چرا بی‌قراریم؟

یک روانپزشک با بیان اینکه بی‌قراری اختلال و یا بیماری محسوب نمی‌شود، اظهار کرد: بی‌قراری علامتی است که می‌تواند هم در برخی اختلالات روانی و یا حتی در برخی افراد سالم بصورت دوره‌ای بروز کند.

دکتر وحید فرنیا در گفت‌و گو با ایسنا، تصریح کرد: از نظر جسمی و فیزیولوژیکی در بسیاری اختلالات جسمی از جمله اختلالات عفونی، تغذیه‌ای و مغزی، بی‌قراری می‌تواند به عنوان یک علامت ظاهر شود.

فرنیا اظهار کرد: وجود عفونت در هر نقطه از بدن و نیز برخی اختلالات تغذیه‌ای مانند کمبود نمک و الکترولیت‌ها و نیز مواردی همچون سکته، خونریزی مغزی، تومورها و آسیب‌های مغزی می‌تواند موجب بی‌قراری فرد شود.

وی تصریح کرد: همچنین نارسایی کبد و کلیه با تجمع سموم در بدن نیز می‌تواند بی‌قراری را به عنوان یکی از علائم این بیماری‌ها بروز دهد.

این روانپزشک با بیان اینکه بی‌قراری می‌تواند به شکل تکان‌های مکرر پا بروز کند، اظهار کرد: چنانچه بیماری جسمی جدی در فرد بی‌قرار تشخیص داده نشود، این امکان وجود دارد که یا مصرف برخی داروها یا مواد مضر و محرک مانند سیگار عامل بی‌قراری است و یا بی‌قراری علت روانی دارد.

فرنیا تصریح کرد: از نظر روانی برخی افراد طبیعی نیز می‌توانند در مواردی از جمله اضطراب، مشغولی بیش از حد ذهن ‌یا خستگی مزمن بی‌قراری را به عنوان یک علامت بروز دهند.

این عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه افزود: اما در افراد با اختلالات روانی بی‌قراری علامت شایعی است که از جمله این اختلالات و بیماری‌ها می‌توان به اختلالات اضطرابی، وسواس، اختلالات خلقی مانند شیدایی و بیش فعالی کودکان اشاره کرد.

فرنیا در خصوص راه‌های رفع بیقراری اظهار کرد: در مرحله نخست بایدعلت بی‌قراری تشخیص داده شود و چنانچه علت بی‌قراری بیماریهای جسمی و یا تغذیه‌ای تشخیص داده شود با درمان این بیماری‌ها می‌توان بی‌قراری افراد را مرتفع کرد.

وی تصریح کرد: اما چنانچه این بی‌قراری با علائم تپش قلب همراه است و منشأ جسمانی نداشت، حتما باید به روانپزشک جهت درمان مراجعه شود.

این روانپزشک معتقد است: بی‌قراری‌های دوره‌ای که همراه با علامت دیگری نبوده و در حد ضعیف و متوسط بروز پیدا می‌کند، جای نگرانی نداشته و امکان دارد به دلیل مشغله‌های ذهنی ایجاد شده باشد.