رئیس سازمان فضایی ایران منصوب شد

به گزارش مهر، طی حکمی از سوی وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات، دکتر محسن بهرامی به سمت معاون وزیر و رئیس سازمان فضایی ایران منصوب شد.

در متن حکم دکتر واعظی آمده است:

«انتظار دارد با انجام اقدامات مشخص و موثر در موارد زیر بالندگی، پویایی و تحرک لازم را در سازمان فضایی ایران فراهم کنید.

۱- تطبیق چشم انداز و اهداف راهبردی سازمان فضایی ایران برای تحقق رهنمودهای مقام معظم رهبری و مصوبات شورای عالی فضایی و ترسیم نقشه راه برای رسیدن به اهداف مذکور

۲- توسعه فناوری صلح آمیز فضایی با طراحی، ساخت، آزمون، پرتاب و بهره برداری از سامانه های فضایی و بازآفرینی بخش فضایی به عنوان زیرساخت توسعه کشور

۳- حفظ و بهره برداری حداکثری از نقاط مداری کشور با هدف دستیابی به جایگاه برتر فضایی در منطقه

۴- چابک سازی سازمان فضایی ایران برای ایفای نقش حاکمیتی آن به صورت چتر حمایتی از کلیه فعالیت های فضایی مورد نیاز کشور اعم از دانشگاهی، مراکز پژوهشی و شرکت های خصوصی دانش بنیان.

۵- حمایت از دانشگاه ها و مراکز پژوهشی و شرکت های دانش بنیان در حوزه فضایی به منظور کارآفرینی در راستای انجام فعالیت های تعریف شده در اهداف راهبردی

۶- حمایت های لازم از طراحی، مهندسی و اجرا در زمینه فناوری های خدمات فضایی و سنجش از راه دور و تقویت شبکه های فضایی در داخل و خارج از کشور

۷- مشارکت در اجرای پروژه های ماهواره های ملی، منطقه ای و بین المللی و تدوین برنامه های همکاری منطقه ای و بین المللی در امور فضایی در چارچوب سیاست های کلی نظام

۸- استفاده موثر و بهینه از کلیه امکانات آزمایشگاهی و تحقیقاتی موجود در کشور و پرهیز از دوباره کاری در این زمینه

۹- حمایت از طراحی، ساخت و تولید قطعات فضایی مورد نیاز برای انجام فعالیت های تعریف شده در اهداف راهبردی با هدف خودکفایی نسبی

۱۰- ایجاد زمینه لازم برای صادرت خدمات نرم افزاری و سخت افزاری و تجهیزات فضایی

امید است با اتکال به قادر متعال در چارچوب اساسنامه سازمان و سیاست های کلی نظام و مصوبات شورای عالی فضایی و در راستای سیاست های این وزارت و تحقق اهداف دولت تدبیر و امید موفق و موید باشید.»

سوابق محسن بهرامی به شرح زیر است:

مدارک تحصیلی:

دکترای مهندسی مکانیک دانشگاه ایالتی اورگان امریکا (۱۳۶۱)

کارشناسی ارشد مهندسی مکانیک دانشگاه ایالتی اورگان امریکا (۱۳۵۷)

کارشناسی مهندسی مکانیک دانشگاه صنعتی امیر کبیر (پلی تکنیک تهران) (۱۳۵۵)

فعالیت های ملی:

-سرپرست کمیته تکنولوژی های نو و عضو کمیسیون صنعت شورای پژوهش های علمی کشور (۱۳۸۲-۱۳۶۹)

-سرپرست کمیته هوافضا و عضو گروه فنی مهندسی شورای عالی برنامه ریزی (۱۳۸۰-۱۳۶۵)

-دبیر ستاد تدوین سند هوافضای کشور

-عضو کمیته علمی و فناوری فیمابین جمهوری اسلامی ایران و جمهوری آفریقای جنوبی از ۲۳/۸/۸۶

-عضو کمیته هوایی و هوانوردی ستاد فناوری هوافضا معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری

-عضو شورای تخصصی فناوری مجمع تشخیص مصلحت نظام

مسئولیت های ملی:

-رئیس پژوهشگاه هوافضا (۱۳۸۸-۱۳۷۸)

-مشاور رئیس سازمان و سرپرست مرکز تحقیقات هواپیمایی کشوری (۱۳۷۴-۱۳۶۹)

-مدیرکل امور پژوهشی وزارت فرهنگ و آموزش عالی (۷۶-۱۳۷۴)

فعالیتهای اجرایی دانشگاهی:

-موسس و رئیس پژوهشکده مطالعات آینده، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، (جاری- دی ۱۳۸۹)

-موسس و رئیس گروه آینده شناسی پژوهشکده فناوریهای نو دانشگاه صنعتی امیرکبیر (۱۳۸۹-۱۳۸۲)

-موسس و رئیس پژوهشکده فناوری های نو دانشگاه صنعتی امیرکبیر (۱۳۸۲-۱۳۷۶)

فعالیت در مجامع علمی:

-عضو کمیسیون علمی و فناوری شورایعالی انقلاب فرهنگی

-عضو کمیسیون علمی راهبردی (آینده نگری) مجمع تشخیص مصلحت نظام

-عضو موسس و رئیس هیات مدیره انجمن آینده نگری ایران

-عضو موسس و عضو هیات مدیره انجمن نانو فناوری ایران

-عضو موسس، دبیر و رئیس انجمن هوافضای ایران

-عضو برجسته انجمن هوافضا آمریکا

-عضو انجمن مهندسان هوافضا آمریکا

فعالیت های پژوهشی صنعتی:

-مجری طرح پژوهشی بر بررسی نقش ارتباطات و فناوری اطلاعات در ارتقای بهره وری در ایران، مطالعه ای آینده نگرانه، سازمان ملی بهره وری ایران، ۱۳۹۳.

-مجری طرح پژوهشی بر تدوین سناریوهای آینده افزایش بهره وری ملی در جمهوری اسلامی ایران تا افق ۱۴۰۴، سازمان ملی.

-مجری طرح تدوین سند جامع نوآوری دانشگاه صنعتی امیرکبیر، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، پژوهشکده فناوریهای نو، ۱۳۸۸.

-مجری طرح آزمایشگاه فضایی (محموله راکت کاوش)، پژوهشگاه هوافضا، ۱۳۸۸.

-مجری طرح آینده نگری محورهای کلیدی منتخب چشم انداز جمهوری اسلامی ایران در افق ۱۴۰۰-آینده علم و فناوری، مجمع تشخیص مصلحت نظام، گروه آینده شناسی دانشگاه صنعتی امیرکبیر، ۱۳۸۸.

-مجری طرح آینده مدیریت علم و فناوری، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، پژوهشکده فناوریهای نو ۱۳۸۷.

-مجری طرح ملی شناسایی تکنولوژی های آینده و استراتژیک تحقیقات، شورای پژوهش های علمی کشور، پژوهشکده فناوریهای نو، ۱۳۸۱.