برقراری روابط با آمریکا

اوباما نیز متعهد شد تحریم هایی که دولت کشورش علیه کوبا وضع کرده بود را لغو کند و موافقت کنگره برای لغو تحریم های کنگره آمریکا را نیز اخذ نماید.

توافق بزرگ آمریکا و کوبا، باعث خواهد شد سرمایه گذاری خارجی و مشخصاً سرمایه گذاری آمریکایی ها -که در 177 کیلومتری کوبا هستند- در این کشور به طرز قابل ملاحظه ای افزایش یابد، گردشگری کوبا که رونق نسبی داشت، وارد مرحله جدیدی شود، تاجران کوبایی مرزهای جدیدی را پیش روی خود ببینند و... .
این توافق، در منطقه آمریکای لاتین نیز اثرات سیاسی و متعاقب آن آثار اجتماعی و اقتصادی متعددی خواهد داشت و جریان ضدامپریالیستی را در کشورهایی مانند ونزوئلا، بولیوی، نیاکاراگوئه را تضعیف خواهد کرد.

در سوم ژانویه 1961 که فیدل کاسترو ، صنایع و دارایی های متعلق به آمریکا در کوبا را "ملی" اعلام کرد، شاید می توانست حدس بزند که این کار او می تواند به قطع رابطه دو کشور و حتی تحریم کوبا منجر شود ولی هرگز در مخیله اش نمی گنجید که مردم کشورش از سرگیری رابطه با آمریکا را در خیابان ها جشن خواهند گرفت.

سیر تکامل اتوبوس‌های مرسدس بنز در گذر زمان

بیشتر بخوانید:

اوباما: رژیم کوبا همچنان مردم خود را سرکوب می‌کند / تحریم‌ها اهداف ما را محقق نساخت

سکوت فیدل کاسترو درباره رابطه با آمریکا

تماشاخانه

وقتی پلنگ‌ها به روستا می‌آیند... این خبر خیلی بد است

بحران منابع انسانی در ایران ؛ چرا بهترین‌ها می‌روند / وقتی نیروی انسانی به صورت هزینه دیده می‌شود / تعدیل نیرو و پیامدهای شغل در آینده

فیلم های دیگر